گفت‌وگو با مهدیه صمدی، نوجوان موفق در عرصه‌های مختلف و نفر برتر مسابقه نهج‌البلاغه

موفقیت به توانمندی خاصی نیاز ندارد و طبقه اجتماعی هم تعیین نمی‌کند ما چه کسی هستیم.

کد خبر: ۱۱۰۴۸۹

تاریخ : ۰۸ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۶

نوشته

شبنم کرمی- «موفقیت به توانمندی خاصی نیاز ندارد و طبقه اجتماعی هم تعیین نمی‌کند ما چه کسی هستیم، بلکه تلاش و انگیزه و هدفمندی هر کسی، کیستی او را مشخص می‌کند.»

آنچه خواندید نظر مهدیه صمدی، نوجوان ۱۵ ساله و دانش‌آموز کلاس نهم مدرسه شهید بصیر ۲ درباره راه پیشرفت است.

او با توجه به علاقه‌مندی‌هایش در مسیر پیروزی گام گذاشته و موفقیت‌هایی کسب کرده است. ادامه گفت‌وگوی ما را با مهدیه بخوانید.

از شاهنامه تا نهج‌البلاغه

علایقم را با شرکت در مسابقات مختلف کشف کردم. از دوره دبستان با شرکت در پرسش مهر و کسب رتبه برتر استان نخستین موفقیتم را به‌دست آوردم.

پس از آن در پایه چهارم در مسابقات شاهنامه‌خوانی با داستان «نبرد رستم و افراسیاب» رتبه برتر استان را کسب کردم، سال ۱۴۰۰ نیز در رشته گویندگی و مجری‌گری در مسابقه‌ای که از سوی بسیج در سه مرحله برگزار شد، رتبه برتر شهرستان مشهد را از آنِ خود کردم.

اما امسال در مسابقه نهج‌البلاغه با این هدف شرکت کردم تا بتوانم با زندگی امام‌علی(ع) آشنا شوم و از این طریق هم خودم بهره ببرم و هم آموخته‌هایم را به دوستانم آموزش بدهم.

اعتقاد دارم استفاده از تفسیر این کتاب ارزشمند، تاثیر بسیار خوبی در زندگی همه‌ی ما به‌ویژه شیعیان دارد و با شناخت این امام بزرگوار می‌توانیم خیلی بهتر زندگی کنیم.

در این مسابقه هم رتبه سوم منطقه را به‌دست آوردم و آثارم را برای شرکت در مقطع استانی ارسال کرده‌ام.

پیروز مناظره و انتخابات شورا

گام بعدی من برای کسب موفقیت، حضور در انتخابات شورای دانش‌آموزی مدرسه و سپس منطقه بود.

من نماینده یک مدرسه عادی آن‌هم از منطقه کم‌بضاعت شهر بودم و با توجه به سهمیه بالای مدارس نمونه و تیزهوشان ابتدا امیدی به موفقیت در این راه نداشتم اما وقتی توانستم با تلاش زیاد به این شورا راه پیدا کنم فهمیدم برای رسیدن به موفقیت، اختلاف سطح طبقاتی نمی‌تواند مانعی جدی باشد.

در این بین در مسابقات مناظره با موضوع «استمرار در آموزش مجازی باعث افت خلاقیت دانش‌آموزان می‌شود» شرکت کردم و با بالاترین نمره در استان اول شدم و به مرحله سوم کشوری (قطب) راه پیدا کردم.

همچنین به‌سبب حضور فعال در بسیج دانش‌آموزی منطقه هم شایسته‌ی تقدیر شناخته شدم.

حس خوب مشارکت

در شورای دانش‌آموزی در درجه اول خواسته‌های بچه‌ها را به مسئولان آموزشگاه منتقل می‌کنم و در این راه موفق بوده‌ام.

کمیته‌های بسیاری مانند کمیته فرهنگی، ورزشی، نماز و... تشکیل دادم و برای هریک سرگروهی انتخاب کردم تا مشکلات بچه‌ها را با هم حل کنیم.

در سطح منطقه هم جلساتی برگزار می‌کنیم تا با مشکل‌یابی مدارس، مسئولان منطقه را در جریان آن‌ها قرار دهیم.

در شورای دانش‌آموزی منطقه تبادکان حس مشارکت بچه‌ها خیلی خوب است و استعدادهایمان از کنار آن شکوفا می‌شود.

