روایت مردم مشهد از بلایی که اغتشاشگران بر سر محلاتشان آورده‌اند | این کار مردم نیست

چند شبی است که محلات مشهد در آتش آشوب پیاده‌نظام دشمنان قسم‌خورده کشور می‌سوزد و هر روز از هر طرف می‌بینیم که اغتشاشگران به اسم اعتراض به یکی از اماکن عمومی خسارت زده یا اموال عمومی را تخریب می‌کنند.

کد خبر: ۳۸۵۰۴۵

تاریخ : ۲۱ دی ۱۴۰۴ - ۱۱:۴۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ چند شبی است که محلات مشهد در آتش آشوب پیاده‌نظام دشمنان قسم‌خورده کشور می‌سوزد و هر روز از هر طرف می‌بینیم که اغتشاشگران به اسم اعتراض به یکی از اماکن عمومی خسارت زده یا اموال عمومی را تخریب می‌کنند. پیش‌رو گزیده‌ای از حرف‌ها و مشاهدات مردم اهالی محلات مختلف مشهد است که در خصوص این شب و روز‌های ناآرام مشهدمطرح شده است.

برای وطنمان جان می‌دهیم

احمدی یکی از کسبه منطقه ثامن و ایثارگر جنگ تحمیلی

واقعا مردم خوبی داریم. حق دارند اعتراض کنند، اگر هم خرابی به بار آمده، کار مردم نیست. چند روز قبل هم بازاری‌ها اعتراض کردند، اما هیچ مسئولی نیامد به آنها بگوید صدایتان را شنیدیم. من خودم چند فرزند جوان دارم و نگران آینده آنها هستم، اما با این اغتشاشگران موافق نبوده‌ام. با تخریبگران که برخورد کردند و اوضاع آرام شد، مسئولان به اعتراضات مردم رسیدگی کنند. وطن مانند مادر است و هر انسانی وطنش را دوست دارد. ما برای وطنمان جان می‌دهیم و نمی‌خواهیم حال‌وروز کشورمان را نابسامان ببینیم.

راه اعتراض، این نیست

قدیری؛ رئیس شورای اجتماعی محله طرق

صبح جمعه که برای پیاده‌روی به بوستان قائم (عج) در انتهای بولوار قائم (عج) رفتم، بانک‌ها، فروشگاه‌ها و ایستگاه‌های اتوبوس را دیدم که آتش گرفته‌اند. شهروندان که از مقابل بانک‌ها رد می‌شدند، می‌ایستادند و به اتفاق تأکید می‌کردند: «این‌هایی که بانک و فروشگاه‌ها را آتش می‌زدند، از مردم نیستند.»

به نظرم اینها افرادی هستند که برای آتش زدن یا تخریب اموال عمومی، آموزش دیده‌اند. ما بار‌ها برای تعمیر ایستگاه‌های اتوبوس درخواست داده‌ایم، چطور ممکن است خودمان اموالی را که درخواست تعمیر و تجهیزشان را داشته‌ایم، به آتش بکشیم؟

این را می‌دانم که اگر اعتراضی هم به وضعیت اقتصادی کشور باشد، این راهش نیست. برای جبران این آسیب‌ها، باید بودجه‌های بخش‌های دیگر صرف شود.

آمریکا و دولت‌های غربی پشت پرده اغتشاش

حسین‌زاده، ساکن محله نوده، توس

در این دوسه روز، افراد اغتشاشگر در قالب اعتراض به میدان آمده‌اند و آسیب جدی به اموال مردم زده‌اند.

بولوار توس هم مستثنا از این شرایط نبوده است و این روز‌ها مردم، شرایط سختی را به‌خاطر اغتشاشگران پشت سر می‌گذارند. شبکه‌های معاند می‌گویند که همه این اتفاقات به‌خاطر مردم است، اما همه می‌دانیم اینها شعار‌های دروغینی است که سر می‌دهند. همین دوسه روز علاوه‌بر تخریب معراج شهدا، فروشگاه شهرما و کیوسک نیروی انتظامی، متأسفانه شاهد آتش‌زدن بیش از پانزده دستگاه خودروی شخصی، تعدادی مغازه، یکی دو خانه و حتی بازارچه زنان بی‌سرپرست در توس ۵۳ بودیم.

