عهد پنجاه‌ساله یک مؤذن با اذان

مستند «مؤذن» به کارگردانی امیر مظلومی به روایت «پدر شهید رمضانعلی شم‌آبادی» می‌پردازد که حدود پنجاه سال است بر عهد خود باقی مانده و به شیوه‌ای متفاوت برای اهالی روستای خود اذان می‌گوید.

کد خبر: ۳۸۰۵۴۶

تاریخ : ۰۱ دی ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۵

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، امیر مظلومی، کارگردان مستند «مؤذن»، با اشاره به نحوه آشنایی خود با سوژه این اثر اظهار داشت: این فیلم را در ایام نوروز تولید کرده بودم. موضوع این اثر برای من جنبه‌ای کاملاً شخصی داشت. از زمانی که وارد عرصه مستندسازی شدم نگاه تازه‌ای به جهان پیدا کردم و همواره در جست‌وجوی سوژه‌هایی هستم که نمایانگر منظومه ذهنی و فکری من باشند.

کارگردان مستند «مؤذن» تصریح کرد: رمضانعلی شم‌آبادی، در یکی از روستا‌های تابع شهر سبزوار، یعنی شهرستان پدری من بود. پیرمردی که هر سه وعده، در صبح، ظهر و مغرب اذان می‌گفت. بلندگویی در بالای خانه‌اش نصب کرده بود و اذان را از همان‌جا پخش می‌کرد. ایشان تنها به گفتن اذان بسنده نمی‌کرد؛ پیش از اذان مناجات می‌خواند، سپس اذان را می‌گفت و پس از آن مردم را به تقوا، حجاب و صبر دعوت می‌کرد و از مشکلات و مسائل روز مردم سخن می‌گفت. همین ویژگی منحصر‌به‌فرد این پدر، من را به خود جلب کرد. پس از تحقیق متوجه شدم که این خانواده دو شهید تقدیم میهن کرده‌اند و دامادشان را هم در راه انقلاب از دست داده‌اند. به‌همین دلیل برای ساخت این اثر مصمم‌تر شدم.

وی درباره انگیزه خود برای ساخت این اثر عنوان کرد: این اثر برخلاف آثار سفارشی یا رسمی، به‌طور کامل از یک دغدغه درونی شکل گرفت. به نظر من این پدر شهید، نمادی از یک جهان‌بینی انقلابی است؛ انسانی که رسانه شخصی خود را ساخته است و از طریق همان بلندگوی اذان، هر روز اندیشه‌ها و باورهایش را با مردم در میان می‌گذارد. این استقلال فکری و پایداری در اعتقاد، انگیزه اصلی من برای ساخت این اثر بود.

مظلومی درباره ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد این پدر شهید توضیح داد: تأکید و ثابت قدم بودنِ این پدر شهید برای من بسیار تأمل‌برانگیز بود. پس از گذشت بیش از چهل سال از انقلاب، همچنان با همان ایمان زندگی می‌کرد. همیشه با تأکید می‌گفت از بنیاد شهید هیچ‌گونه حمایت مالی دریافت نمی‌کند و همه باورهایش از سر اعتقاد شخصی است. این روحیه مستقل و صریح برای منِ جوان انقلابی بسیار جالب بود.

{$sepehr_key_175558}

این مستندساز، درباره تجربه حضور خود در جشنواره عمار گفت: اولین حضور من در جشنواره عمار مربوط به سال ۱۳۹۹ بود. از همان سال تا کنون نیز آن را دنبال می‌کنم، امسال هم آخرین اثر خود را برای جشنواره ارسال کرده‌ام. فضای عمار برای من بسیار قابل احترام است؛ چرا که با باور‌ها و نگاه من هم‌خوانی دارد. سال گذشته علاوه‌بر «مؤذن»، مستند «زیر شعله‌های آتش» را نیز برای جشنواره عمار ارسال کردم که درباره مقاومت لبنان بود و در بخش اصلی رقابت شرکت داشت. بازتاب‌های خبری این جشنواره کمک کرد آثار من بیشتر دیده شوند. امسال نیز مستندی با عنوان «رویانیست» درباره مرحوم کاظمی آشتیانی و پژوهشگاه رویان ساخته‌ام که امیدوارم مورد استقبال قرار گیرد.

وی کارگردان اثر «مؤذن» گفت: به باور من، عرصه مستندسازی بسیار شخصی است. هر فیلم‌ساز باید نسبت خود را با جهانی که در آن زندگی می‌کند بیابد و از دل همان دغدغه‌ها فیلم بسازد. در مستند، نسبت سوژه با کارگردان، کیفیت نهایی اثر را تعیین می‌کند. من در اثر جدیدم، «رویانیست»، با شخصیت مرحوم کاظمی آشتیانی احساس نزدیکی داشتم؛ زیرا او از چهره‌های برجسته پیشرفت علمی در ایران بود. این هم‌ذات‌پنداری باعث شد نخستین مستند بلند خود را در حوزه «روایت پیشرفت» بسازم.

منبع: دفاع پرس