هشدار پزشکان درباره شیوع یک ویروس سرطان‌زا در بین زوجین

اگر جزو آن دسته افرادی هستید که  فکر می‌کنید، تماس پوستی با  حیواناتی مانند گربه  و وزغ سبب بروز زگیل می‌شود، قدری در  اشتباه هستید.

کد خبر: ۲۲۷۳۸۹

تاریخ : ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۰۸:۳۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، ویروسی به نام پاپیلومای انسانی (HPV) عامل ایجاد این برجستگی‌های ناخوشایند و  دردسرساز  است. این ویروس بیش از  ۱۵۰ گونه مختلف دارد که  تنها تعداد محدودی از  آن‌ها به  زگیل پوستی منجر می‌شود. این ویروس زمانی وارد بدن انسان می‌شود که  زخم روباز  یا خراشی در  سطح پوست داشته  باشیم.

زگیل‌ها در  هرجایی از  سطح پوست می‌توانند ظاهر شوند و  وقتی این هرجایی، قسمت‌های حساسی از بدن مانند ناحیه تناسلی باشد، دیگر یک زائده کوچک روی اعصاب نخواهد بود و‌  می‌تواند فرد را  به دردسر‌های جدی بیندازد و  گاهی سبب مرگ او  هم بشود؛ موضوعی که  امروز می‌خواهیم به‌علت شیوع زیاد آن در جامعه، با  کمک دکتر منیره پورجواد، متخصص زنان و  زایمان، به بررسی آن بپردازیم و اطلاعاتمان را  دراین باره قدری بیشتر کنیم.

عفونتی با سطح واگیر بالا

زگیل تناسلی از  شایع‌ترین انواع عفونت‌های مقاربتی با  واگیر بالاست و  بیشتر افرادی را  که  از  نظر جنسی فعال  هستند، دست کم یک بار درگیر می‌کند.

۳۰ تا ۳۵سالگی

زدن واکسن HPV به نام «گارداسیل» به  همه خانم‌ها و  آقایان توصیه می‌شود و  بهتر است این  کار را  تا پیش‌از  ۳۰ تا ۳۵‌سالگی انجام بدهند.

{$sepehr_key_55257}

مشکل متأهل‌ها

زگیل تناسلی از  شریک جنسی و  تماس پوستی با  فرد منتقل می‌شود و  احتمال ابتلا از  طریق استخر و سرویس بهداشتی وجود ندارد؛ ازاین رو آن را  باید دردسر متأهل‌ها و نیز افرادی که  رفتار‌های پرخطر جنسی و خارج‌از‌عرف دارند، خواند.

احتمال ابتلای برابر در زنان و مردان

احتمال ابتلا به  ویروس HPV و  زگیل تناسلی در  دو جنس یکسان است، ولی احتمال تبدیل‌شدن ویروس به  سرطان در  زنان بسیار بیشتر است.

نشانه‌های ظاهری

زگیل تناسلی برجستگی‌هایی به  رنگ پوست یا  سفیدرنگ با  ظاهری شبیه به  تاج خروس یا  گل کلم است که روی همه بخش‌های دستگاه تناسلی بروز و  ظهور پیدا می‌کند و‌  می‌تواند به صورت تک یا  خوشه‌ای باشد. نشانه‌های زیر هم می‌تواند هشداری برای وجود زگیل باشد:

خارش و  سوزش یا  هر نشانه  ناراحت کننده دیگر؛

لکه بینی و  خون ریزی پس از  رابطه.

علائم بیماری

فقط ۱۰درصد افرادی که  مبتلا به  ویروس HPV می‌شوند، نشانه ظاهری زگیل تناسلی را  بروز‌  می‌دهند و بقیه مبتلایان با وجود آلوده‌بودن، هیچ علامتی ندارند.

این بیماری شش هفته تا  شش ماه پس از  سرایت، می‌تواند تظاهر بیرونی نداشته  باشد و گاهی هم تا سال‌ها مخفی بماند.

روش تشخیص

زگیل‌ها را  از  روی ظاهرشان می‌توان تشخیص داد ولی گاهی در  بخش‌های داخلی قرار دارند و  فقط با معاینه پزشک شناسایی می‌شوند:

معاینه لگنی: در  زنان ممکن است برای بررسی تغییرات دهانه رحم ناشی از  زگیل تناسلی آزمایش پاپ‌اسمیر، کولپوسکوپی در صورت مثبت‌بودن آزمایش پاپ‌اسمیر و  بیوپسی (نمونه برداری) انجام شود.

معاینه مقعد: پزشک معمولاً با کمک دستگاه آندوسکوپی، داخل مقعد را  برای یافتن زگیل بررسی می‌کند.

آزمایش خون: برای تشخیص قطعی زگیل‌های تناسلی از  روش مولکولی استفاده می‌شود که  دقت بسیار بالایی دارد.

نکته: زگیل تناسلی در  افرادی که  رابطه دهانی دارند، در  بخش‌هایی مانند دهان و  گلو هم ایجاد می‌شود.

مرجع تشخیص و  درمان

برای زنان: متخصص زنان، متخصص بیماری‌های عفونی و متخصص پوست.

برای مردان: متخصص ارولوژی، متخصص بیماری‌های عفونی و متخصص  پوست.

گروه‌های پرخطر

افرادی که  رفتار‌های پرخطر جنسی و خارج‌از‌عرف دارند؛

کسانی که  یک عفونت مقاربتی دیگر دارند؛

افرادی که  سیستم‌ایمنی ضعیفی دارند؛

مصرف کنندگان دخانیات.

{$sepehr_key_55258}

انواع

ازبین ۱۵۰ نوع ویروس HPV، تقریباً ۳۰ نوع از آن، ناحیه تناسلی را  تحت تأثیر قرار می‌دهد که  از  این تعداد، فقط سویه‌۶  و ۱۱  آن به  زگیل تناسلی منجر می‌شود.

درمان‌های خانگی

استفاده از سرکه سیب، زردچوبه و روغن کرچک می‌تواند در درمان مؤثر باشد.

روش‌های پیشگیری

تزریق سه نوبت واکسن HPV به نام «گارداسیل»؛

استفاده از  لوازم حفاظتی در  زمان برقراری رابطه؛

پرهیز از  رابطه‌های پرخطر.

انجام‌دادن معاینه‌های دوره‌ای.

نکته: استفاده از  لوازمی مانند کاندوم، پیشگیرانه است ولی کافی نیست؛ چون این لوازم پوشش کامل ندارند و  امکان تماس پوستی وجود دارد.

درمان ویروسی

زگیل تناسلی را‌  می‌توان با  رعایت بهداشت کامل، حذف منبع آلودگی و  پیگیری روش‌های درمانی کنترل کرد. با این همه، درمان قطعی برای حذف ویروس HPV وجود ندارد و  فرد باید همواره کنترل شود. برخی روش‌های درمانی برای ازبین‌بردن زگیل‌ها از  این قرار است:

الکتروکوتر یا  سوزاندن با  جریان الکتریکی؛

سرما یا  انجماد زگیل؛

لیزر درمانی؛

برش زگیل؛

تزریق داروی اینترفرون؛

استفاده از پماد و  اسید.