باید جشن‌های اهل‌بیت(ع) را پرشور برگزار کنیم

پژوهشگر دینی با تأکید بر اهمیت شادی در فرهنگ تشیع گفت: همان‌طور که برای عزاداری اهتمام داریم، باید مراسم شادی اهل‌بیت(ع) را نیز با عظمت و شکوه برگزار کنیم تا حقیقت تشیع، یعنی جمع میان غم و شادی، تحقق یابد.

کد خبر: ۳۵۴۰۵۱

تاریخ : ۰۳ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، حجت‌الاسلام والمسلمین حسین ابراهیمی در خصوص ماه ربیع‌الاول اظهار کرد: زندگی انسان آمیزه‌ای از غم و شادی است و همان‌طور که در حیات فردی و اجتماعی بشر، هر دو جلوه حضور دارند، مناسبت‌هایی نیز برای غم و اندوه و همچنین برای سرور و شادی در نظر گرفته شده است. در سنت‌های دینی ما نیز این حقیقت انعکاس یافته و ایام سال با مناسبت‌های متنوع غم و شادی درهم‌تنیده شده‌اند.

وی ادامه داد: در روایات آمده است که شیعیان ما از اضافه گل ما آفریده شده‌اند، ازاین‌رو در حزن ما محزون می‌شوند و در شادی ما شاد و این حقیقت را به‌روشنی می‌توان در زندگی شیعیان به‌ویژه در ایران مشاهده کرد. وقتی به ماه‌های محرم و صفر می‌نگریم، جلوه‌های باشکوه عزاداری و سوگواری را در سراسر کشور می‌بینیم که مردم با حضور گسترده خود، اندوه و ارادتشان را نشان می‌دهند و در عمل مصداق آن روایت قرار می‌گیرند که فرمودند: «با غم ما غمگین می‌شوند».

این پژوهشگر دینی افزود:، اما باید توجه داشت که روایت، بُعد دیگری نیز دارد و همان‌طور که مردم در غم اهل‌بیت (ع) اندوهگین می‌شوند، در شادی آنها نیز باید شاد باشند، بنابراین همان‌گونه که مراسم عزاداری را با شکوه برگزار می‌کنیم، لازم است جشن‌ها و مناسبت‌های شادی را نیز با همان عظمت و جلوه برپا سازیم. اگر در ایام عزا خیابان‌ها و شهر‌ها سیاه‌پوش و پرچم‌ها و موکب‌ها برپا می‌شود، در ایام شادی نیز باید فضای عمومی جامعه رنگ شادی و سرور به خود بگیرد. حقیقت تشیع در جمع میان هر دو جلوه غم و شادی است و نباید یک بُعد برجسته و دیگری مغفول بماند.

ابراهیمی بیان کرد: ماه ربیع‌الاول در این میان، سرآغاز شادی و سرور در تقویم قمری است. دو ماه پیاپی عزاداری یعنی محرم و صفر داریم و پس از آن، ربیع‌الاول آغاز می‌شود. واژه «ربیع» در لغت به معنای بهار است و به همین دلیل این ماه، پس از ایام اندوه، همچون بهاری روح‌بخش جلوه می‌کند. مقام معظم رهبری در بیانی زیبا فرموده‌اند: «بعضی از اهل معرفت و سلوک معنوی معتقدند که ماه ربیع‌الاول، به معنای حقیقی کلمه، ربیع حیات و بهار زندگی است، زیرا در این ماه، وجود مقدس پیامبر اکرم (ص) و فرزند بزرگوارش حضرت جعفر بن محمد الصادق (ع) ولادت یافته‌اند و ولادت پیامبر (ص)، سرآغاز همه برکاتی است که خداوند برای بشریت مقدر فرموده است.»

وی گفت: اگر ماه صفر به‌دلیل فقدان برترین انسان و پیامبر اعظم (ص)، ماهی تاریک و اندوه‌بار معرفی شده، در مقابل، ماه ربیع‌الاول باید به سبب ولادت همان برترین انسان، ماهی سراسر برکت و مبارکی شناخته شود، همان‌گونه که بزرگان دین آن را «ربیع‌المولود» نامیده‌اند. این ماه پر از مناسبت‌های مبارک و فرخنده است، اعم از شب «لیلة‌المبیت» که امیرالمؤمنین (ع) در بستر پیامبر خوابیدند و آیه شریفه «و من الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله» درباره ایشان نازل شد. سالروز ازدواج پیامبر اکرم (ص) با حضرت خدیجه (س) که ثمره آن، حضرت زهرا (س) بودند و مهم‌تر از همه، میلاد پیامبر اکرم و امام صادق (ع). همچنین در این ماه، آغاز امامت حضرت ولی‌عصر (عج) نیز قرار دارد و به همین مناسبت، جشن تاج‌گذاری امام زمان برگزار می‌شود که فرصتی برای توجه دوباره به آن حضرت و تجدید بیعت با ایشان به شمار می‌آید. در روایات آمده است که «به یمن او، روزی به همه خلق می‌رسد و به وجود او زمین و آسمان پابرجاست».

