آیت‌الله محمدعلی ناصری استاد اخلاق دار فانی را وداع گفت+ زندگی‌نامه

آیت‌الله شیخ محمد‌علی ناصری از علما و استادان اخلاق ساعتی‌پیش دار فانی را وداع گفت.

کد خبر: ۱۲۲۸۳۲

تاریخ : ۰۴ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۱:۳۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، آیت‌الله شیخ محمد علی ناصری از علما و استادان اخلاق مدتی قبل در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) یکی از مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بستری شده بود که ساعتی‌پیش دار فانی را وداع گفت.

متن اطلاعیه دفتر آیت‌الله ناصری از علمای برجسته اخلاق و اساتید حوزه علمیه اصفهان در این باره به شرح ذیل است:

بدین‌وسیله ارتحال عالم ربانی حضرت آیت‌الله ناصری قدس سره را به اطلاع عموم مومنین و علاقه‌مندان می‌رسانیم و از خداوند متعال علو درجات ایشان را خواستاریم.

برنامه تشییع و سایر مراسم متعاقبا اعلام می‌شود.

آیت‌الله حاج شیخ محمّد ناصری دولت‌آبادی، به سال هزار و سیصد و نُه ‏هجری شمسی، در شهر دولت‏آباد برخوار واقع در ده کیلومتری شهر اصفهان، در خانواده‏ای که سهمی بسزا از زهد و تقوا و دانش دینی تحصیل کرده بود؛ به دنیاآمد. پدر ایشان، زاهد متّقی حجّةالإسلام و المسلمین حاج شیخ محمّد باقر ناصری‏ نام داشت، که خود در شمار عالمان فرهیخته آن دوران بود؛ و محضر دانشیان‏ گران‌سنگی همچون علامه آخوند کاشی و نیز جهانگیرخان قشقائی را به خوبی‏ دریافته بود، و در شمار یاران و تلامیذ مورد عنایت خاصّ علامه مرحوم حاج آقارحیم ارباب نیز قرار داشت.

ایشان به هنگام بدنیا آمدن این فرزند، او را «محمّد‌علی» خواند، و او بعد‌ها به نام «محمّد» شهره شد. محمّد هنوز در دوران خردی به سر می‌‏برد، که پدر به اشاره مرحوم علامه ارباب ‏راهی نجف اشرف شد؛ تا خدمت فقیهان و عارفان بزرگ آن دیار همچون آیت‌‏الله حاج سید عبدالهادی شیرازی و آیت‌‏الله سید محمود شاهرودی و آیت‌الله آقا سیّد جمال‏‌الدین گلپایگانی را دریابد.

بعد از مهاجرت پدر به نجف اشرف، حضرت آیت‌الله ناصری تحصیل را در همان ‏دوران خردی آغاز کرد. این دوران با حضور در مکتب خانه‏‌ای در دولت آباد آغاز، و بعد از مدتی با ورود به حوزه علمیّه اصفهان و تحصیل علوم ادبی رائج در آن‏ حوزه، ادامه یافت.

در این دوران که ایشان هنوز در دوران نوجوانی به سرمی‌‏بردند، لطف امیرمؤمنان شامل حال‌شان می‌‏شود، و استاد به همراه پدر و خانواده ‏به نجف‌‏اشرف کوچ می‌‏کند. ایشان در این زمان چهارده سال بیشتر نداشته‏‌اند. اگر چه در نجف اشرف مشکلات و فقر و کمبود امکانات اوّلیه این خانواده پنج نفره را در سختی بسیار قرار می‌‏دهد، امّا خاطرات شیرین استاد از آن دوران، نشان دهنده روحیّه ‏علم و معرفت جوی ایشان در همان آغازین دوران ورود ایشان به نجف اشرف می‌‏باشد.

