آیین نکوداشت دکتر علی محمد برادران رفیعی سه سال بعد از درگذشت او در مشهد برگزار شد

مراسم نکوداشت دکتر علی محمد برادران رفیعی، رئیس اسبق دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، صبح دیروز، ۲۲ مرداد ۱۴۰۱، در باشگاه مفاخر و پیش کسوتان این دانشگاه برگزار شد.

کد خبر: ۱۲۱۰۶۴

تاریخ : ۲۳ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۲:۵۴

نوشته

محبوبه عظیم زاده | شهرآرانیوز - مراسم نکوداشت دکتر علی محمد برادران رفیعی، رئیس اسبق دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، صبح دیروز، ۲۲ مرداد ۱۴۰۱، در باشگاه مفاخر و پیش کسوتان این دانشگاه برگزار شد. در این مراسم که به اهتمام مرکز مفاخر دانشگاه فردوسی، بنیاد ملی نخبگان و دوستداران آن مرحوم برگزار شد، محمدجعفر یاحقی و رامپور صدر نبوی، از استادان پیش کسوت دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی، علی کریمی قدوسی، قائم مقام اسبق تولیت آستان قدس رضوی و علیرضا برادران، فرزند آن مرحوم و استاد دانشگاه فلوریدا، به ایراد سخنرانی درباره این شخصیت برجسته، خدمات و ویژگی‌های اخلاقی او پرداختند.

بنیاد بسیاری از اندیشه‌ها را در ذهن بسیاری از دانشجویان کاشت

در ابتدای این مراسم، محمدجعفر یاحقی، استاد پیش کسوت دانشکده ادبیات و علوم انسانی، پشت تریبون رفت و از این گفت که در مقاطع مختلف، چه به عنوان شاگرد و همکار، چه به عنوان همدل و همیار در آستان قدس رضوی همراه او بوده است. او درباره خصایص اخلاقی برادران گفت: «او با تسلطی مثال زدنی کلاس‌ها را اداره می‌کرد، به بچه‌ها مجال صحبت می‌داد، حرف دانشجویان را می‌شنید، سعه صدر زیادی داشت و به عقاید دیگران احترام می‌گذاشت. همین ویژگی‌ها بود که در دهه پرتلاطم ۴۰، بنیاد بسیاری از اندیشه‌ها را در ذهن بسیاری از دانشجویان کاشت.»

آهسته کاری به معنای آرام، اما محکم و استوار قدم برداشتن، صبوری زیاد در کار‌های علمی و در مدارا با مشکلات و خدمات همیشگی و بدون چشم داشت، از ویژگی‌های دیگری بود که این استاد پیش کسوت حوزه ادبیات و علوم انسانی به آن اشاره کرد. یاحقی در ادامه با بیان خاطراتی مشترک از دوران جبهه و جنگ و سفر‌هایی که در جوار یکدیگر بوده اند، به این نکته اشاره کرد که او در سفر تسلیم محض بود و با همه سختی‌ها مدارا می‌کرد و لبخند می‌زد. با همه این صحبت ها، او معتقد است فضای علمی و فرهنگی ما آن گونه که شایسته است قدر این شخصیت برجسته و خدمت او را ندانسته است: «دانشگاه نتوانست از دکتر برادران استفاده کند.»

محمدجعفر یاحقی، درباره فعالیت‌های برادران رفیعی در آستان قدس رضوی نیز گفت: «او در آستان قدس کار‌های بزرگی کرد. اگر بگوییم که در تألیف کتب آستان قدس شریک است اصلا مبالغه نیست. هر حرکت فرهنگی با حمایت و پشتیبانی او محقق می‌شد و این کاری است که از کمتر کسی برمی آید.»

