خدمت رسانی محسوس و منطقی

دکتر مهدی یاراحمدی - روزنامه نگار و مدرس دانشگاه

کد خبر: ۱۲۴۵۳۸

تاریخ : ۱۶ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۲:۳۶

نوشته

«خدمت رسانی محسوس و منطقی به جای انجام امور نمایشی و تزیینی» بند هشتم چرخش‌های تحول آفرین سند چشم انداز جهان شهر برکت و کرامت است. امروزه گرایش به کار‌های زودبازده و سطحی که بیشتر جنبه نمایشی دارد، به آفتی بزرگ برای برخی دستگاه‌ها و مدیران تبدیل شده است.

این مهم در بی ثباتی مدیریتی و تغییرات مکرر ریشه دارد و بر اساس مناسبات و رویکرد‌های سیاسی است. پرهیز از انجام اقدامات نمایشی و تزیینی لازمه مدیریت کارآمد و اثربخش و اقدامی مهم برای افزایش بهره وری سازمانی است. بر این اساس، مدیریت شهری در دوره ششم با پیش بینی این امر در سند چشم انداز، خودش را در معرض ارائه خدمات ارزیابی شونده و دقیق و به دور از کار‌های هیجانی و نمایشی قرار داده است.

مدیران شهری برای توسعه حداکثری شهر و رضایتمندی شهروندان باید به سمت طراحی و اجرای پروژه‌های کلان و زیرساختی حرکت کنند و با بهره گیری از دانش روز، خدمات نوین و متفاوتی را به مردم ارائه کنند. اگر مسیر خدمت رسانی خالصانه به سمت کار‌های روزمره، سنتی و نمایشی منحرف شود، بی شک خروجی و دستاورد‌های لازم را به همراه نخواهد داشت. از ابزار‌ها و لازمه‌های مهم برای پیشرفت سازمان و تحقق خدمت رسانی صادقانه و محسوس، ارتباط نزدیک مسئولان شهری با شهروندان است.

اعضای شورای اسلامی شهر، مدیران شهری و دیگر مسئولان مربوط باید همواره در دسترس مردم باشند و در راستای اقناع سازی جامعه و تکریم شهروندان به عنوان مهم‌ترین رویکرد، کوشش کنند. شایسته سالاری و انتخاب مدیران توانمند از اصول مهم دیگر برای تحقق این امر به شمار می‌رود.

در این راستا، داشتن نگاه عالمانه و منطقی به مسائل، بهره گیری از خلاقیت و نوآوری، طراحی سازوکار‌های تحقق شهر هوشمند، پژوهش محوری، اهل تعامل و مشورت بودن و پرهیز از شعارگرایی نیز از پیش نیاز‌های مهم است.

برخی مدیران با ایجاد هیجانات کاذب در حوزه جغرافیایی فعالیت و حوزه مدیریتی شان به دنبال سرپوش گذاشتن بر کاستی‌های عملکرد خویش و گروه تحت هدایتشان هستند؛ امری که شاید در کوتاه مدت ضعف‌های مدیریتی را پنهان کند، اما در بازه زمانی بلند مدت بیشتر سبب ایجاد هزینه‌های فراوان برای سازمان و همچنین بروز ناکارآمدی می‌شود.

پاسخگویی پیش نیاز نظم اجتماعی است. بر این اساس، زمانی که یک نهاد عمومی مانند شهرداری که با مشارکت مردم اداره می‌شود، می‌خواهد فعالیت اجتماعی کند، ضروری است که خدمات، نتایج و پیامد‌های عملکردش شفاف، محسوس و قابل اندازه گیری و ارزیابی باشد.