بیشتر خانه‌های بولوار توس کوچک هستند و پارکینگ ندارند. این ترس و ناامنی برای مردم ایجاد شده که ممکن است حتی در خانه خودشان هم امنیت نداشته باشند. آنها تأکید دارند که اعتراضات به‌خاطر شرایط اقتصادی است؛ اما اتفاقات اخیر نشان می‌دهد که ظاهرا عده‌ای در سایه اعتراض، اغتشاش به پا کرده‌اند. مشخص است آمریکا و دولت‌های غربی، برای این روز‌ها سرمایه‌گذاری کرده‌اند و به این راحتی هم رها نخواهند کرد!

مردم طرق همراه اغتشاشگران نیستند

محله طرق در روز‌های گذشته، شاهد افرادی فریب‌خورده بود. آنها می‌خواستند در شهید ساعی ۱۱ تجمع کنند، ولی با هوشیاری و اقدام به‌موقع نیرو‌های انتظامی و بسیج‌های محله، تجمعشان از بین رفت.

این افراد که تعدادشان بسیار اندک بود، از انتهای شهید ساعی ۳۱ شروع به پیاده‌روی کردند و دست به تخریب اموال عمومی زدند؛ ازجمله شکستن شیشه‌های مسجد صاحب‌الزمان (عج)، آتش زدن خانه خادم مسجد، تخریب فروشگاه افق‌کورش و شکستن شیشه‌های ایستگاه اتوبوس که از اقدامات خرابکارانه اغتشاشگران بود و نیرو‌های انتظامی و بسیج با اقدام بموقع، آنها را متفرق کردند.

مردم مؤمن و متدین طرق بین افراد اغتشاشگر نبودند و نیستند؛ زیرا آنها به محله‌شان عرق دارند و نمی‌خواهند آسیبی به اموال عمومی برسد. آنها از تخریب اموال عمومی ناراحتند و از مسئولان می‌خواهند که این گروه‌ها را شناسایی و مجازات کنند.

مردم مقابل برهم‌زنندگان امنیت می‌ایستند

کشمیری، پیر هیئت‌دار محله نوغان و خیابان طبرسی

مردم به وضعیتی که به وجود آمده، اعتراض دارند؛ حق هم دارند. این شرایط زندگی را بر مردم سخت کرده و بسیاری را شرمنده خانواده‌شان ساخته است. اما طرفدار شلوغی و برهم زدن نظم عمومی نیستند.

مردم و کسبه این اعتراض را به شیوه آرام و مسالمت‌آمیز بیان می‌کردند، اما عده‌ای با تبدیل اعتراضات به اغتشاش، کاری کردند که قضیه طور دیگری روایت شود. حالا با ورود اغتشاشگران شرایط تغییر کرده است. باز هم در این شرایط، همین مردم مقابل اغتشاش و ایجاد هرج‌ومرج ایستادند و پیرو فرمایش‌های رهبرمان، تلاش کردند دیگران را هم به آرامش دعوت کنند. با اینکه شرایط سخت است، مردم ما نجیب‌ترین مردم دنیا هستند که بازهم مقابل برهم‌زنندگان امنیت می‌ایستند.

این پرچم برای ما حرمت دارد

علی مرتضوی، منطقه ۳

خبر توهین به پرچم مقدس کشورمان را که از رفقا شنیدم، حس عجیبی داشتم. هم خونم به جوش آمده بود و هم بغض گلویم را گرفته بود. باید کاری می‌کردم. یاد روضه‌های مدینه افتادم و کوچه‌هایی که در آن به ناموس پیامبر اکرم (ص)، توهین شده بود. بار‌ها آرزو کرده بودم که کاش من هم آن روز بودم و به دفاع از حیثیت اسلام، بلند می‌شدم.

وقتی ماجرای پرچم را شنیدم و فیلمش را دیدم، تمام روضه‌ها برایم مرور شد. این پرچم که نماد نظام اسلامی کشورمان است، با آن لفظ مبارک ا... برای من حرمت دارد؛ آن‌قدر که بلافاصله دست به کار شدم، نه‌فقط برای رفتن خودم به میدان فجر که محل تجمع مردم در اعتراض به این حرمت‌شکنی بود، بلکه تمام خانواده و اطرافیانم را هم برای حضور، خبردار کردم.