دانشگاه قدر او را ندانست

دکتر رامپور صدر نبوی، دیگر استاد پیش کسوت دانشکده ادبیات و علوم انسانی نیز صحبت‌های خود را با بیان ویژگی‌های منحصر به فرد علی محمد برادران رفیعی آغاز کرد و گفت: «او آدم بزرگی بود و می‌توانم این را با اطمینان خاطر زیادی بگویم. من زمان زیادی را با او گذراندم و زندگی کردم. همیشه رو به حقیقت ایستاده بود و برای حقیقت همه کار می‌کرد. آرامش عجیبی داشت و این آرامش به این دلیل بود که او به جای دیگری وصل بود. به شدت آرام بود. تعجب می‌کردم که چرا برخی با او زاویه شدید داشتند. همیشه در لاک خودش بود، اما وقتی تصمیم می‌گرفت کاری را شروع کند برای آن همه کار می‌کرد. او عاری از هرگونه بیگانگی بود و بلد نبود به خودش دروغ بگوید. با هر طرز تفکری، چه موافق و چه مخالف کنار می‌آمد و به آن احترام می‌گذاشت.» او در نهایت صحبت خود را با این جمله به پایان رساند: «درود بر این فطرت زیبا که پدر و مادرش به او به ارث دادند. او فقط یک معلم نبود، یک انسان بزرگ بود در یک دانشگاه کوچک که فهمیده نشد.»

خدمات او در آستان قدس و برای آستان قدس مثال زدنی است

علی کریمی قدوسی، قائم مقام اسبق تولیت آستان قدس رضوی نیز با بیان اینکه به مدت ۴ دهه رفاقت و ۲ دهه کار مستمر فرهنگی و اداری، دمخور او بوده، از این گفت که اگر بنا باشد از ویژگی‌های شخصیتی او نام برده شود، می‌توان آن‌ها را در سه حوزه تقسیم بندی کرد. اول حوزه علم و پژوهش، معلمی و دانشگاه. دوم حوزه کتاب و قلم و سوم در حوزه مدیریت و اجتماع.

او در ادامه نیز یادی کرد از خدماتی که برادران در عمر خویش در آستان قدس رضوی و برای این آستان انجام داده است: «او وحدت حوزه و دانشگاه را در آستان قدس رضوی پایه گذاری کرد، تحقیق و پژوهش‌های زیادی را در بنیاد پژوهش‌های اسلامی انجام داد، پایه گذار مسائل فرهنگی در آستان قدس بود. تحقق بودجه‌های فرهنگی آستان قدس را پیگیری می‌کرد و برای بودجه خرید کتاب پافشاری می‌کرد. عاشق این بود که کتاب و قلم را در زندگی خود داشته باشد. او واقعا خود را وقف علم و دانش و معرفت در جامعه کرد.» ایجاد دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، پایه گذاری کار نشر و کتاب در آستان قدس رضوی و توسعه کتابخانه‌های وابسته، از دیگر فعالیت‌هایی بود که کریمی از آن‌ها نام برد.

خیر بی ادعا

در ادامه این برنامه، علیرضا برادران رفیعی، استاد دانشگاه فلوریدای آمریکا و فرزند استاد نیز از زندگی شخصی و شخصیت پدرش سخن گفت: «من اعتقاد عمیقی به خدا در وجود پدرم می‌دیدم. او به شدت به نفسش مسلط و با پول بیگانه بود. من هیچ وقت احساس نکردم او برای پول کار می‌کند. فروتن بود و بی ادعا و یک خیر بی سروصدا.»

ویژه نامه‌ای برای نکوداشت یکی از مفاخر مشهد

حسن ختام این برنامه، با صحبت‌های دکتر محمدتقی منشی طوسی، استاد پیش کسوت دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد و معرفی و رونمایی از ویژه نامه نکوداشت دکتر برادران همراه شد. او درباره معرفی و چگونگی چاپ و انتشار این یادنامه گفت: «بعد از درگذشت دکتر برادران، دکتر پاپلی یزدی پیشنهاد داد تا برای نخستین سال درگذشت او، یادنامه‌ای منتشر کنیم. این گفته شدیدا من را بر این داشت تا به این موضوع فکر کنم و آن را جلو ببرم.

با همراهی دوستان دیگر، شروع کردم به جمع آوری مطالب لازم و یادداشت برداری پیرامون این موضوع. سال اول به پاندمی کرونا و محدودیت‌های آن برخوردیم، سال دوم این اتفاق در قالب یک برنامه زنده در اینستاگرام رخ داد که برای من نهیب دوباره‌ای بود برای پیگیری چاپ و انتشار این ویژه نامه. در نهایت حالا در آستانه سومین سال درگذشت او، اینجا گرد هم جمع شدیم و این یادنامه را به یاد او رونمایی می‌کنیم.» دکتر احد ضابط، ریاست دانشگاه فردوسی، دکتر سید عبدالکریم سجادی، ریاست بنیاد ملی نخبگان استان خراسان رضوی و دکتر نفیسه برادران، فرزند دکتر علی محمد برادران از دیگر حاضران در این مراسم بودند.