{$sepehr_key_146572}

این پژوهشگر دینی با اشاره اینکه ماه ربیع‌الاول ماه وحدت اسلامی است، بیان کرد: در این ماه و به‌مناسبت میلاد پیامبر اعظم (ص)، «هفته وحدت» نام‌گذاری شده است تا بهانه‌ای برای تحکیم روابط میان شیعه و اهل سنت و تقویت انسجام امت اسلامی فراهم آید. این مسئله از موضوعات مهمی است که همواره مورد تأکید رهبر معظم انقلاب قرار گرفته است و در شرایط امروز جامعه اسلامی اهمیت بیشتری دارد. برگزاری جشن‌های مشترک و بزرگداشت پیامبر رحمت می‌تواند جلوه‌ای از همدلی و برادری مسلمانان باشد.

وی افزود: این ماه از منظر فردی و اجتماعی نیز اهمیتی ویژه دارد. در فضای خانواده، همان‌طور که کودکان و اعضای خانواده در ایام عزاداری متوجه سوگواری و اندوه می‌شوند، باید در ایام شادی نیز این احساس در میان آنها تقویت شود. خانواده باید فضایی شاد و معنوی بیافریند تا اعضا به‌روشنی دریابند که این روز‌ها ایام سرور و جشن و در سطح جامعه نیز، شادی معنوی بسیار مورد نیاز مردم است. در روزگاری که مشکلات و سختی‌ها فراوان است، چنین شادی‌هایی می‌تواند غم‌ها را کمرنگ کند و نشاط را به زندگی‌ها بازگرداند.

ابراهیمی در خصوص اعمال این ماه پربرکت اظهار کرد: در روز اول ماه ربیع‌الاول، علما گفته‌اند که مستحب است به شکرانه هجرت موفق پیامبر اکرم (ص)، روزه گرفته شود، صدقه داده شود و احسان و انفاق انجام گیرد. در روز دوازدهم ربیع‌الاول، دو رکعت نماز مستحب وارد شده است که در رکعت اول پس از سوره حمد، سه بار سوره «قل یا‌ای‌ها الکافرون» و در رکعت دوم پس از حمد، سه بار سوره «قل هو الله احد» خوانده می‌شود.

وی در ادامه افزود:، اما روز هفدهم ربیع‌الاول، مطابق نظر مشهور علمای امامیه، روز ولادت پیامبر اکرم (ص) و امام صادق (ع) است، روزی بسیار مبارک که برای آن اعمالی، چون غسل، روزه، خواندن نمازی ویژه (در هر رکعت ۱۰ مرتبه سوره قدر و ۱۰ مرتبه سوره توحید)، دعا‌های خاص، صدقه دادن، شاد کردن مؤمنان و زیارت مشاهد مشرفه وارد شده است، همچنین در روایتی از پیامبر (ص) آمده است: «هرکس پس از وفات من، قبرم را زیارت کند، مانند کسی است که در زمان حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد و اگر نمی‌توانید از نزدیک مرا زیارت کنید، از همان راه دور به من سلام دهید.»

این پژوهشگر دینی گفت: بنابراین ماه ربیع‌الاول، ماهی است که پس از دو ماه اندوه، فضای شادی و معنویت را در جامعه جاری می‌سازد. این ماه فرصتی برای بزرگداشت اهل‌بیت (ع)، تجدید ارادت به پیامبر (ص) و امامان (ع)، تحکیم وحدت اسلامی، نشاط‌بخشی به خانواده‌ها و جامعه و پیوند دوباره دل‌ها با امام زمان (عج) است. سزاوار است همان‌گونه که در ایام عزا حضور پرشوری داریم، در این ایام نیز با برگزاری جشن‌های باشکوه، ابراز محبت و ایجاد فضای شاد در جامعه، ارادت و پیروی واقعی خود از اهل‌بیت (ع) را به نمایش بگذاریم و در عمل، شیعیان راستین باشیم.

منبع: ایکنا