معیار سعادت و شقاوت در بیان فاطمه‌زهرا (س)

معیار سعادت و شقاوت چیست و سعادتمند حقیقی کیست؟ اهل‌بیت (ع) بهترین راهنمای سعادت و شقاوت‌اند و کلام آنها مطمئن‌ترین منبع برای شناخت خوشبختی و بدبختی است.

کد خبر: ۳۷۸۵۹۹

تاریخ : ۲۲ آذر ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۷

نوشته

معیار سعادت و شقاوت چیست و سعادتمند حقیقی کیست؟ اهل‌بیت (ع) بهترین راهنمای سعادت و شقاوت‌اند و کلام آنها مطمئن‌ترین منبع برای شناخت خوشبختی و بدبختی است. گفتار حضرت فاطمه‌زهرا (س) در طول تاریخ تا قیامت، برای همگان، حجت و روشنگر و احیاگر است.

دختر پیامبر خدا (ص) فرموده‌اند: «إِنَّ السَّعِیدَ کُلَّ السَّعِیدِ حَقَّ السَّعِیدِ مَنْ أَحَبَّ عَلِیًّا فِی حَیَاتِهِ وَبَعْدَ وَفاتِهِ وَإِنَّ الشَّقِیَّ کُلَّ الشَّقِیِّ حَقَّ الشَّقِیِّ مَنْ أَبْغَضَ عَلِیًّا فِی حَیَاتِهِ وَبَعْدَ وَفَاتِهِ: سعادتمند همه سعادتمندی و حقیقت سعادتمندی برای کسی است که علی (ع) را در حیاتش و پس از وفاتش دوست بدارد و بدبختی و همه بدبختی و واقعیت بدبختی برای کسی است که علی (ع) را در حیاتش و پس از وفاتش دشمن بدارد.» (امالی شیخ‌صدوق، ص ۱۸۲ * مناقب آل‌ابیطالب علیهم‌السلام، ابن شهرآشوب مازندرانی، ج ۳، ص ۱۹۹ * شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابی‌الحدید، ج ۹، ص ۱۶۹ * کشف‌الغمه فی معرفه‌الأئمه علیهم‌السلام، ج یک، ص ۱۰۷ و ۴۵۱ * البرهان فی‌تفسیرالقرآن، ج ۴، ص ۵۷۰ * بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۷۴)

در این حکمت فاطمی، بالاترین معیار سعادت و شقاوت به مردم جهان آموزش داده شده است. خوشبختی و سعادت، مطلوب همگان است و انسان‌ها همواره در جست‌وجوی سعادت حقیقی هستند. محبت به معنای مهرورزی و علاقه و انس و خاطرخواهی و دلدادگی و عشق و عطوفت و صمیمیت است.

در این حدیث، سعادتمند کامل و خوشبخت حقیقی، معرفی شده است. راغب اصفهانی در تعریف سعادت نوشته است: «السَّعادَه مُعاوَنَه الأَمور الإِلَهِیِّه للإِنْسانَ عَلى نَیْلِ الخَیْرِ، وَ یَضاده الشَّقاوه: سعادت، کمک و یاری امور الهی برای انسان در راه خیر است و شقاوت ضد آن می‌باشد.» (المفردات فی‌غریب‌القرآن، ج ۲، ص ۲۳۲)

محبت امیرمؤمنان امام‌علی (ع) در طول محبت خدا و رسول خدا (ص) قرار دارد و این محبت، هم در دنیا کارساز است و هم در آخرت. محبت امام‌علی (ع) به اصلاح رفتار منتهی می‌شود. محبت انسان کامل، راهنمای انسان به‌سوی انسان کامل است. مگر می‌شود کسی امام‌علی (ع) را دوست داشته باشد، اما به راهی جز راه ایشان برود؟ مگر پذیرفتنی است کسی مدعی محبت امام‌علی (ع) باشد، اما در گفتار و رفتار خود، شباهتی به مولی و محبوب خود نداشته باشد؟

دوستی حقیقی، انسان را به هم‌رنگی و هم‌سویی می‌کشاند و دوستدار امام‌علی (ع)، صالح و باتقوا و خداترس خواهد بود؛ چون در گفتار و رفتار از محبوب خویش پیروی می‌کند.

آنان که در زمان امام‌علی (ع) بودند، از نزدیک ایشان را می‌دیدند و فضایلشان را درک می‌کردند و امام را دوست داشتند. اما امروز پس از شهادت امام‌علی (ع) امام در بین ما نیست ولی احادیث امام‌علی (ع) وجود دارد و سیره و رفتار امام در تاریخ امامت، گزارش شده است و گفتار و رفتار امام، راهنمایی جامع و کامل برای همه انسان‌ها در همه زمان‌ها و مکان‌هاست.

{$sepehr_key_173441}

دوستدار علی (ع)، دوستدار ارزش‌ها و فضیلت‌ها و رفتار زیبا و گفتار پسندیده است و چنین محبتی سعادت می‌آورد. محبان امام‌علی (ع) از سوی خداوند با همه امور الهی در راه خیر، کمک و یاری می‌شوند.

با برخورداری از استعانت الهی، همه مشکلات و معضلات حل می‌شود و همه گره‌ها باز و راه سعادت حقیقی گشوده می‌شود. محبان امام‌علی (ع) در دنیا اهل سعادت‌اند و خدای سبحان، یاور همه‌جانبه آن‌هاست و در آخرت، همه اهل فلاح و رستگاری‌اند.

در بخش دوم این حدیث فاطمی، بدبخت تمام‌عیار معرفی شده است؛ «اهل شقاوت کسانی‌اند که بغض علی‌بن‌ابیطالب (ع) را در دل دارند.» بغض به معنای دشمنی و مخالفت و نفرت و کینه و خصومت و حقد است. مخالف و دشمن امیرمؤمنان امام‌علی (ع) در دنیا و آخرت بدبخت است، اهل جهنم است.

براساس این حکمت فاطمی، شقی و بدبخت که تمام شقاوت را دارد و بدبخت واقعی است، دشمن امام‌علی (ع) است. مسلمانان جهان باید با اهل شقاوت که دشمنان امام‌علی (ع) هستند، مبارزه کنند و با محبت ایشان در راه سعادت گام بردارند و باید محبان امیرالمؤمنین علی (ع) را دوست بدارند؛ چون اهل سعادت‌اند و اهل سعادت، دوست‌داشتنی‌اند.