دست‌جمعی پنجاه‌نفری می‌شدیم و برخی از ما، خودروی شخصی نداشتیم. چند بار مسیر خانه تا میدان فجر را با خودرویم، رفت‌وآمد کردم برای اینکه هیچ‌کدام‌مان از فیض حضور در این تجمع، محروم نمانیم. هیچ هراسی هم نداشتیم و نداریم از خطر‌های احتمالی. می‌دانیم که اگر صحنه را خالی کنیم، به نفع آشوبگر‌ها تمام می‌شود و واقعا خیالات برشان می‌دارد که ما موافق این آشوب‌ها هستیم. ما هم اعتراض داریم، اما صفمان از آشوبگر‌ها جداست.

{$sepehr_key_180451}

هرگز حاضر نیستم پرچم کشورم را آتش بزنم

فروزنده، منطقه ۴

پنجشنبه گذشته حوالی ساعت ۲۲ برای تهیه دارو به داروخانه خیابان طبرسی‌جنوبی رفتم. مجبور بودم و باید دارو را هر طور بود، تهیه می‌کردم و به دست مادر مریضم می‌رساندم. نسخه را تحویل داده بودم و منتظر تحویل گرفتن دارو بودم که ناگهان آشوبگرها، خودشان را به درمانگاه فجر رساندند و شروع به داد و فریاد، فحاشی و تخریب اموال درمانگاه کردند. تا قبل از اینکه این ماجرا را به چشم خودم ببینم، به آنها حق می‌دادم و خیال می‌کردم واقعا به گرانی‌ها معترض هستند، اما وقتی دیدم که بعضی‌هایشان با چماق، قمه و مواد منفجره، دارند اموال عمومی را تخریب می‌کنند، نظرم کاملا تغییر کرد.

اینکه به این جور افراد می‌گویند آشوبگر، اغتشاشگر و دست‌نشانده دشمن، درست است. باید صف آنها را از جمع معترضان به اوضاع اقتصادی جدا کنیم. اگر واقعا برای معیشتشان اعتراض دارند، نباید به خودرو، خانه و زندگی مردم و بیت‌المال خسارت وارد کنند، ولی وقتی هیچ چیز برایشان مهم نیست، معلوم است که مردم عادی نیستند و دارند از اسرائیل و آمریکا خط می‌گیرند. نه اینکه فکر کنید اوضاع اقتصادی خودم رو به راه است، اما هرگز حاضر نیستم پرچم کشورم و اموالی را که با پول‌های خودمان تهیه شده است، آتش بزنم. در همین ماجرای درمانگاه، بیماران وقتی اوضاع را دیده بودند، حال روحی‌شان خراب شده بود. ولی مگر برای اغتشاشگر‌ها این چیز‌ها اهمیت دارد؟

اهالی محله اعلام از اغتشاشگران برائت کردند

رنجکش، مدیر فرهنگی مسجدالرسول (ص)، محله آبکوه

دو روز گذشته، بیشتر فعالیت اغتشاشگران در سه‌راه فلسطین بود. از جمله آسیب‌هایی که به محله آبکوه وارد شد، آتش‌زدن بیلبورد‌ها و شکستن شیشه‌های مسجد رسول (ص) در بولوار دستغیب بود.

کندن تابلو‌های معابر فرعی دستغیب از اتفاقات دیگری بود که از سوی اغتشاشگران انجام شد. تخریب چند مغازه و آتش‌زدن تعدادی خودرو از دیگر حوادثی بود که در محله ما اتفاق افتاد. این درحالی بود که اهالی محله با حضور در مساجد بنی‌هاشمی، رضوی و محمدرسول (ص) از آشوب‌هایی که اغتشاشگران به پا کرده بودند، اعلام برائت کردند. نیرو‌های پایگاه‌های بسیج محله به طور منسجم در میدان راهنمایی و سه‌راه فلسطین درحال برقراری امنیت در محله بودند و خدا را شکر با هدایت مردم به‌سمت خانه‌هایشان و راهنمایی‌کردن رانندگان از مسیر‌های فرعی به‌سمت مقصدشان، آرامش نسبی نیز ایجاد شد.

