گفت‌وگو با کودک شاهنامه‌خوان برتر | افتخار می‌کنم که یک مهردخت ایرانی هستم

بچه‌ها می‌دانید برای آنکه بیشتر با فرهنگ کشورمان آشنا شویم، باید به‌سراغ مطالعه‌ی «شاهنامه» برویم؟

کد خبر: ۳۲۹۳۴۴

تاریخ : ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۶:۰۴

نوشته

شاعر مجموعه «شاهنامه» به‌عنوان سندی ملی از فرهنگ ایران‌زمین و یک کتاب اخلاق، حکیم ابوالقاسم فردوسی، حماسه‌سرای اهل توس است که سی‌سال تلاش کرد و با سرودن این اثر بزرگ، از زبان زیبای پارسی نگهبانی کرد.

مرسانا برزگر، یکم خرداد‌ماه ۹ ساله می‌شود و کلاس سوم دبستان «یک‌کلام» است. او از چهارسالگی با «شاهنامه» آشنا شده و اکنون در نقالی «شاهنامه» و پرده‌خوانی صاحب عنوان‌های برتر بین‌المللی است. گفت‌وگوی ما با مرسانا را در ادامه بخوانید.

مرساناجان! چگونه به «شاهنامه» علاقه‌مند شدی؟

به‌دلیل اینکه خیلی شعر حفظ می‌کردم، مادر و پدرم تصمیم گرفتند این توانایی‌ام هدفمند باشد و شعرهای «شاهنامه» را به‌ من یاد دادند.
ابتدا آموزش «شاهنامه» را با مامانم آغاز کردم، سپس خانم نیلوفر توحدی و پس از آن استاد محمد جهانپا استادانم در این راه بودند.

اکنون هم دوباره زیر نظر مادرم آموزش می‌بینم و برای انتخاب شعرها و خواندن غزل‌ها از آقای دکتر قیامتی راهنمایی می‌‌گیرم. پدر، پدربزرگ، مادربزرگ و خواهرم (بارانا) هم خیلی در پیشرفت من مؤثر بوده‌اند که از همه‌ی این عزیزان سپاسگزارم.

تاکنون چقدر شعر حفظ کرده‌ای؟

تعدادی از داستان‌های «شاهنامه» را در قالب شعر و نقالی حفظ هستم. حدود ۱۰ غزل از حافظ، دو غزل از عطار، تعدادی از دوبیتی‌های خیام و باباطاهر، حکایتی از نظامی‌گنجوی و اشعاری از شهریار، فریدون مشیری و سهراب سپهری هم حفظ هستم.

شعرهای مناسبتی مانند روز پدر و معلم و دفاع مقدس هم خیلی بلدم. پرده‌خوانی رضوی را از کتاب «عیون‌الاخبار» حفظم و دوبیتی‌هایی از شاعران زیادی حفظ هستم.

در این راه تاکنون چه موفقیت‌هایی به‌دست آورده‌ای؟

کسب مقام برگزیده‌ی کشوری در رشته‌ی نقالی سکوی ایران قوی ۱۴۰۱-۱۴۰۲، مقام اول نقل رضوی جشنواره‌ی بین‌المللی خراسان‌گرد ۱۴۰۲، مقام اول نقالی «شاهنامه» جشنواره‌ی بین‌المللی خراسان‌گرد ۱۴۰۲، مقام اول نمایش مونودرام برای پرده‌خوانی در جشنواره‌ی هنرهای شهری مشهد ۱۴۰۳، لوح تقدیر ویژه برای نمایش مونودرام نقل رستم و اشکبوس در جشنواره‌ی هنرهای شهری مشهد ۱۴۰۳،

دیپلم افتخار مقام اول بازیگر زن برای نمایش «در آغوش کعبه» جشنواره‌ی هنرهای شهری مشهد ۱۴۰۳، مقام اول جشنواره‌ی نقالی ایران (بندرعباس) ۱۴۰۲، دریافت لوح سپاس از آستان‌قدس برای پرده‌خوانی رضوی ۱۴۰۲،

دریافت لوح سپاس از آستان‌قدس‌رضوی برای نمایش‌های «در آغوش کعبه» و «پناه بی‌پناه» و دریافت لوح‌های تقدیر بسیاری از میراث‌فرهنگی و پژوهش‌سراها و مدرسه و بنیاد فردوسی  از پیشرفت‌های من در این راه بوده است.

از شخصیت‌های زن «شاهنامه» چه چیزی یاد گرفته‌ای؟

از فرانک (مادر فریدون) یاد گرفتم که باید قوی باشم، گردآفرید را به‌عنوان یک دختر پهلوان، زرنگ، باهوش و نجیب می‌شناسم و بانو گشسب، دختر باهوش و شجاع و قوی رستم را که البته در «شاهنامه» نیست، خیلی دوست دارم.

این شخصیت‌ها نشان می‌دهند دختران قوی‌ هستند و حتی جشن تکلیف دختران به‌دلیل اینکه زودتر عاقل و بزرگ می‌شوند و به تکامل فکری می‌رسند، در ۹ سالگی برگزار می‌شود.

بنابراین ما هرگز نباید خودمان را دست‌کم بگیریم و باید ایمان داشته باشیم دختر ایرانی سرشار از هوش و ذکاوت و قدرت است. من افتخار می‌کنم که یک مهردخت ایرانی هستم.

به‌نظرت یک دختر خوب چه ویژگی‌هایی دارد؟

باید باادب باشد، به حرف مامانش گوش بدهد، مغرور نباشد و دروغ نگوید. درس‌هایش را بخواند و شجاع و زرنگ باشد. بتواند از خودش و حقش با کلمات خوب و نه بی‌ادبی یا بی‌احترامی دفاع کند. اعتمادبه‌نفس داشته و خودش را خیلی دوست داشته باشد.

از دوست‌داشتنی‌های دیگرت برایمان بگو!

کلاس زبان انگلیسی و شطرنج می‌روم، داستان‌نویسی و سفالگری می‌کنم. سه داستان کوتاه نوشته‌ام که یکی از آن‌ها در مسابقه‌ی کانون پرورش فکری برگزیده شده است.

اندکی گلیم‌بافی بلدم، یادگیری ساز کمانچه را هم به‌تازگی آغاز کرده‌ام، به عکاسی علاقه دارم، تئاتر هم کار می‌کنم، تا الان همه‌ی نمره‌هایم خیلی‌خوب بوده‌اند و خانم رضوی، معلمم، به‌ من گفته است: «تو ویتامین منی.»

کاردستی‌های علوم و ریاضی را هم همیشه درست می‌کنم که پارسال در طرح جابر در ناحیه مقام آوردم. در آینده هم می‌خواهم برنامه‌نویس شوم و همه را تشویق کنم با کلمات فارسی حرف بزنند و دیوان حافظ و «شاهنامه» بخوانند و آدم تأثیرگذاری در جامعه باشند.