مشهدی‌ام، اما تمریناتم را در گرگان دنبال می‌کنم

فائزه نسایی، دختر دونده مشهدی، از سختی‌های مسیر رسیدن به المپیک می‌گوید

کد خبر: ۲۵۷۱

تاریخ : ۰۶ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۰

نوشته

مژده رنگیان - دونده سرعت مشهد و دارنده مدال‌های طلا و نقره آسیایی و کشوری، از وضعیت نامناسب اسپانسرینگ در این رشته و بدقولی باشگاه‌ها می‌گوید؛ به‌طوری‌که بعد از 2سال کسب عنوان برای یک باشگاه، تنها یک‌چهارم قرارداد با آن‌ها تسویه شده است.
فائزه نسایی، ورزشکار جوان مشهدی، در این سال‌ها با مربیان مختلفی همچون سودابه سبحانی،‌ هاشم صیامی‌ و علیرضا آریانیک در مشهد به تمرین پرداخته است، اما حالا برای پیشرفت بیشتر، تمرینات خود را در گرگان دنبال می‌کند. او رکورددار 200 متر جوانان کشور بوده و طی چند دوره رکورد خود را ارتقا داد و با زمان 20:34 ثانیه قهرمان جوانان کشور شد. با درخششی که در رقابت‌های انتخابی تیم ملی داشت، باوجود اینکه در رده سنی جوانان قرار داشت، در ماده‌های 60متر،400متر و 4در 400متر به تیم ملی بزرگ‌سالان دعوت شد.
او 4 روز پیش در مسابقات قهرمانی کشور به 3 مدال دست پیدا کرد؛ 2 مدال نقره و یک طلا. در 100 متر، فائزه نسایی با رقیب و رفیق خود حمیده اسماعیل‌نژاد رقابت کرد و تنها با اختلاف 2صدم ثانیه در رده دوم قرار گرفت. او در رقابتی دیگر در ماده 200متر حاضر شد؛ اما 42 ثانیه دیرتر از الهام کاکلی، دونده ملی‌پوش، از خط پایان عبور کرد و یک نقره دیگر کسب کرد و در ماده 4در100متر امدادی نیز به مدال طلا رسید.
این دونده بیست‌ساله مشهدی، درباره شروع زندگی ورزشی خود گفت: از نُه‌سالگی دوومیدانی را در مدرسه آغاز کردم، از همان زمان دوی سرعت را انتخاب کردم و توانستم مدال‌های مختلفی کسب کنم و بیشتر از 5 سال است که به‌صورت جدی و حرفه‌ای این رشته را دنبال می‌کنم.
او ادامه داد: رشته دوومیدانی بسیار سخت است و باید ورزشکار در آن صبور باشد و زمان زیادی را برای پیشرفت در آن صرف کند. ما در راه رسیدن به رکوردهای بهتر و حضور در مسابقات بین‌المللی از همه‌چیز زندگی خود زده‌ایم و تفریحاتمان هم تمرین‌شده است. الان حدود پنج‌شش‌ سال است که حتی با خانواده‌ام به مسافرت نرفته‌ام؛ اما ازسوی‌دیگر امیدوارم بتوانم روز‌به‌روز پیشرفت کنم و به هدفم نزدیک‌تر شوم.
نسایی که مدال نقره آسیا را نیز در کارنامه دارد، تصریح کرد: سال96، در 2 ماده 60 و 4در 400متر برای شرکت در مسابقات بزرگ‌سالان داخل سالن آسیا در تهران انتخاب شدم و درحالی‌که تنها 2 ماه از ورودم به رده سنی بزرگ‌سالان می‌گذشت، در ماده 60 متر با رکورد 7 ثانیه و 35 صدم ثانیه در نخستین تجربه بین‌المللی‌ام در این رده سنی به مرحله نهایی صعود کردم که در این مرحله، متأسفانه ضعف داوری و افت قوای جسمانی من به‌خاطر اشتباهات داوری باعث شد تا نتوانم روی سکو بروم. اما در ماده 4در400متر به اتفاق دیگر هم‌تیمی‌ خراسانی‌ام زهرا مرادی و 2 دونده دیگر غیرخراسانی کاکلی و محبی، رکورد ملی ایران را شکستیم و پس از تیم ملی قزاقستان به مدال نقره آسیا دست یافتیم.

تجربه حضور در تیم ملی نجات‌غریق
او خاطرنشان کرد: اولین‌بار به تیم ملی جوانان دعوت شدم که قرار بود به مسابقات آسیایی تایلند اعزام شوند. پس از آن به اردوی بزرگ‌سالان نیز دعوت شدم. به‌جز رشته دوومیدانی در رشته غریق‌نجات هم حضور داشتم. در یک دوره مسابقات انتخابی تیم ملی مدال طلای دوی 90متر ساحلی را کسب کردم که بعد از آن به 2 دوره اردوی تیم ملی غریق‌نجات در رشت و کیش دعوت شدم و حضور داشتم؛ اما به‌دلیل مسائل اقتصادی و هزینه‌ها، به رقابت‌های جهانی استرالیا اعزام نشدیم.