بستن راه مردم اعتراض نیست

بلورچی؛ عضو هیئت امنای مسجد امام‌رضا (ع) در چهارراه کلاهدوز

اگر در خیابان‌ها و کوچه‌های پرتردد محله کلاهدوز چرخی بزنید، متوجه تخریب‌ها و آثار به‌جا مانده از اغتشاشات دو روز گذشته خواهید شد؛ از جمله شکستن چراغ‌های راهنمایی‌ورانندگی و تابلو‌های کوچه‌ها که هیچ شباهتی به اعتراض ندارد و کار یک عده آشوبگر است. آنها فروشگاه افق کوروش در چهارراه کلاهدوز را به آتش کشاندند و قبل از آتش‌زدن، اموال داخلش را به غارت کرده بودند. شکستن شیشه‌های ایستگاه اتوبوس، به آتش کشاندن خیابان‌ها و بستن راه مردم بی‌تردید ارتباطی به اعتراض ندارد و بیشتر موجب استرس مردم و بروز ناامنی در محلات شده است.

معترضان به این آشوب‌ها، جمعه‌شب به مسجد امام‌رضا (ع) آمدند و ضمن ابراز برائت از شرایط به‌وجودآمده، به برقراری امنیت محله نیز کمک کردند. نیرو‌های بسیجی هم به‌عنوان حافظان امنیت پای کارند و مراقب مردم هستند.

ایران باز هم سربلند خواهد بود

اسماعیلی، عضو شورای اجتماعی محله ارمغان

در تفکیک مردم معترض و اغتشاشگر، خط و راه ما همانی است که رهبر معظم انقلاب فرمودند؛ حق اعتراض بجاست، اما تخریب اموال عمومی به نام اعتراض مفهومی ندارد. من هفت سال از عمرم را در جبهه برای حفظ ایران عزیز خدمت کردم. افراد زیادی مانند من این شرایط را تجربه کرده و هزاران نفر جانشان را فدا کرده‌اند و از این پس هم اجازه نخواهیم داد عده‌ای آشوبگر وضعیت مملکت را به‌هم بریزند. این کشور روز‌های سخت‌تر از این را پشت سر گذرانده است و این‌بار هم سربلند خواهد بود.

در یکی از این شب‌ها، عده‌ای به مسجد امام‌علی (ع) شهرک ارمغان هجوم آوردند و قصد آتش‌زدن مسجد را داشتند که قبل از شدت‌گرفتن شعله‌ها، خوشبختانه آتش را خاموش کردیم. واقعا پشت این رفتار چه اعتراضی می‌تواند باشد؟! این مکان فقط محل عبادت نیست، بلکه در اینجا مشکلات مردم را حل‌وفصل می‌کنیم، وگرنه سامان‌دهی شرایط اقتصادی، مطالبه همگانی است.

از قوه‌قضائیه درخواست داریم که در محاکمه اغتشاشگران ذره‌ای مماشات نکنند و با مسببان حوادث اخیر برخورد قاطع داشته باشند تا دوباره کسی به فکر تکرار این‌کار‌ها نباشد.

آشوبگران دلسوز ایران نیستند

شجاعی، عضو شورای اجتماعی محله سیدرضی

در رفتار آشوبگران، ذره‌ای دلسوزی برای ایران و ایرانی دیده نمی‌شود، آنچه مشخص است اینکه، آنها فقط با تخریب اموال عمومی و ایجاد اغتشاش به‌دنبال برهم‌زدن آرامش و امنیت مردم هستند. آیا کسی با تخریب مترو، اتوبوس و بانک می‌تواند ادعا کند که به‌دنبال رفاه مردم و خودش است.

