آیت‌الله علم‌الهدی: شیعه‌هراسی، دلیل اصلی دشمنی تاریخی با اهل‌بیت(ع) است | امام‌هادی(ع) الگوی مقابله با طاغوت و زمینه‌ساز عصر غیبت بود

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی، با بیان اینکه ریشه دشمنی تاریخی حکومت‌های طاغوت با اهل بیت (ع) در اعتقاد شیعه به حاکمیت الهی نهفته است، گفت: جریان استکبار جهانی امروز همان مسیر بنی‌عباس را در مقابل انقلاب اسلامی و فرهنگ شیعه دنبال می‌کند.

کد خبر: ۳۸۱۲۱۷

تاریخ : ۰۳ دی ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، آیت‌الله سیداحمد علم‌الهدی، امروز (۳ دی ۱۴۰۴) در مراسم ظهر سالروز شهادت امام هادی (ع) که در رواق امام خمینی (ره) حرم مطهر رضوی برگزار شد، اظهار کرد: در ماه پرفضیلت و پربرکت رجب، ماه زیارتی، توفیق یافته‌ایم که عزای میوه دل حضرت امام رضا (ع) و نور چشم اهل بیت (ع) را بر فرش بارگاه ملکوتی امام هشتم (ع) برپا کنیم. اشکی که بر رخسار عزاداران مقام ولایت جاری می‌شود، مرهمی است بر قلب داغدار آن حضرت در مصیبت‌هایی که بر فرزند گرامیشان، امام هادی (ع)، روا داشته شد.

وی افزود: تاریخ امامت، آیینه‌ای شفاف برای شناخت مسیر امروز ماست؛ مسیری که در آن می‌توانیم جایگاه، وظیفه و تکلیف خویش را در برابر تحولات اجتماعی و بین‌المللی بشناسیم.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی تصریح کرد: پس از رحلت پیامبر اکرم (ص)، حکومت‌های گوناگون بر سر کار آمدند که دو دوره بنی‌امیه و بنی‌عباس در شدت دشمنی با اهل بیت (ع) و شیعیان، شهرتی همیشگی یافتند. بنی‌امیه در زمان معاویه به جایی رسیدند که اگر کسی را شیعه علی (ع) می‌یافتند، او را می‌کشتند یا اموالش را غارت می‌کردند. بنی‌عباس نیز، با این که در آغاز با شعار مقابله با ظلم بنی‌امیه و حمایت از اهل بیت (ع) قیام کرده بودند، پس از رسیدن به قدرت، همان سیاست دشمنی و شیعه‌هراسی را دنبال کردند؛ بلکه با خشونت و قساوت بیشتری آن را ادامه دادند.

او اضافه کرد: ریشه این دشمنی، به اعتقاد راسخ شیعه برمی‌گشت؛ اعتقادی که از آغاز بر این اصل استوار بود که اداره و مدیریت جامعه باید در امتداد وحی الهی باشد. پیامبر اکرم (ص) رسالت خود را تنها به بیان پیام الهی محدود نکرد، بلکه جامعه را نیز مدیریت و تربیت کرد. این مدیریت نباید با رحلت ایشان قطع می‌شد، بلکه باید به وسیله امامت و جانشینی اهل بیت (ع) ادامه می‌یافت. بر اساس این باور، هر حکومتی که خارج از مسیر امامت بر سر کار آید، طاغوت و در حکم مخالفت با وحی است. به همین دلیل، از نگاه شیعه، حاکم باید امام معصوم باشد و بنی‌عباس، همانند بنی‌امیه، حکومتی غاصب و نامشروع به شمار می‌آمدند.

علم‌الهدی عنوان کرد: این نگرش سبب شد که حکومت‌های وقت با تمام قدرت برای تضعیف امامت بکوشند. مأمون عباسی در دوران امام رضا (ع) تلاش کرد با طرح و نقشه‌های پیچیده، اساس امامت را از میان ببرد، اما وجود باعظمت آن حضرت همه نقشه‌های او را بی‌اثر کرد. پس از شهادت امام رضا (ع)، دشمنی با ائمه اطهار جدی‌تر شد تا جایی که سه امام بعدی ـ امام جواد، امام هادی و امام عسکری (ع) ـ را همه «ابن‌الرضا» می‌خواندند. حتی دشمنان نیز با این لقب، عمق پیوند آنان با عظمت امام هشتم (ع) را به زبان می‌آوردند.