عشق به کتاب

علاقه بسیاری به مطالعه در همه‌ی سبک‌های انگیزشی، زندگی‌نامه شهدا و رمان دارم و کتاب‌های زیادی می‌خوانم که سبب گسترش دایره لغاتم و آشنایی بیشتر من با دنیای اطرافم شده است.

این مطالعات در مناظره خیلی کارآمد بوده و همچنین سبب شده است استعدادهایم را بهتر بشناسم.

دنیای شاهنامه‌خوانی و مجری‌گری

شاهنامه‌خوانی را از کلاس سوم به‌طور حرفه‌ای شروع کردم و حدود ۳۵ شعر از شاهنامه را حفظ هستم و تاکنون دو مرتبه در روز بزرگداشت فردوسی در محل آرامگاه اجرا داشته‌ام.

اشعار معاصر را دوست دارم، به‌ویژه شعرهایی درباره دفاع مقدس را زیاد می‌خوانم. از حافظ و سعدی هم ابیاتی را حفظ هستم.

مجری‌گری را از بچگی دوست داشتم، به‌طوری‌که گوشی را روبه‌رویم می‌گذاشتم یا جلوی آینه می‌ایستادم و از دو، سه سالگی برای خودم یا برای عروسک‌هایم با تقلید از برنامه‌ کودک، اجرا می‌کردم تا اینکه نخستین‌بار هنگام انتخابات شورای دانش‌آموزی اولین اجرا را تجربه کردم.

علاقه زیادی دارم که مجری رادیو شوم اما نمی‌دانم از چه راهی به این خواسته‌ام برسم.

ورزش و نقاشی را دوست دارم

کلاس پنجم دوره‌های «سبک وادوریو» رشته کاراته و ژیمناستیک را گذراندم و خیلی دوست دارم این دو رشته ورزشی را در رده‌های قهرمانی ادامه دهم.

در رشته‌های هنری به نقاشی و تئاتر خیلی علاقه‌مندم. به‌طوری‌که سال ۹۶در «دوازدهمین یادواره کودک و محرم» اثرم شایسته تقدیر شد و اکنون عضو گروه تئاتر مدرسه بوده و در جشنواره تئاتر استان هم شرکت کرده و منتظر نتیجه آن هستم.

بزرگ‌ترین شکست من

کلاس چهارم همه نمراتم «خیلی‌خوب» بود اما یک‌مرتبه به‌علت سرماخوردگی، نمره ریاضی‌ام «خوب» شد که بابت این افت نمره خیلی ناراحت شدم.

شاید تاکنون بزرگ‌ترین شکستم این موضوع بوده است و از این‌که نتوانسته بودم موفق شوم خیلی غصه خوردم اما این شکست برایم پله‌ی پرشی بود، زیرا یاد گرفتم با برنامه‌ریزی پیش بروم و همه‌ی کارهایم را برای لحظه آخر باقی نگذارم.

برای آینده

دوست دارم در آینده معلم شوم. امسال هم برای مدرسه‌ی نمونه‌دولتی نام‌نویسی کردم که امیدوارم موفق شوم.

البته دوره قبل هم برای ورود به مدارس نمونه‌دولتی موفق شدم اما به‌دلیل دوری مسیر و کمبود امکانات از ادامه تحصیل در این مدرسه منصرف شدم.

قصد دارم رشته انسانی را در دبیرستان ادامه دهم تا به دانشگاه تربیت‌معلم برسم.

نقطه مشترک فعالیت‌هایم علاقه‌ام به ادبیات بوده و حس افتخاری که پیروزی به من می‌دهد. البته مادر و پدرم خیلی به من امید داده و حمایتم کرده و خانم‌ها صراحتی و زارع، مدیر و معاون مدرسه‌مان و عمه‌ام هم خیلی تشویقم می‌کنند که از آن‌ها ممنونم.

یک زمین، یک نفر

به دوستانم توصیه می‌کنم هرگز دست از تلاش برندارند و از مسیری که برای رسیدن به هدف طی می‌کنند هم لذت ببرند و فقط مقصد برایشان مهم نباشد.

خودشان را دوست داشته باشند زیرا روی کره زمین از هر فردی یکی هست و خداوند از هر نفر فقط یکی خلق کرده است.

ما همگی از سمت خدا یک‌سری استعداد هدیه گرفته‌ایم که باید آن را بشناسیم و به آنچه علاقه داریم توجه کنیم و برای آن‌ها تلاش کنیم تا بتوانیم به هدفمان برسیم.

از شکست نترسیم و تجربه کنیم و گام‌های بلندتری برداریم. همه ما توان و استعداد رشد را داریم.