متأسفانه در این دو شب، شاهد آتش‌زدن چند دستگاه اتوبوس در بولوار وکیل‌آباد و تخریب مسجد امام‌حسن مجتبی (ع) در محله سیدرضی بودیم! اگر کسی نگران وضعیت اقتصادی باشد، اتوبوسی که هزینه خریدش از جیب مردم پرداخت‌شده را آتش نمی‌زند؟ پس درد آشوبگران، مشکلات اقتصادی نیست، آنها امنیت، آرامش و اتحاد ایران یکپارچه را هدف قرار داده‌اند و در چنین شرایطی، مردم هم باید آگاه باشند که با دشمن خارجی و خائن داخلی همراه نشوند. مردم باید بدانند ماندن پشت ترافیک سنگین چراغ‌های راهنمایی‌ورانندگی یا تعطیلی مترو که حمل‌ونقل شهری را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده، واقعا تقصیر چه گروهی است. آنها که با راه‌انداختن آشوب‌های پرآسیب، وعده آزادی ایران را سر داده‌اند، فقط مردم را گرفتارتر کرده‌اند!

این مردم به دشمن باج نمی‌دهند

کاظمی، از ساکنان فلاحی

خانم کاظمی هر‌شب از طبقه سوم، اتفاقات و رویداد‌های تجمعات را دیده و روایت‌های عینی زیادی از مردم، شعارهایشان و نحوه رویارویی نیرو‌های امنیتی دارد. به قول خودش، این‌قدر این اتفاقات را از نزدیک لمس کرده که حتی در زمان آرام‌شدن محله، باز هم صدای شعارها، موتور‌های نیرو‌های ضد‌شورش، تیراندازی، شکسته‌شدن شیشه‌ها و‌... در گوشش است.

چهارشنبه‌شب، نیرو‌های ضد‌شورش موتور در بولوار فلاحی دور می‌زدند و کسانی را که می‌خواستند شعار دهند، پراکنده می‌کردند.

وقتی جمعیتی از معترضان در حال عبور بودند، نیرو‌های ضد‌شورش به سمتشان رفتند و یکی از آنها به سمت لیدر رفت. طوری‌که به نظر می‌رسید خود نیرو‌های ضد‌شورش قصد آسیب رساندن نداشته‌اند وگرنه فاصله‌شان نزدیک بود و اگر می‌خواستند، می‌توانستند بسیاری از معترضان را بزنند، اما فقط دنبال لیدر رفتند و با فریاد به مردم گفتند پراکنده شوند.

در شب‌های بعدی که تعداد معترضان بیشتر شد، نیرو‌های ضد شورش از گاز اشک‌آور و بعضی مواقع از تیر‌های ساچمه‌ای استفاده کردند، اما باز هم رویکرد نیرو‌ها تا حدی مدارا با مردم بود و اگر مدارا نمی‌کردند، جمعیت خیلی زیادی را می‌توانستند زخمی کنند. نیرو‌های ضد‌شورش هم به این موضوع اشراف دارند که حساب مردم از اغتشاشگران جدا‌ست.

مردم به گرانی و بسیاری از مشکلات اجتماعی و فرهنگی، اعتراض دارند و خواستار پیشرفت میهنشان هستند، اما دشمنشان را هم می‌شناسند و باجی به آنها نمی‌دهند.

صف اعتراض از اغتشاش جداست

منطقه ۶، خرسند؛ محله شهید رجایی

در چند شب گذشته، شب‌های سخت و هراس‌انگیزی را گذراندیم. منطقه ۶، چند محله دارد، اما بیش از همه، در محله شهرک شهیدرجایی در فاصله خیابان حر ۲ تا ابتدای محله اروند، بیشترین درگیری را شاهد بودیم.

پنجشنبه ساعت ۵ عصر، افرادی که به گرانی و وضعیت بازار اعتراض داشتند، به خیابان آمده بودند، اما بعد از یکی‌دو ساعت، عده‌ای که به‌دنبال اغتشاش و ایجاد ناامنی درمیان مردم و کشور بودند، به این جمع اضافه شدند و به اموال عمومی حمله کردند؛ فروشگاه افق‌کوروش را غارت کردند، کانکس پلیس را آتش زدند و شیشه‌های چند ایستگاه اتوبوس را شکستند.