ادامه تمرینات با مربی جدید در گرگان
این دونده سرعت همچنین درباره تمرینات خود و رقبایش در مشهد، گفت: در خراسان رضوی پیش‌از‌این در ماده سرعت یک رقیب داشتم که رفیقم نیزهست و با حمیده اسماعیل‌نژاد در 100 و 200 متر می‌دویدیم؛ اما حدود یک سال است که اسماعیل‌نژاد به‌دلیل شرایط زندگی، به گرگان نقل‌مکان کرده است و در مسابقات اخیر کشوری نیز با نام گلستان حاضر شد.
نسایی با اشاره به اینکه او نیز تمرینات خود را به گرگان انتقال داده است، تصریح کرد: من در سال‌های گذشته در مشهد به تمرین می‌پرداختم. در رشته سرعت، به‌دلیل تکنیک‌هایی که دارد، باید با مربیان مرد به تمرین بپردازیم؛ زیرا مربیان خانمی‌ که پیش‌از‌این در این ماده فعالیت می‌کردند، دیگر از دوومیدانی فاصله گرفته‌اند. به‌همین‌دلیل با مربی آقا نمی‌توانستم در پیست‌ها تمرین کنم و به‌خاطر تمرین روی خاک از ناحیه مچ پا و آشیل در مشهد دچار آسیب شدم. تمرین با مربی مشهدم، آریانیک، به پایان رسید و حالا در گرگان زیرنظر مربی جدیدم در کنار حمیده اسماعیل‌نژاد به تمرین می‌پردازم؛ اما همچنان به نام تیم مشهد در مسابقات حاضر می‌شوم.
او افزود: با توجه به تغییر مربی، امسال نتوانستم روی تغییر رکورد تمرکز کنم و در این بخش موفق باشم؛ اما خوشبختانه افت نیز نداشتم و رکورد شخصی خودم را در اختیار دارم. ما باید برای ارتقای هر صدم ثانیه، زمان زیادی صرف کنیم؛ اما تمام تلاش خودم را هر روز برای بهبود رکورد انجام می‌دهم.

برای ورودی المپیک2024 می‌جنگم
نسایی درباره اینکه حسن تفتیان از خراسان رضوی توانست در رشته سرعت تا المپیک نیز برسد، گفت: قطعا این موضوع نشان می‌دهد که ایرانیان از نظر ژنتیک توانایی‌های زیادی برای موفقیت در این رشته‌ها دارند؛ اما چیزی که وجود دارد، تفاوت شرایط آقایان و خانم‌هاست. توجهات و امکانات در بخش مردان چندبرابر بانوان است و دختران در این موارد همیشه مظلوم واقع می‌شوند. بااین‌حال ما از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنیم، حتی شهر و مربی خود را عوض کرده و هزینه می‌کنیم.
او گفت: هدفم کسب ورودی المپیک است و خود را برای دوره 2024 آماده می‌کنم و برای رسیدن به آن می‌جنگم؛ اما هدف نزدیک‌تر، حضور در مسابقات آسیایی چین است که باید در انتخابی تیم ملی رکورد خوبی را ثبت کنم.

تسویه یک‌چهارم قرارداد بعد از 2 سال
مدال‌آور مشهدی سرعت تصریح کرد: هزینه‌ها در این رشته بسیار بالاست. درحال‌حاضر یک جفت کفش سرعت، 4میلیون تومان است که جزو ملزومات یک دونده است. به‌جز تجهیزات و وسایل، تغذیه و مکمل ورزشکار حرفه‌ای نیز وجود دارد که همگی باید شخصی پرداخت شود؛ زیرا اسپانسر در دوومیدانی بانوان وجود ندارد. چون مسابقات پخش تلویزیونی ندارند و دیده نمی‌شوند، باشگاه‌ها نیز کمتر به قول‌های خود عمل می‌کنند. 2 سال پیش با نام باشگاه پیام نور در لیگ کشور حاضر شدیم که برای 3 دوره مسابقه، قرارداد شش‌میلیون‌تومانی بستیم؛ اما پس از 2 سال، همین یک‌ماه پیش از این مبلغ تنها یک‌ونیم‌میلیون تومان به ما پرداخت کردند. اسپانسر شخصی نیز بسیار کم است و هزینه‌ها فعلا برعهده ورزشکاران و خانواده‌هاست.