بیش از ۱۰۰۰  نویسنده، مؤسسات فرهنگی اسرائیلی را تحریم کردند

«ما نمی‌توانیم با وجدان آسوده با مؤسسات اسرائیلی تعامل داشته باشیم بدون اینکه رابطه آن‌ها با آپارتاید و آوارگی را مورد پرسش قرار دهیم.»

کد خبر: ۲۹۷۵۷۹

تاریخ : ۱۰ آبان ۱۴۰۳ - ۱۰:۵۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ آرونداتی روی، هشام مطر، جومپا لاهیری، پرسیوال اورت، نائومی کلاین، کاوه اکبر، سالی رونی، ویت تان نگوین، میشل الکساندر، پیتر کری، جریکو براون، ناتالی دیاز، مری گیتسکیل، هری کونزرو، ریچل کوشنر، جاستین تورس، ریون لیلانی، سوزان ابوالهوی، والریا لوئیزلی، جیا تولنتینو، جاناتان لتام، مازا منگیسته، چاینا میه ویل، توری پیترز، مکس پورتر، میریام توئز، لزلی جمیسون، لیلی لانگ سولجر و اوشن وونگ از جمله صد‌ها نویسنده برجسته‌ای هستند که با امضای نامه‌ای سرگشاده، تعهد کرده اند که با «مؤسسات فرهنگی اسرائیلی که در سرکوب فزاینده فلسطینیان شریک هستند یا ناظران خاموش آن بوده اند» همکاری نکنند. این نامه (که متن کامل آن در پایین آمده است) شاید قوی‌ترین بیانیه محکومیت -و بزرگ‌ترین تعهد به تحریم فرهنگی- باشد که تاکنون توسط جامعه ادبی جهانی درباره بخش فرهنگی اسرائیل صادر شده است.

این نامه توسط برندگان و نامزد‌های متعدد تقریبا تمام جوایز ادبی مهم جهان -از بوکر تا پولیتزر، از جایزه ملی کتاب تا جایزه زنان برای داستان- امضا شده است و با فراخوانی برای اقدام همه افراد در دنیای کتاب، این چنین به پایان می‌رسد:

همکاری با این مؤسسات به معنای آسیب رساندن به فلسطینیان است، بنابراین ما از نویسندگان، مترجمان، تصویرگران و فعالان کتاب همکار خود می‌خواهیم که به این تعهد بپیوندند. ما از ناشران، ویراستاران و نمایندگان خود می‌خواهیم که در اتخاذ موضع، در شناخت مشارکت خود، مسئولیت اخلاقی خود و توقف تعامل با دولت اسرائیل و مؤسسات همدست اسرائیلی به ما بپیوندند.

متن کامل نامه به شرح زیر است:

ما، به عنوان نویسندگان، ناشران، کارکنان جشنواره‌های ادبی و دیگر فعالان بخش کتاب، این نامه را در حالی منتشر می‌کنیم که با عمیق‌ترین بحران اخلاقی، سیاسی و فرهنگی قرن ۲۱ روبه رو هستیم. بی عدالتی فراگیر علیه فلسطینیان قابل انکار نیست. جنگ جاری به خانه‌های ما راه یافته و قلب‌های ما را سوراخ کرده است.

وضعیت اضطراری چنین است: اسرائیل غزه را غیرقابل سکونت کرده است. دانستن اینکه اسرائیل از ماه اکتبر [سال گذشته]تاکنون چند فلسطینی را کشته، غیرممکن است، زیرا اسرائیل تمام زیرساخت ها، از جمله امکان شمارش و دفن کشته شدگان را نابود کرده است. ما می‌دانیم که اسرائیل حداقل از ماه اکتبر تاکنون ۴۳۳۶۲ فلسطینی را در غزه کشته است و این بزرگ‌ترین جنگ علیه کودکان در این قرن است.

این نسل کشی است، همان طور که ماه هاست متخصصان و نهاد‌های برجسته علمی اعلام می‌کنند. مقامات اسرائیلی صریحا از انگیزه‌های خود برای نابودی مردم غزه، ناممکن ساختن تشکیل دولت فلسطین و تصرف سرزمین‌های فلسطینی سخن می‌گویند. این امر در پی ۷۵ سال آوارگی، پاک سازی قومی و آپارتاید رخ می‌دهد.

فرهنگ نقش مهمی در عادی سازی این بی عدالتی‌ها داشته است. مؤسسات فرهنگی اسرائیلی که بیشتر به طور مستقیم با دولت همکاری می‌کنند، طی دهه‌ها در پنهان کاری، مبدل سازی و هنر شست وشوی تصرف و سرکوب میلیون‌ها فلسطینی نقش اساسی داشته اند.