صدای گلوله و تفنگ به‌وضوح شنیده می‌شد و اوج درگیری را در دو شب گذشته داشتیم. اوضاع به قدری وخیم بود که ترس، تمام وجودمان را گرفته بود؛ مغازه دار‌ها از ساعت ۷ شب به بعد تعطیل کرده بودند، با این حال دیشب با هماهنگی انجام‌شده در بسیاری از مساجد محلات، ائمه جماعات و معتمدان محله شروع به تبیین و روشنگری درباره وادث کردند تا مردم بدانند صف اعتراض از اغتشاش جداست و خوشبختانه، شب گذشته نسبت‌به شب‌های قبل، وضعیت آرام‌تری را سپری کردیم.

به‌عنوان یک ایرانی قلبم به درد آمد

باروت‌کوب، عضو شورای اجتماعی محله کلاته‌برفی و ساکن توس

به‌عنوان یک ایرانی از دیدن صحنه‌های پنجشنبه و جمعه، قلبم به درد آمد. تأسف‌برانگیزترین صحنه‌ای که دیدم، حمله آشوبگران به ایستگاه آتش‌نشانی در بولوار توس بود، واقعا چرا به مجموعه‌ای که سال‌هاست به مردم خدمت کرده است حمله می‌شود؟ این ایستگاه و آتش‌نشانان، بار‌ها در مشکلات یار و یاور مردم بوده‌اند.

من با کسی که آشوب و تخریب می‌کند حرفی ندارم، اما باید گفت که بین ما جوانان و نوجوانانی هستند که ناآگاه و پرانرژی هستند، پدر و مادر‌ها باید فرزندانشان را کنترل کنند تا با تحریک افراد بیگانه در دام نیفتند و بازیچه شرایط تخریب و آشوب نشوند.

درنهایت باید بگویم که تکلیف دشمن و آشوبگر و تخریبگر روشن است، من از آنها گلایه‌ای ندارم جز اینکه از آنها متنفرم، اما از مسئولان مملکت و دولت گلایه دارم، باید زمینه رضایت مردم را فراهم کنند، حتی بیشتر از قبل تا بهانه‌ای برای اعتراض نباشد و به آشوب و اغتشاش تبدیل نشود. بیشترین دغدغه هم در این حوزه مربوط به اقتصاد است، اگر مشکلات برطرف شود، شناخت اغتشاشگر هم برای مردم راحت‌تر می‌شود و نسخه این افراد زود پیچیده خواهد شد.

ضرر شهروندان را چه کسی جبران می‌کند؟!

ربانی، فعال فرهنگی محله امیریه

حجم آشوب‌ها و میزان تخریب در خیابان‌های شهر نشان می‌دهد افرادی که وارد این بازی خطرناک شده‌اند، آدم‌های عادی و حتی معترض نیستند، بلکه کاملا سازمان‌دهی‌شده و با آموزش‌های لازم پا به این میدان گذاشته‌اند. واقعیت این است که اطراف کشور ما را ارگان‌های وابسته به رژیم صهیونیستی و آمریکا احاطه کرده‌اند و امیدوارند با ایجاد بی‌نظمی و آشوب داخلی، شرایط مهیای ضربه آنها شود که با بیداری مردم و نیرو‌های بسیج و انتظامی چنین اتفاقی هرگز نخواهد افتاد.

در این شب‌ها صحنه‌های زیادی از توحش نیرو‌های وابسته به بیگانه دیده و باعث شد بفهمیم اینها می‌خواهند از اعتراض بحق و آرام بازاریان و مردم، جنگ داخلی بسازند. اتفاق تلخی که من در محدوده الهیه دیدم آتش‌زدن خودرو‌های شخصی مردم بود. الان ضرر این شهروندان را چه کسی جبران می‌کند؟! کسانی که دلسوز مردم ایران باشند، با سرمایه‌های آنها چنین کاری نمی‌کنند؟!

مسن‌تر‌ها و آنها که تجربه انقلاب و جنگ دارند، نقش گروهک‌های تروریستی و دولت‌های بیگانه غربی در برهم زدن امنیت کشور را بار‌ها دیده‌اند و به‌خوبی می‌دانند این دولت‌ها دلشان به حال مردم خودشان نمی‌سوزد، چه برسد به مردم ایران!