این دوران دوسالی بیشتر به طول نمی‏‌انجامد؛ چه در این هنگام مادر رخت از این ‏دنیای گذران بر می‌‏کشد؛ چه نیک فرجام بود آن بانو که علی رغم غربت، در قبری در صحن مطهّر علوی که فاصله چندانی تا روضه منوّره‏ نداشت، برای همیشه آرام می‏‌گیرد.

یک سالی پس از آن، خانواده پدر به ایران باز می ‏گردد، و ایشان را در سن هفده ‏سالگی برای ادامه تحصیل در نجف‏‌اشرف تنها می‌‏گذارد. این دوران، با رخت کشیدن‏ ایشان به مدرسه صدر نجف آغاز شده؛ و فصلی جدید در زندگی ایشان آغاز می‌گردد. پدر پیش از جدائی از فرزند، او را نخست به امیرمؤمنان و زان پس به مرحوم آیت‏الله شیخ‏ محمّد حسین دهاقانی که در شمار اعلام و اوتاد آن شهر مقدّس بود، می‌سپارد؛ والحق که آن فقیه عارف فرزانه نیز در تربیت این جوان از هیچ دقیقه‌‏ای فروگذار نمی‏کند.

در این دوران، ایشان گذشته از شرکت در دروس علمی نجف اشرف، با شماری از اهل معانی این شهر مقدّس همچون مرحوم حاج شیخ محمّد کوفی نیز آشنا، و در طریق معرفت ائمّه هدی دست به دامن آنان می‌‏زند. ایشان در این دوران، بخشی از علوم ادبی، حاشیه ملاعبدالله، معالم‏الأصول و قسمتی از شرح لمعه را، نزد مرحوم علامه ‏آیت‌‏الله مدرس افغانی فرا می‏گیرد. ادامه شرح لمعه را از محضر آیت‏‌الله شیخ مجتبی ‏لنکرانی، مکاسب را از محضر آیت‌‏الله حاج سیّد عبدالأعلی سبزواری، رسائل را ازمحضر مرحوم آیت‏‌الله حاج شیخ عبدالکریم کرونی اصفهانی که بعد‌ها به دامادی ‏ایشان نیز سرافراز می‏شود، کفایه را از محضر آیت‏‌الله حاج شیخ محمّد حسین ‏دهاقانی، و برای دوّمین مرتبه باز در محضر آیت‏‌الله شیخ صدرا بادکوبه‌‏ای، خارج‏ مکاسب محرّمه را از محضر آیت‌‏الله میرزا هاشم آملی، بحث خارج صلاة آیات را از محضر آیت‌‏الله سیّد عبدالهادی شیرازی، و خارج بیع و خیارات را از محضر مرحوم ‏آیت‏‌الله العظمی امام خمینی استفاده می‏‌کند.

گذشته از این، در شماری دیگر از دروس همچون بحث خارج کتاب الحج آیت‏‌الله حاج سیّد محمود شاهرودی نیز شرکت، و یک ‏دوره کامل اصول‏ فقه را ازمحضر آیت‏‌الله العظمی حاج سیّد ابوالقاسم خوئی فرا می‏گیرد.

در این دوران، با مرحوم آیت‌‏الله حاج سیّد جواد آل‏علی که در شمار علمای ‏کشور کویت قرار داشتند، مجالس علمی مرتبی برقرار می‏نمودند، و بخش عمده‏ این دروس را با هم مباحثه می‏کردند.

در محضر عارفان

ایشان در این دوران، محضر اخلاقی – عرفانی زاهد و عارف نامدار مرحوم‏ آیت‏‌الله آقا سیّد محمّد کشمیری فرزند عارف بزرگ آیت‌‏الله سیّد مرتضی کشمیری را سخت غنیمت شمردند، و بسیار از محضر او آموختند و به عمل درآوردند. گذشته از ایشان، با بزرگان دیگری همچون مرحوم آیت‌‏الله حاج شیخ عبّاس ‏قوچانی وصی مرحوم علامه قاضی نیز آشنا و به درک محضر آنان می‌پرداختند. همچنین در سنین جوانی و در اواخر عمر شریف عالم عارف، حضرت آیت الله العظمی سید جمال الدین گلپایگانی به محضر آن بزرگوار شرفیاب می‌شدند و ملبّس شدن آیت الله ناصری به لباس شریف روحانیّت نیز توسط این عالم کم‌نظیر انجام شد.

