افزایش جمعیت، نیازمند کاهشی شدن طلاق است

من اصرار دارم در «روزِ ملی جمعیت» به‌موضوع ضرورت مقاوم‌سازی زندگی‌ها توجه دهم. اصرار دارم بر فوق‌العادگی شرایط تأکید کنم.

کد خبر: ۲۳۱۴۲۸

تاریخ : ۱۲ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۲:۵۰

نوشته

افزایش جمعیت که در سیاست‌های بالادستی کشور بر آن تأکید می‌شود، یک ضرورت ملی است. تحقق این ضرورت نیازمند تشکیل زندگی مشترک دختران و پسران این سرزمین است. به‌دیگر‌عبارت، فقط عیسی روح‌ا... بود که از مادری تنها متولد شد، فقط عیسی بی‌آنکه در کل خلقت بدیل و تکراری داشته باشد.

زادنِ آدم‌ها را پیش‌نیازی است به نام ازدواج. این باید اتفاق بیفتد و دوام داشته باشد تا به زادن فرزندانی چند، در جوان‌سازی جامعه و فراوان‌شدن جمعیت، نقش ایفا کند. من اصرار دارم در «روزِ ملی جمعیت» به‌موضوع ضرورت مقاوم‌سازی زندگی‌ها توجه دهم. اصرار دارم بر فوق‌العادگی شرایط تأکید کنم.

اصرار دارم بگویم وقتی در سالِ گذشته، به‌ازای ۷۹هزارو۲۶۰ ازدواج که در یک بازه زمانی مشخص ثبت شد، ۳۷هزارو۷۰۱ طلاق اتفاق افتاده است، سخن گفتن از افزایش جمعیت بیشتر به شوخی می‌ماند تا تأکید بر یک راهبرد ملی؛ راهبردی که اگر به غفلت یا هر دلیل دیگر-خدای نکرده- به توفیق نینجامد، باید ایران فردا عصا بردارد.

یک ملتِ پیر و خسته هرگز نمی‌تواند یک کشور را پویا و زنده و پر‌امید نگه دارد. ضرورت پویایی ایران، می‌طلبد تا نسل، نو شود. این هم نیازمند زاد‌و‌ولد جامعه است که باز خود نیازمند پویایی و سلامت زندگی‌هاست. از این منظر ازدواج و نگهداشت زندگی علاوه بر یک کنش شخصی، یک نیاز ملی و ضرورت انقلابی هم هست. آنان که خود را ملی و انقلابی می‌دانند باید اول نگهبان خانه خود باشند.

نگهبانی و حراست از ایران و انقلاب گام بعدی است؛ گامی که تا اولی را محکم برنداریم، دومی را نمی‌توانیم برداریم. توجه داشته باشیم که انقلابی‌بودن و ملی‌اندیشی فقط یک تعریف سیاسی نیست که برخی‌ها به تعارف برگزار می‌کنند، بلکه متصف به این صفات بودن به‌معنای به‌موقع و بجا و ناظر به نیاز‌های جامعه و راهبرد‌های ملی اقدام‌کردن است؛ فقط مخصوص زمانی خاص نیست که در هر زمان و زمین و متناسب عمل‌کردن، رفتاری انقلابی و ملی است.

{$sepehr_key_59273}

همان‌طور که به نگهداشت ایران مکلفیم، به داشتن نسلی توانمند که بشود ایران را به آنان سپرد هم نیاز داریم. پس به ضرورت نگهبانی از زندگی توجه کنیم. مسئولان هم توجه و برنامه‌ریزی کنند. برای نگهداشت زندگی هرچه می‌توانند مشوق بگذارند. این می‌تواند شیب طلاق را کم کند. طلاق که کم‌رنگ شود، زندگی بهاری خواهد شد.

بهار هم ذاتی شکوفا دارد. اما اگر خزان به زندگی‌ها زد و طلاق به رفتار عادی مردم تبدیل شد، امید شکوفایی خام‌تر از هر خیالی خواهد بود که تحقق نخواهد یافت. همه تلاش کنیم طلاق کاهش پیدا کند. مسئولان برای نگهداشت زندگی مشوق بگذارند. شوق ادامه زندگی را رونق دهند، کشور هم رونق پیدا خواهد کرد.