مادر شهید رسول دوست محمدی در گفتگو با شهرآرانیوز: رسولم با دل خودش پا به این راه گذاشت

خانم خدیجه محمدتقی، مادر شهید رسول دوست محمدی، می‌گوید هیچ کس پسرش را مجبور نکرده است که در این ایام برای دفاع از اهل بیت (ع) کاری انجام دهد.

کد خبر: ۱۲۶۸۱۵

تاریخ : ۰۲ مهر ۱۴۰۱ - ۱۰:۵۲

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ مادر است دیگر. پسرش را در یک حادثه تلخ و غم انگیز از دست داده است، اما غمی در چهره اش هویدا نیست. پسرش درست راه شهدا را ادامه داده است؛ راهی که امروز مایه افتخار خانواده اش شده است. خانم خدیجه محمدتقی، مادر شهید رسول دوست محمدی، می‌گوید هیچ کس پسرش را مجبور نکرده است که در این ایام برای دفاع از اهل بیت (ع) کاری انجام دهد. اعتقاد و خواست قلبی او انتخاب این مسیر بود و با دل خودش پا به این راه گذاشت.

مادر شهید از روز‌هایی می‌گوید که پسرش شوق شهادت داشت. رسول همیشه وقتی کنارم می‌نشست با حس و حال خاصی می‌گفت مادر برایم دعا کن که سرانجام به شهادت برسم. او بار‌ها برای دفاع از حرم حضرت زینب (س) و رقیه (س) عازم سوریه شد. عاقبت به خیر شد و سرنوشتش با شهادت گره خورد.

اگر یک فرزندم در این راه شهید شد، فرزندان دیگرم را جای او‌ می‌گذارم

مادر شهید با بیان اینکه رسول، دو یادگار به نام امیرعلی چهارده ساله و ریحانه شش ساله دارد که راهش را ادامه خواهند داد، ابراز کرد: اغتشاشات اخیر به سرکردگی دشمنان ما آمریکا و انگلیس خون خوار است. من آن شب شنیدم کسی که به رسولم چاقو زده ۱۸ سال بیشتر نداشته است. همه چیز مشخص است کار این دشمنان به جایی رسیده است که بچه‌های نوجوان و جوان ما را تحریک می‌کنند. درست بچه‌هایی را وارد میدان کرده اند که آگاهی ندارند و خام هستند.

صدایش رساست و با قدرت حرفش را ادامه می‌دهد: منافقان و دشمنان این نظام باید بدانند که اگر رسول من رفت، پسران دیگرم هستند که جای او بگذارم و با این غم عقب نخواهم کشید. منافقان و دشمنان باید بدانند ما عقب نخواهیم نشست. رسول چند برادر دارد که جایش را خواهند گرفت و راهش را ادامه خواهند داد. آمریکا فکر نکند با این کار‌های کوچک ما عقب خواهیم نشست؛ نه، ما جلو می‌رویم و از شهادت فرزندانمان نگران نخواهیم شد.

وی در پایان سخنانش با بیان اینکه ما هیچ مطالبه‌ای از نظام یا کسی نداریم اظهار کرد: تنها خواسته من این است که مجلس ترحیم آبرومندانه‌ای برای رسول گرفته شود. البته اگر این درخواست مقدور باشد و گرنه ما هیچ اجباری نداریم و کسی رسول را وادار به این راه نکرده بود و این راه خواست قلبی خود بود.