مرحوم حضرت آقا سیّد هاشم حدّاد، که حضرت آیت‏‌الله ناصری ‏گذشته از استفاده از تعالیم ایشان، با شماری از یاران ایشان همچون مرحوم علامه ‏طباطبائی و حاج عبدالزهراء گرعاوی (که بهره‌های بسیار از ایشان برده‌اند) نیز بواسطه همین مجالس آشنا می‌شوند.

در همین دوران با مرحوم سالک بصیر جناب حاج آقا اسماعیل دولابی نیز آشنا می‏شوند، و این آشنائی تا پایان عمر آن فقید سعید ادامه داشت. ایشان، هر از چندی که‏ به اصفهان می‏آمدند به دیدار این دوست قدیمی نیز می‏‌شتافتند و در منزل از ایشان ‏دیدار می‌‏کردند.

عارف گمنام مولوی قندهاری که الحق سراسر عمر را به توجّه و مراقبه گذرانید نیز در شمار یاران ایشان قرار داشت. میان این دو بزرگمرد، عقد اخوّتی بسته شده بود، و از همین رو تا پایان عمر جناب مولوی، این دو هرگز یکدیگر را فراموش نکردند. حضرت آیت‏‌الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی نیز در همین ‏شمار قرار داشت، که دوستی دیرینی میان این دو٬ از دوران اقامت در نجف اشرف ‏برقرار بود.

آیت‌‏الله ناصری پس از آنکه به امر استادشان مرحوم آیت‏‌الله کشمیری به ‏اصفهان بازگشت، گذشته از مجالس تدریس فقه و اصول و تفسیری که سالیانی دراز در حوزه علمیّه این شهر اقامه نمود، به تربیت نفوس ‏مستعدّ و طالب معارف الهی نیز همّت گماشت. گذشته از جلسات درس اخلاق ایشان که در شماری از مدارس علمیّه این شهر برگزار می‌شد، نماز جماعت و مجالس ‏وعظ و سخنرانی ایشان که در مسجد کمرزرّین اصفهان برپا بود، میان عاشقان ‏اهل‏بیت علیهم السلام و طالبان معرفت الله از شهرتی بسزا برخوردار بود.

در ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ شان علی استون بازیگر و فیلمساز آمریکایی که به ایران سفر کرده بود در دفتر وی اسلام آورد. اسلام آوردن او بازتاب فراوانی در رسانه‌های بین المللی داشت.

آیت‌الله ناصری علاوه بر تلاش‌های علمی و دینی و هدایت و راهنمایی مردم طلاب و اهل علم در کار‌های خیر نیز مشارکت جدی داشت. از جمله این اقدامات می‌توان به تلاش‌های ایشان برای ایجاد مراکز بهداشتی و درمانی اشاره کرد. مرکز درمانی حضرت ولیعصر (عج) و بخش دیالیز ۲۰ تختخوابی ان با اهدای ۶ هزار متر زمین و دو هزار متر ساختمان در سال ۸۷ توسط آیت ا... ناصری آغاز و در سال ۹۱ با حضور وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی افتتاح شد.

همچنین بیمارستان گلدیس شاهین شهر که سال‌هاست به مردم خدمات درمانی ارایه می‌دهد از دیگر خدمات آیت الله ناصری است که بخشی دیالیز آن با ۱۴ تخت در سال ۸۴ توسط ایشان کلنگ زنی و با کمک خیرین احداث و تجهیز شد.

همچنین اورژانسی شبانه روزی دولت آباد که زمین و احداث آن زیر نظر ایشان صورت گرفت و در سال ۸۵ به بهره برداری رسید و هم اکنون به مردم این شهرستان ارائه خدمت می‌کند.