رحمتی که جان‌ها را سیراب می‌کند

در ایامی قرار گرفته‌ایم که با کمبود بارش باران مواجه هستیم. از آنجایی که خدای سبحان ابتلائات را برای آن قرار داده است که راه به‌سوی توسل و تضرع بیشتر باز شود، ما باید ابتلا را به فرصتی برای بهره‌مندی از رحمت الهی تبدیل کنیم.

کد خبر: ۳۷۲۴۸۸

تاریخ : ۲۲ آبان ۱۴۰۴ - ۱۳:۵۳

نوشته

در ایامی قرار گرفته‌ایم که با کمبود بارش باران مواجه هستیم و بسیاری از شهرها، بحران آب را تجربه می‌کنند. ازآنجایی‌که خدای سبحان ابتلائات را برای آن قرار داده است که راه به‌سوی توسل و تضرع بیشتر باز شود، ما باید این ابتلا را به فرصتی برای بهره‌مندی از رحمت الهی تبدیل کنیم تا با تضرع و توسل به درگاه حضرت باری‌تعالی، باب رحمت بیشتر خدا به روی ما باز شود.

بنا بر تصریح قرآن و روایات، حقیقت آب و باران رحمت، وجود مقدس امام‌زمان (عج) است؛ یعنی همان «ماءمعین» که در دوران غیبت همیشه آن را طلب کرده‌ایم. به عبارت دیگر، حضور امام‌زمان (عج) و باران رحمتی را که هم جسم ما و هم جان‌های ما را سیراب و از تشنگی خارج کند، از خدای متعال طلب می‌کنیم و با این نگاه، دعای ۱۹ صحیفه‌سجادیه را می‌خوانیم تا خدای سبحان، هم باران رحمتی بباراند که بدن‌ها و زمین‌های ما را سیراب کند و هم امام غایب (عج) را برساند و جان‌های ما را سیراب کند.

آغاز این دعا با این فراز است که «اللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَیْثَ، وَ انْشُرْ عَلَیْنَا رَحْمَتَکَ بِغَیْثِکَ الْمُغْدِقِ» یا در میانه دعا می‌فرماید: «اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَیْثاً مُغِیثاً» و در انتهای دعا می‌فرماید: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنَا مِنْ بَرَکَاتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ.»

توجه داشته باشیم که با کاهش مصرف آب در این ایام، همچون ماه مبارک رمضان که انسان برخی سختی‌ها را می‌پذیرد و تحمل می‌کند تا باب رحمت الهی باز شود، می‌توانیم با کم مصرف کردن آب، هم به دولت در نظم دادن به امور کمک کنیم و این‌چنین اضطرار وجودمان را به باران رحمت الهی بیشتر نشان دهیم و نیز به هم‌وطنان دیگر کمک کنیم که با مصرف کمتر ما، آنها از مصرف محروم نشوند.

{$sepehr_key_166609}

این منش، وفاق و انسجام و اتحاد ملی را ایجاد می‌کند؛ همان‌طور که در بلایای طبیعی مثل زلزله و سیل یا دیگر حوادث، دل‌های مردم به‌هم نزدیک‌تر می‌شود و می‌توانند آن ابتلا را بهتر پشت‌سر بگذارند.

همان گونه که قرآن می‌فرماید: «وَمَا أَرْسَلْنَا فِی قَرْیَه مِنْ نَبِیٍّ إِلَّا أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ یَضَّرَّعُونَ: و ما هیچ پیغمبری به هیچ شهر و دیاری نفرستادیم، مگر آنکه اهلش را به شدائد و محن، مبتلا ساختیم تا به درگاه خدا تضرع و زاری کنند.» (اعراف، ۹۴)

ان‌شاءا... با رعایت بهتر و دقت بیشتر در استفاده از آب و تضرع و توسل به درگاه الهی، برای نزول باران رحمت بر ما، این عادتی را که موجب شده بود باران و رابطه آن را از جانب خدا نمی‌دیدیم، رفع و باعث شود رابطه ما با خدا گرم‌تر و صمیمی‌تر شود و بدانیم که هر قطره باران، مَلکی از جانب خداست که آن قطره را تا رسیدن به مقصد همراهی می‌کند و همه اینها تحت تدبیر الهی است، منتها ممکن است بی‌توجهی ما، مانعی برای رسیدن به رحمت الهی شود، لذا با توجه بیشتر، از رحمت بیشتری از ناحیه باری‌تعالی بهره‌مند شویم.