درباره نحوه حمایت از همسر در دوران بارداری و فواید آن

حمایت‌ها از یک مادر در دوران بارداری و شیردهی مانند سدی برابر افسردگی‌های پسازایمان عمل می‌کند.

کد خبر: ۲۰۴۸۶۷

تاریخ : ۱۸ دی ۱۴۰۲ - ۱۱:۳۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز مثبت‌شدن جواب آزمایش بارداری برای هرزنی شروع تغییرات زیادی در زندگی اوست؛ از تغییرات شدید جسمی تا حساسیت‌های روحی که کنارآمدن با خیلی از آن‌ها سخت و گاه به‌تن‌هایی ناممکن است. دوران شیردهی هم فرق چندانی با این دوران ندارد.

مجموعه اتفاق‌هایی که در این دوران می‌افتد، مانند بی‌خوابی‌های شبانه، اضافه‌وزن و چاقی، احساس ناتوانی در نگهداری کودک و نداشتن وقت برای رسیدگی به شخصی‌ترین کارها، گاه آن‌ها را تا مرز افسردگی هم پیش می‌برد. اتفاق‌هایی که گذر امن از آن‌ها خیلی‌وقت‌ها بستگی زیادی به همراهی و چگونگی حمایت‌های همسران این بانوان دارد. حمایت‌هایی که بخش زیادی از آن‌ها جنبه عاطفی دارد و قرار نیست مشغله بیشتری را به این آقایان تحمیل کند. اجازه بدهید با بیان چند نمونه، ذهنتان را دراین‌باره آماده‌تر کنیم.

هدیه تان را صمیمانه بپذیرید

اینکه تا پیش از این چه برنامه‌ای برای زندگی‌تان داشته‌اید، مهم نیست؛ الان که متوجه حضور عضو جدید خانواده کوچکتان شده‌اید، باید براساس این موضوع برنامه‌ریزی کنید. پیش‌قدم شوید و به همسرتان اطمینان دهید که پذیرای این اتفاق فرخنده هستید و همه تلاشتان را برای آسایش او و فرزندتان خواهید کرد. این کار از نظر روحی او را هم آماده این اتفاق بزرگ می‌کند.

ارزش کارش را بدانید

اگر مشغله‌هایتان زیاد است و نمی‌توانید هر روز در خدمت همسرتان باشید، برای روز‌های آخر هفته برنامه‌ریزی کنید. حجم کاری که انجام می‌دهید، خیلی مهم نیست. همین که همسرتان از نیت شما برای کمک به خودش مطمئن باشد، برای دل‌گرمی‌اش کافی است. به او درباره ارزش کار‌هایی بگویید که برای زندگی مشترک و فرزندتان انجام می‌دهید و زبانی یا با خرید هدیه‌ای حتی در حد یک شاخه گل، قدردانی‌تان را نشان دهید. سعی کنید از ظرفیت اطرافیان برای پرکردن جای خالی خودتان کمک بگیرید.

نگذارید احساس تنهایی کند

رسیدگی به کار‌های بچه به‌تن‌هایی به‌قدری وقت گیر است که گاهی همسرتان احساس ناتوانی می‌کند. این احساسش را درک و با همراهی‌کردن، به او برای انجام دیگر کارهایش کمک کنید؛ برای نمونه چندساعتی وظیفه نگهداری از فرزندتان را برعهده بگیرید تا او قدری به کار‌های عقب‌افتاده‌اش برسد یا حتی در جمعی دوستانه حاضر شود. همچنین، می‌توانید از همسرتان بخواهید بخشی از کارهایش را به شما بسپارد.

شادی‌تان را نشان دهید

تغییرات خلقی، جنسی و جسمی در دوران بارداری و شیردهی طبیعی است. برای درک‌کردن این وضع و تغییراتی که در همسرتان ایجاد می‌شود، اطلاعاتتان را بیشتر کنید تا بتوانید راحت‌تر این دوران را باهم پشت‌سر بگذارید. رفتار‌های آگاهانه شما و اطلاعات زیادی که دراین‌باره کسب کرده‌اید، به همسرتان این پیام را می‌دهد که شما هم به‌اندازه او از این اتفاق خوش‌حال هستید و احساس مسئولیت می‌کنید.

حمایت عاطفی را بیشتر کنید

دوران بارداری و شیردهی افزون‌بر ایجاد تغییرات ظاهری، بر عملکرد داخلی بدن و ترشحات هورمونی نیز اثر مستقیم دارد و سبب نوسان در تمایلات جنسی می‌شود؛ برای نمونه در سه‌ماهه نخست بارداری میل جنسی کم، در سه‌ماهه دوم زیاد و در سه‌ماهه سوم دوباره کم خواهد شد. با وجود این، برخلاف میل جنسی، نیاز به حمایت‌های عاطفی پیوسته زیاد می‌شود. ازاین‌رو توصیه می‌کنیم موقعیت همسرتان را درک و حمایت‌ها و توجه‌های عاطفی‌تان را بیشتر کنید.

انتخاب را به همسرتان واگذارید

اگر تا الان به‌تن‌هایی یا با توافق باهم برای برنامه‌های مهم زندگی مشترکتان مانند مهمانی‌گرفتن و مسافرت‌رفتن برنامه‌ریزی کرده یا هرازگاهی غافل‌گیری‌هایی از این دست برای همسرتان داشته‌اید، بهتر است از این به بعد پیش از انجام هرکاری و تصمیم‌گیری درباره آن، موضوع را با همسرتان درمیان بگذارید و اجازه دهید حرف آخر را او بزند، چون وظیفه مستقیم برنامه‌ریزی برای کودکتان برعهده اوست.

