درباره فیلم قاتلان ماه کامل(گل) Killers of the Flower Moon 2023 | دی کاپریو و دنیرو در یک داستان واقعی!

فیلم قاتلان ماه کامل(گل) Killers of the Flower Moon فیلم درام جنایی، ضد وسترن، حماسی آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مارتین اسکورسیزی است.

کد خبر: ۱۹۸۵۴۶

تاریخ : ۱۴ آذر ۱۴۰۲ - ۱۵:۲۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، داستان قاتلان ماه کامل(گل) (Killers of the Flower Moon 2023) تازه‌ترین اثر تازه مارتین اسکورسیزی، یک قتل‌عام با حمایت شهرک‌نشینان سفیدپوست است. هدف این گروه برای قتل‌عام ملت ثروتمند اوسیج اوکلاهاماست که دارای میادین نفتی گرانبهایی هستند. پس از اینکه این گروه جنایت خود را با موفقیت به سرانجام می‌رسانند F.B.I نسبت به این شرایط مرموز حساس شده و تحقیقات گسترده‌ای انجام می‌دهد.

در این فیلم بازیگرانی چون لئوناردو دی‌کاپریو (ارنست بورکهارت)، رابرت دنیرو (ویلیام هیل)، لیلی گلداستون (مولی بورکهارت)، جسی پلمونس (تام وایت)، تانتو کاردینال (لیزی کیو)، جان لیسگو (دادستان لیوارد)، برندن فریزر (دبلیو اس. همیلتون: وکیل فاسد هیل) حضور دارند و فیلم‌نامه این فیلم را اسکورسیزی مشترکاً با اریک راث، بر اساس کتابی به همین نام نوشتهٔ دیوید گرن چاپ ۲۰۱۷ به نگارش درآورد.

موسیقی قاتلان ماه کامل را نیز رابی رابرتسون تنظیم کرده است.

قرار گرفتن دی کاپریو به‌عنوان نقش اصلی در کنار رابرت دنیرو نیز از جمله ویژگی‌های مهم فیلم است که تماشاگران را بیش از پیش اغنا می‌کند.

از حاشیه‌های جذاب این فیلم نیز می‌توان به نمایش فیلم در جشنواره کن اشاره کرد که تماشاگران از جایشان بلند شدند و ۹دقیقه ایستاده فیلم را تشویق کردند.

قاتلان ماه کامل یا ماه گل؟

تا فیلم تازه مارتین اسکورسیزی را نبینیم نمی‌شود دقیق اظهارنظر کرد که کدام ترجمه فارسی کامل‌تر و بهتر است؛ قاتلان ماه کامل یا قاتلان ماه گل. آیا این اصطلاح است یا یک اسم خاص؟ این‌ها سوال‌هایی است که بعد از تماشای این فیلم می‌توان به آن‌ها پاسخ داد و ترجمه صحیح‌تر را انتخاب کرد. در ترجمه تحت‌اللفظی، ماه گل درست‌تر است و الان در ترجمه‌های ویکی پدیا هم از این عبارت استفاده می‌شود، ولی از نظر اصطلاحی، ماه کامل را ماه گل هم می‌نامند، یعنی ماهی که در آخرین مرحله درخشش است و به قول ما، ماه شب چهارده است!

{$sepehr_key_26323}

منتقدان به قاتلان ماه کامل چه امتیازی دادند؟

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰

دیوید رونی | مدت زمان سه ساعت و نیم فیلم کاملا معقول است با توجه به تراژدی روبه‌جلویی که هرگز کم‌رنگ نمی‌شود یا اهمیتش را برای تماشاگر از دست نمی‌دهد.

گاردین | امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰

پیتر بردشا | فیلمی کاملا جذاب و داستانی که اسکورسیزی آن را به عنوان تاریخچه پنهان قدرت آمریکایی می‌بیند؛ و به عنوان خشونت نهانی که فراگیر می‌شود و آب‌های زیرزمینی بشریت را می‌آلاید.

والچِر | امتیاز ۹۰ از ۱۰۰

بیلگه اِبیری | «قاتلان فلاور مون» با تمام مدت زمان افراطی‌اش (سه ساعت و ۲۶ دقیقه!)، درس‌های تاریخی بزرگش و حکایتش از غربی کهن که راه را برای شکل‌گیری نیروی پلیس مدرن هموار می‌کند، در نهایت ساده‌‌ترین و لغزنده‌ترین چیز ممکن است: داستان یک زندگی زناشویی؛ آن هم نمونه‌ای پیچیده و تراژیک.