{$sepehr_key_176287}

وی افزود: در دوره امام هادی (ع)، متوکل عباسی، که ظاهری از عدالت‌طلبی به نمایش می‌گذاشت، اما در باطن دشمنی کینه‌توزانه‌ای با اهل بیت داشت، دو جنایت بی‌سابقه مرتکب شد: نخست، دستور به خراب کردن قبر سیدالشهدا (ع) در کربلا تا اثری از آن باقی نماند، و دوم، تبعید امام هادی (ع) از مدینه به سامرا. سامرا پایگاه نظامی بنی‌عباس بود و متوکل همه نیرو‌های نظامی خود را در آن گرد آورده بود تا هرگونه حرکت ضدحکومتی را سرکوب کند.

عضو مجلس خبرگان رهبری بیان کرد: زمانی که امام هادی (ع) به همراه امام عسکری (ع) و خانواده‌شان به سامرا رسیدند، متوکل حتی اجازه ورود ایشان به شهر را نداد و برای تحقیر، آنها را در مکانی به نام «خان الصعالیک» ـ محل اقامت غریبان و بی‌پناه‌ها ـ اسکان داد. هدف او این بود که از جلوه‌گری عظمت ولایت در میان نظامیانش جلوگیری کند، زیرا بیم آن داشت که سربازان تحت نفوذ معنوی امام قرار گیرند و روزی علیه خودش قیام کنند.

وی تأکید کرد: اما امام هادی (ع) با صبر، شکوه و وقار الهی خود، در دل همان محاصره و خفقان سنگین، چنان تجلی ولایت را نشان دادند که نه تنها اعتقاد شیعیان سست نشد، بلکه عظمت جایگاه امامت بیش از پیش در دل‌های مؤمنان ریشه دواند. تاریخ گواه است که این سلسله نورانی، در برابر سنگین‌ترین فشارها، امت را با چراغ هدایت خود از تاریکی‌ها گذراند.

علم‌الهدی خاطرنشان کرد: با این حال، متوکل برای نمایش قدرت مطلق خود، دستور داد تمام لشکریانش از مقابل امام هادی (ع) رژه بروند و اعلام کرد که هر کس با او مخالفت کند با چنین قدرتی روبه‌رو خواهد شد. در همان لحظه، امام هادی (ع) با قدرت خود، متوکل را به حیرت درآوردند: ایشان به افق آسمان نگریستند و ارتشی عظیم سوار بر اسب‌های ابلق را از آسمان مأمور ساختند تا قدرت حقیقی هستی را به متوکل بنمایند.

او گفت: امام هادی (ع) با شرایطی که متوکل ایجاد کرده بود، مردم را برای غیبت امام زمان (عج) آماده کردند. این آمادگی شامل ایجاد دو جریان نمایندگی ود: نوابی که واسطه ارتباط مردم با امام زمان (عج) باشند، و نمایندگانی در میان علما و محدثین (مانند حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)) که امر و نهی امامت را از طریق نایبان اخذ کرده و به بدنه شیعه منتقل کنند.

امام جمعه مشهد مقدس تاکید کرد: این خط مبارزه، امروز نیز ادامه دارد. جریان استکبار جهانی از اسلام صرف وحشت ندارد، بلکه از «شیعه‌هراسی» می‌ترسد، زیرا اسلام انقلاب اسلامی، اساساً شیعه است. استکبار امروز در مقابل انقلاب ما، دقیقاً همانند خط بنی‌عباس عمل می‌کند. فرهنگ شیعه به پرنده‌ای تشبیه می‌شود که با دو بال «سرخ (عاشورا)» و «سبز (انتظار فرج)» پرواز می‌کند، و تنها فرهنگی است که مدیریت دنیا را متعلق به مذهب و نماینده خدا می‌داند؛ لذا مبارزه با شیعه برای آنها مهم‌تر از هرچیز دیگری شده است.

وی تصریح کرد: نفوذ امام هادی (ع) آن‌قدر گسترده بود که حتی در داخل ارتش متوکل نیز عواملی جذب شدند و ارتباطات ایشان با نواب در بغداد و سایر نقاط، شبکه شیعه را مستحکم نگاه داشت. سرانجام متوکل به درک واصل شد، اما جانشینانش به این نتیجه رسیدند که برای حفظ سلطه، باید امام هادی (ع) را از بین ببرند. این اقدام نهایی نیز از طریق جاسوسی‌ها و قرار دادن عواملی در اطراف امام (ع) صورت گرفت.