بودجه بی‌اعتبار برای هوای مرگ‌بار مشهد

حال هوای مشهد وخیم است؛ این واقعیت را داده‌های پژوهش اخیر وزارت بهداشت هم که براساس آن مشهد پارسال با ۳۵۷ روز، بیشترین روز‌های دارای ذرات معلق آلاینده هوا را داشت، تأیید کرده است. این تنها سند برای اثبات این مدعا نیست و برای مثال، داده‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور نیز حاکی از آن بود که مشهد ۷ آذر امسال میان کلان‌شهر‌های کشور، آلوده‌ترین بود.

کد خبر: ۱۳۸۰۷۰

تاریخ : ۱۳ آذر ۱۴۰۱ - ۱۳:۴۸

نوشته

مقدسی | شهرآرانیوز؛، چندی پیش ناصر امانی، عضو شورای اسلامی شهر تهران، بودجه پارسال مقابله با آلودگی هوا را برای کل کشور ۹۰میلیون تومان اعلام کرده و گفته بود که این رقم «شرمساری» دارد.

وزارت بهداشت در همین پژوهش اخیر مجموع هزینه‌های اقتصادی مرگ‌های ناشی از رویارویی با این ذرات معلق را در مشهد معادل ۲۸هزار میلیارد تومان برآورد کرده بود. راستی، برای مقابله با این آلودگی پرهزینه و مرگ‌بار چقدر بودجه در نظر گرفته شده است؟ یا بهتر بگوییم، به فرض اینکه رقم ۹۰ میلیون تومانی که امانی اعلام کرده است، درست و دقیق باشد، سهم مشهد از آن چقدر است؟

اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست خراسان‌رضوی در پاسخ به پیگیری خبرنگار شهرآرا دراین‌باره، اعلام کرد رقم این بودجه را استانداری باید اعلام کند، زیرا هر سازمانی اعتبار خاصی برای این موضوع دارد و ما سرجمع بودجه مدنظر را نداریم. این درحالی است که حسین فکور، مدیر محیط‌زیست و توسعه پایدار دفتر استانداری خراسان‌رضوی، به پرسش ما درباره بودجه مشهد برای مقابله با آلودگی هوا این‌طور پاسخ می‌دهد: سرفصلی برای آلودگی هوا وجود دارد. این سرفصل هم در شهرداری مشهد و بخش‌های مختلف آن ازجمله اتوبوس‌رانی، تاکسی‌رانی، توسعه خط مترو و توسعه فضای سبز و هم در دستگاه‌های اجرایی دیگر وجود دارد. در هر یک از این حوزه‌ها اعتبارات وجود دارد، اما به‌صورت سرجمع عددی نداریم.

بودجه «بی‌معنی»

رئیس اداره محیط‌زیست، سلامت و ایمنی شهرداری مشهد نیز در گفتگو با شهرآرا بیان می‌کند: بودجه‌ای به‌نام مقابله با آلودگی هوا وجود ندارد. هر سازمانی اقدامات اجرایی دارد، اما مختص این موضوع نیست، زیرا مسائل محیط‌زیستی چندجانبه است.
محمد پذیرا بودجه مقابله با آلودگی هوا را «بی‌معنی» می‌داند و خاطرنشان می‌کند: ۲۹ سازمان در قانون آلودگی هوا تکالیفی دارند و همه به‌هم مرتبط هستند. هدف اصلی این است که این ۲۹ سازمان اجماع کنند تا به نتیجه برسد. قانون‌گذار نیز برای هر یک تکالیفی تعیین کرده است که در راستای کاهش آلودگی هوا اقداماتی انجام دهند. او بیان می‌کند: نمی‌شود همه کنار باشند و فقط محیط‌زیست کار انجام دهد؛ این وظیفه همه است. اما متأسفانه این دیدگاه در کشور وجود دارد که فقط محیط‌زیست باید دراین‌زمینه فعالیت کند، درحالی‌که ناظر این موضوعات است و همه سازمان‌ها باید ساختار محیط‌زیست داشته باشند.