لس‌آنجلس تایمز | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

جاستین چنگ | دو بازیگر محبوب اسکورسیزی در دوره‌های مختلف، دی‌کاپریو و دنیرو، آشکارا دلیل اهمیت این فیلم برای همگان هستند اما آن‌ها می‌توانند حواس ما را از بازی لی‌لی گلدستون پرت کنند که ترکیبی غم‌انگیز از سندیت و گم‌گشتگی و ترس است که نقشی اساسی را در حفظ پویایی زوج اصلی فیلم بازی می‌کند؛ آن هم در شرایطی که زندگی زناشویی ارنست و مولی به استعاره‌ای رنج‌آور از ظلم و بی‌رحمی «مانیفست سرنوشت» (Manifest Destiny: باور فرهنگی امپریالیستی آمریکایی که در قرن نوزدهم وجود داشت) بدل می‌شود.

ورایتی | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

پیتر دبروژ | «قاتلان ماه کامل» به لحاظ سبکی حس‌وحال فیلم یک مرد جوان را دارد. فیلم از همان ابتدا جذاب است و تنش ملموس آن با موسیقی متن رابی رابرتسن به بیننده منتقل می‌شود؛ اما داستان همین‌طور جلو و جلوتر می‌رود تا این‌که تمام شخصیت‌هایی که برای ما اهمیت دارند مرده‌اند یا در حال مرگ‌اند یا پشت میله‌های زندان هستند؛ و همچنان یک ساعت از فیلم باقی است.

تلگراف | امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰

رابی کالین | شخصیتی که لئوناردو دی‌کاپریو خلق کرده است روی کاغذ غیرممکن به نظر می‌رسد: شخصیت مرکزی فیلم قاتلان ماه گل نه قهرمان است و نه یک یاغی کاریزماتیک؛ بلکه آلت‌دستی است حریص، مطیع و بدون علاقه به فکر کردن که کارهایش بیزاری و خشم را باعث می‌شود. با وجود این، دی‌کاپریو از عهده این چالش برآمده و یکی از بهترین و پیچیده‌ترین بازی‌های کارنامه‌اش را ارائه داده است.

{$sepehr_key_26324}

درباره قتل‌های سرخپوستان اوسیج

قتل‌های سرخپوستان اوسیج مجموعه‌ای از قتل‌های بومیان آمریکایی اوسیج در شهرستان اوسیج، اوکلاهاما، طی دهه‌های ۱۹۱۰–۱۹۳۰ بود. روزنامه‌ها تعداد فزاینده قتل‌های حل نشده را به عنوان دوره حکومت وحشت توصیف کردند که از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶ به طول انجامید. گزارش شده‌است که حدود شصت یا بیشتر از بومیان آمریکایی اوسیج که ثروتمند بودند از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۱ کشته شده‌اند. با این حال، تحقیقات جدیدتر نشان می‌دهد که سایر مرگ‌های مشکوک در این مدت ممکن است به اشتباه گزارش شده یا قتل‌ها را پنهان شده باشند، از جمله افرادی که وارث ثروت‌های آینده بوده‌اند.

برخی از قتل‌ها به منظور تصاحب زمین و ثروت اعضای اوسیج انجام شد که زمین‌هایشان نفت با ارزش تولید می‌کرد و هر کدام دارای حق مالکیتی بودند که حق امتیاز سالانه پرسودی به دست می‌آورد. تحقیقات توسط مجریان قانون، از جمله اداره تحقیقات (BOI؛ آژانس قبلی به اداره تحقیقات فدرال، یا FBI) همچنین فساد گسترده‌ای را در میان مقامات محلی درگیر در برنامه نگهبان اوسیج نشان داد. اکثر قتل‌ها هرگز تحت پیگرد قانونی قرار نگرفتند، اما برخی از مردان از جمله ویلیام هیل، که دستور قتل همسر برادرزاده‌اش و سایر اعضای خانواده‌اش را صادر کرد، مجرم شناخته و محکوم شدند.

بعدها کنگره ایالات متحده قانون را به شکلی تغییر داد تا افراد غیر اوسیج را از ارث بردن حق مالکیت از اوسیج منع کند. دولت ایالات متحده به مدیریت اجاره‌ها و حق امتیازهای زمین‌های تولیدکننده نفت ادامه داد و قبیله نگران این دارایی‌ها و نحوه نگه‌داری آن شد. در سال ۲۰۰۰، قبیله اوسیج شکایتی علیه وزارت کشور تنظیم کرد و مدعی شد که دارایی‌ها را به اندازه کافی مدیریت نکرده و حق امتیازی را که به مردم تعلق می‌گیرد پرداخت نکرده‌است. این شکایت در سال ۲۰۱۱ با ۳۸۰ میلیون دلار و تعهدات برای بهبود مدیریت برنامه حل و فصل شد.