گلایه نایب‌رئیس بانوان هیئت کشتی از کمبودهای این رشته ورزشی

کشتی آخرین رشته‌ای است که از قرنطینه بیرون می‌آید

کد خبر: ۲۳۷۹۰

تاریخ : ۲۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۹:۴۹

نوشته

مژده رنگیان - سال گذشته برای کشتی کلاسیک بانوان سال چندان‌خوبی نبود و این رشته تحت‌تأثیر جدایی رئیس فدراسیون قرار گرفت و بعد از حضور دبیر، در سایه قرار گرفت. تنها یک روز رقابت‌های قهرمانی کشوری برگزار شد که آن‌هم با حاشیه‌هایی برای تیم خراسان همراه بود. آن‌ها با داوری‌های ضعیف از روی سکو به رده پنجم سقوط کردند. در بخش بین‌المللی نیز کشتی‌گیران کلاسیک هیچ اعزامی نداشتند، اما در رشته آلیش، خراسانی‌های زیادی در اردو‌های تیم ملی حضور داشتند؛ ولی در‌نهایت خراسانی‌ها از فهرست اعزامی‌ها حذف شدند. تیم ملی آلیش بانوان در رقابت‌های جهانی قزاقستان عملکرد درخشانی داشت و اولین قهرمانی تیم ایران رقم خورد.
قرار بود امسال آلیش‌کاران به مسابقات قهرمانی آسیا در اواخر فروردین‌ماه در قرقیزستان اعزام شوند، اما با اعلام اتحادیه جهانی کشتی، رویداد‌های مهم تا خردادماه تعطیل شد. قرار بود با جذب حامی مالی، آلیش‌کاران به رقابت‌های جایزه بزرگ یادواره بایمان الکین وایر و یک جایزه بزرگ دیگر فرستاده شوند، اما این ۲ مسابقه هم لغو شد.
با این شرایط نایب‌رئیس بانوان کشتی خراسان و مربی مشهدی تیم ملی از تعطیلی احتمالی شش‌ماهه کشتی خبر می‌دهد. آنا براتی می‌گوید: درباره اینکه چه زمانی قرار است همه‌چیز به شرایط عادی برگردد، هیچ چیزی نمی‌دانیم و به‌همین‌خاطر نمی‌شود هیچ برنامه‌ریزی انجام داد. فدراسیون به ما اعلام کرده است تا ۱۰ تیرماه برنامه‌ای وجود ندارد. پیش‌بینی ما این است که آخرین رشته ورزشی که دوباره از سر گرفته شود، کشتی خواهد بود؛ زیرا کاملا تن‌به‌تن است و از نظر بهداشتی باید رعایت شود.
او ادامه می‌دهد: ازسوی اتحادیه جهانی نیز زمان احتمالی برگزاری مسابقات لغوشده آسیایی و جهانی اعلام نشده است تا بخواهیم تمرینات آمادگی را آغاز کنیم و برای رقابت‌ها حاضر شویم؛ اما مشکل دیگر ما این است که بچه‌ها فقط می‌توانند بدن‌سازی آن‌هم در خانه را پیگیری کنند. درحالی‌که تمرینات ما نیاز به یار کمکی دارد.

ریسک تمرین کشتی بالاست
نایب‌رئیس بانوان هیئت کشتی خراسان رضوی تصریح می‌کند: مشخص نیست در مشهد چه زمانی باشگاه‌های ورزشی بازگشایی می‌شود؛ هرچند بازهم مسئولیت سنگینی است. در کشتی ورزشکاران به‌طور‌کامل با هم برخورد دارند و ازسوی‌دیگر تشک کشتی می‌تواند منبع بیماری‌ها باشد. گرفتن تصمیم برای ازسرگیری تمرینات هم کار را برای ما سخت می‌کند. حتی ما که سال‌هاست با ورزش زندگی می‌کنیم، مخالف بازگشایی باشگاه‌های بدن‌سازی در یک ماه آینده هستیم، زیرا کنترل فضای باشگاه از کنترل خارج است و تنفس در هوای آن تا استفاده از تجهیزات توسط افراد مختلف، بسیار خطرناک است.
او ادامه می‌دهد: فدراسیون اعلام کرده است که به‌دنبال سرمربی خارجی در آلیش و کلاسیک است. نظر من این است که در آلیش هیچ نیازی به مربی خارجی نداریم. ما قهرمانی جهان را در اختیار داریم و از نظر دانش، مربیان ما حرفه‌ای هستند و حتی مربیان خارجی باید از مربیان ایرانی یاد بگیرند. اما در کشتی کلاسیک، نیاز مبرم به مربی خارجی داریم.

داوران کشتی افتضاح بودند
براتی با اشاره به ناکامی تیم خراسان در رقابت‌های کشوری تصریح می‌کند: متأسفانه در کشتی بانوان با نبود مربی و داور حرفه‌ای روبه‌رو هستیم. در مسابقات قهرمانی کشور که بهمن‌ماه برگزار شد، تیم خراسان به‌خاطر افتضاح داوری، در رده پنجم قرار گرفت؛ درحالی‌که مدعی قهرمانی بودیم. همه تیم‌های حاضر در سالن نیز چنین‌موضوعی را تأیید کردند و داوران هرکاری کردند تا مازندران قهرمان شود. اشتباهات داوری بسیار واضح و حتی خنده‌دار بود. ۹۹ درصد داوران فعلی تابه‌حال کشتی نگرفته‌اند و شاید یکی‌دو کشتی تماشا کرده باشند، زیرا خیلی از فن‌هایی را که کشتی‌گیران می‌زدند، اصلا نمی‌شناختند و نمی‌دانستند چطور امتیاز بدهند و در این حالت کشتی‌گیران ما امتیازات و مدال‌هایی را به‌خاطر داوری از دست دادند. من هیچ‌گاه به داوران اعتراض نمی‌کنم، اما در این دوره فاجعه رخ داد و زحمت بچه‌های ما به باد رفت.
او می‌گوید: یکی از دلایل ضعف داوران، نبود مسابقات متوالی است. داوران ما بعد از یک سال تعطیلی برای قضاوت روی تشک کشتی آمدند و به‌همین‌خاطر تجربه کافی نداشتند؛ هرچند معتقدم اگر کسی داور است، باید در طول سال مدام فیلم آموزشی ببیند و اطلاعات خود را افزایش دهد. امیدوارم امسال فدراسیون دوره‌های مربیگری و داوری با حضور مدرسان خارجی را برای ارتقای ورزش بانوان برگزار کند. براتی درباره اینکه آرزویش در سال جدید برای رشته کشتی چیست، تصریح کرد: همه خواسته ما این است که رقابت‌هایی باشد تا ورزشکاران در آن شرکت کنند و به روی تشک بروند، به‌ویژه مسابقات بین‌المللی؛ زیرا انگیزه بانوان کشتی‌گیر به‌مرور و در نبود چنین‌مسابقاتی، از بین می‌رود.