ما نیز نقشی در این زمینه داریم. نمی‌توانیم با وجدان آسوده با مؤسسات اسرائیلی تعامل کنیم بدون اینکه رابطه آن‌ها با آپارتاید و آوارگی را مورد پرسش قرار دهیم. این همان موضعی بود که نویسندگان بی شماری در برابر آفریقای جنوبی اتخاذ کردند؛ این سهم آن‌ها در مبارزه با آپارتاید در آنجا بود؛ بنابراین ما با مؤسسات فرهنگی اسرائیلی که در سرکوب فزاینده فلسطینیان شریک هستند یا ناظران خاموش آن بوده اند، همکاری نخواهیم کرد. ما با مؤسسات اسرائیلی از جمله ناشران، جشنواره ها، نمایندگی‌های ادبی و نشریاتی که:

الف) در نقض حقوق فلسطینیان، از جمله از طریق سیاست‌ها و شیوه‌های تبعیض آمیز یا با کتمان و توجیه اشغال، آپارتاید یا نسل کشی اسرائیل شریک هستند، یا

ب) هرگز حقوق غیرقابل انکار مردم فلسطین را که در قوانین بین المللی گنجانده شده است، به طور عمومی به رسمیت نشناخته اند، همکاری نخواهیم کرد.

منبع: lithub.com و palfest.org

{$sepehr_key_88548}

موضع برخی از نویسندگان درباره اسرائیل

کامیلا شمسی:
«نسل کشی در غزه در جریان است؛ انتخاب تحریم به جای تعامل درباره مؤسساتی که به فلسطینیان آسیب می‌زنند، کاملا واضح است.»

مولی ِکرَباپل:
«اسرائیل در غزه نسل کشی می‌کند و ویرانی را در سراسر خاورمیانه گسترش می‌دهد. نمی‌توانم اجازه دهم که آثار من توسط مؤسساتی استفاده شود که در شکنجه افرادی که دوستشان دارم شریک هستند.»

دیوید برگن:
«به ناشران اسرائیلی: اگر شما در زندانی کردن مردم غزه و فلسطین، در بمباران بیمارستان‌ها و مدارس آن ها، در سرقت زمین آن ها، در گرسنگی دادن به آن ها، در کشتار آن‌ها شریک هستید، من هیچ علاقه‌ای به صحبت درباره کتاب با شما ندارم.»

مازا منگیسته:
«این امتناع جمعی از حمایت از مؤسساتی است که با نسل کشی موافقت دارند یا از آن سود می‌برند. این فراخوانی برای همه نویسندگان و فعالان صنعت کتاب در همه جا برای امتناع از سکوت است. ما در برابر نظام‌های سرکوب مبارزه می‌کنیم. ما از همه افراد مرتبط در صنعت کتاب می‌خواهیم که به ما بپیوندند.»

ویت تان نگوین:
«هر نویسنده‌ای آرزو دارد که کتابش در همه جا منتشر شود. اما من به ناشر اسرائیلی خود گفته ام که اگر از اصول اساسی بیان شده در این نامه – پایان دادن به همدستی با آپارتاید اسرائیل و اعطای حقوق کامل به فلسطینیان – حمایت نکند، نمی‌توانم با انتشار کتاب جدیدم، «پناهندگان»، موافقت کنم. این کار برایم دردناک است، اما حتی انگیزه ستودنی ترجمه، گفتگو و تبادل فرهنگی نیز باید در چارچوب اشغال، آپارتاید و نسل کشی بررسی شود.

*BDS جنبشی مسالمت آمیز است، با این حال، دولت اسرائیل و حامیانش تلاش کرده اند تا هرگونه اعتراض به اسرائیل، از جمله اعتراضات مسالمت آمیز مانند BDS را سرکوب کنند. حتی ادبیات و هنر‌های فلسطینیان یا کسانی که با آن‌ها همدردی می‌کنند، در حال خاموش شدن هستند. وزن غرب –یعنی قلب تپنده امپراتوری استعماری و جهانی– در کنار اسرائیل است. برای هر یک از ما که مخالف این بی عدالتی هستیم، باید روشن باشد که سکوت گناه است. به ویژه زمانی که رهبران اسرائیل به لفاظی نسل کشی استعماری روی می‌آورند: فلسطینیان را «حیوانات بشری» می‌نامند و اسرائیل جنگش را نبرد میان تمدن و غیرمتمدن‌ها می‌داند. این لفاظی و واقعیت مرگبار، تحریم را ضروری می‌سازد.»

* BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) جنبشی است، که از سال ۲۰۰۵ به راه افتاده و هدف آن اعمال فشار بر دولت اسرائیل به منظور پایان دادن به اشغال سرزمین‌های فلسطینی، تبعیض نژادی علیه فلسطینیان و تحقق حقوق بشر فلسطینیان است.