پدرانه‌هایتان را بیشتر کنید

چه فرزندتان متولد شده باشد و چه نشده باشد، شما باید زمان‌های خاصی را برای بهترشدن رابطه‌تان با او در نظر بگیرید. پژوهشگران می‌گویند: جنین از شش‌ماهگی یا حتی زودتر صدا‌های بیرون از رحم مادر را می‌شنود. می‌توانید هرروز او را لمس کنید و با او قدری حرف بزنید. یادتان باشد، هروقت شما به فرزندتان ابراز محبت می‌کنید، این احساس به همسرتان منتقل می‌شود که به او محبت می‌کنید. اگر هم کودکتان متولد شده است، با برعهده‌گرفتن بخشی از کار‌های او مانند تعویض پوشک، خواباندن یا شیردادن با شیشه می‌توانید فرصتی را برای تقویت رابطه پدرفرزندی‌تان ایجاد کنید.

مراقب بیماری افسردگی باشید

افسردگی در ماه‌های نخست بارداری را باید جدی گرفت. برخی زنان باردار به‌دلیل تغییر در سطح هورمون‌های بدنشان در این دوران، بدخلق و بی‌حوصله می‌شوند. گاهی هم این مشکل ادامه‌دار و سبب افسردگی آن‌ها حتی پس از زایمان می‌شود. ازاین‌رو، لازم است با ایجاد فضایی آرام و همراه با شادی در خانه، خلق‌وخوی همسرتان را عوض کنید. دراین‌باره باید واقعا خلاق باشید. برای نمونه یک سفر کوتاه یکی‌دو روزه ترتیب دهید. یادتان باشد، پیش از برنامه‌ریزی برای هرکاری حتما از او نظرش را بپرسید.

کمی مادرانه برخورد کنید

بی‌خوابی و کم‌خوابی جزو شکایت‌های معمول مادران در دوره شیردهی و ماه‌های آخر بارداری است. اگر همسرتان در نیمه‌های شب یعنی ساعت‌های ۲ بامداد یا ۴ صبح برای کودکتان از خواب بیدار می‌شود، بهتر است شما هم ساعت‌های ۶ یا ۷ صبح، تغذیه و نگهداری از کودکتان را برعهده بگیرید تا همسرتان قدری بیشتر بخوابد. یادتان باشد، همسرتان حتی اگر خانه‌دار باشد، بازهم نیاز است از این نظر او را حمایت کنید، چون خواب روزانه به‌هیچ‌وجه جای خواب شبانه را نمی‌گیرد.

مشاوره بگیرید و کلاس بروید

ارتباط با یک مشاور در همه مرحله‌های زندگی مهم است و در دوران بارداری و شیردهی از اهمیت بیشتری برخوردار است. سعی کنید با همسرتان در دوران بارداری در چند مرحله پیش یک مشاور بروید. شماره چند مشاور و مرکز مشاوره را نیز همراهتان داشته باشید تا بتوانید در صورت نیاز از راهنمایی‌های آن‌ها کمک بگیرید. همچنین، به‌یاد داشته باشید که کلاس‌های آموزشی پیش از زایمان، فقط مختص مادران باردار نیست، بلکه فرصتی است تا شما هم به پدری نمونه تبدیل شوید. اطلاعاتی که در این کلاس‌ها مطرح می‌شود، در آینده حتما به کارتان می‌آید.

{$sepehr_key_32788}

یک پای دکتررفتن‌ها باشید

اگر تا این مرحله از زندگی‌تان زیاد پیش پزشک نرفته‌اید، از این به بعد باید زیاد نوبت دکتر بگیرید. مراقبت‌های دوران بارداری، کنترل‌های دوران شیردهی و پایش‌های دوره نوزادی ناخواسته پای شما را به مطب پزشکان باز می‌کند. جدا از اینکه همسرتان برای چه مسئله یا مشکلی می‌خواهد پیش پزشک برود، همراهی شما در این موقعیت‌ها نوعی حمایت روانی از او محسوب می‌شود، به‌ویژه اگر در دوران حساس بارداری هم باشد. اگر مشغله زیادی دارید، دست‌کم هرازگاهی برای همراهی او برنامه‌ریزی کنید یا برای گرفتن نوبت پزشک پیش‌قدم شوید.

مشکل فرزندتان را بپذیرید

داشتن فرزندی با یک نقص مادرزادی یا بیماری که پس از تولد اتفاق می‌افتد، واقعا سخت است. باید بدانید پذیرش آن برای مادر بسیار سخت‌تر است. گاهی این انکار‌ها و نپذیرفتن‌ها افزون‌بر وارد کردن فشار روحی زیاد، سبب ازدست‌دادن شانس درمان هم می‌شود. اگر در چنین وضعی قرار می‌گیرید، به روحیه همسرتان بیشتر توجه کنید، چون او خودش را بیشتر از شما در این اتفاق مقصر می‌داند.

موضوع را با یک مشاور درمیان بگذارید و سپس برای درمان اقدام کنید. برای اینکه بتوانید با مسئله راحت‌تر کنار بیایید و راه رفته دیگران را دوباره نروید، با خانواده‌هایی آمدوشد کنید که مشکلی مشابه شما دارند. این کار قدرت پذیرش و هم‌دردی‌تان را بیشتر هم می‌کند.