در چنین وضعیتی باید نسل جدید را آگاه کرد و به آنها فهماند که امنیت و آرامش، فقط در سایه همدلی محقق خواهد شد.

{$sepehr_key_180456}

کاش مسئولان چاره‌ای بیندیشند

دیانت، از کسبه ابتدای بولوار فلاحی

چند روز است که عصر‌ها از ترسمان مغازه‌ها را می‌بندیم. چهارشنبه که باز بودیم، با آمدن نیرو‌های امنیتی، اعتراض‌کنندگان، وارد مغازه‌ها می‌شدند. من می‌ترسم و عصر‌ها مغازه را می‌بندم و کلی از این بابت ضرر کرده‌ام. خیلی‌های دیگر هم مغازه‌ها را می‌بندند و تنها بعضی‌ها کرکره‌شان نیمه‌باز است برای انجام امور ضروری.

صبح جمعه که از سمت بولوار وکیل‌آباد می‌آمدم و خرابی‌ها را می‌دیدم، افسوس می‎خوردم؛ بانک را آتش زده بودند و شیشه‌های آنها و ایستگاه‌های اتوبوس را شکسته بودند. اینها اموال عمومی است و هر‌آسیبی ببینند، باز باید خودمان به اشکال مختلف هزینه آن را پرداخت کنیم. من هم به خیلی مشکلات اعتراض دارم، اما اعتراض نباید منجر به تخریب اموال عمومی شود.

خودم و همسرم، صبح تا شب کار می‌کنیم، اما از پس حداقل‌های زندگی برنمی‌آییم. دو پسر تحصیل‌کرده دارم که به‌خاطر مشکلات معیشتی و نداشتن درآمد کافی حاضر به ازدواج نیستند. دو سال است که حتی یک مسافرت نرفته‌ایم و هرچه در می‌آوریم بابت اجاره مغازه و خانه می‌دهیم. به همه اینها اعتراض داریم، اما راه اعتراض این نیست. کاش مسئولان یک‌بار هم که شده، فکری اساسی کنند و چاره‌ای برای مشکلات مردم بیندیشند.

از خانواده‌ها خواستیم مراقب جوانان خود باشند

حسینی، منطقه ۵، محله نیزه

خوشبختانه در محله گلشهر و نیزه، جو نسبتا آرامی داشتیم، اما پنجشنبه و جمعه‌شب در پنجتن و بولوار دوم طبرسی، درگیری به‌شدت بالا بود و صدای شلیک گلوله و ترقه زیادی شنیده می‌شد. از شدت نگرانی با ماشین در محله چرخی زدم و خدا را شکر، خرابی خاصی رخ نداده بود؛ تنها سه‌راهی پارک ارم به‌سمت پنجتن، چند تابلوی ترافیکی را از جا درآورده بودند.

به‌همراه برخی کسبه و معتمدان محل، آگاه‌سازی اهالی را شروع کردیم و همه را به آرامش دعوت کردیم و از خانواده‌ها خواستیم مراقب جوانان خود باشند و اجازه ندهند از خانه بیرون بیایند و تفاوت اعتراض و اغتشاش را برایشان توضیح بدهند. با افراد معتمد محله نیز صحبت کردیم تا در مسجد محله با مردم صحبت کنند و آنها را از اتفاقات موجود آگاه کنند.

به مساجد هم پیشنهاد کردیم سرود‌های ملی‌مذهبی را از بلندگوهایشان پخش کنند تا از ترس و نگرانی خانواده‌ها کاسته شود و حس همدلی درمیان مردم بیشتر شود. امشب نیز قرار است از جلوی مسجد فاطمه‌الزهرا (س)، تجمعی مردمی در راستای مخالفت با اغتشاشگر و حمایت از اعتراض برحق مردم به گرانی‌ها، برگزار شود.

اول غارت و بعد آتش!

محله آب و برق

در کوچه و خیابان‌های منطقه ۹ که راه می‌روی، آثار تخریب اغتشاشات دو شب گذشته، به چشم می‌خورد؛ مخصوصا در بولوار‌های هاشمیه و هفت‌تیر.

یکی از شعب فروشگاه‌های زنجیره‌ای مواد غذایی در بولوار هفت‌تیر با خاک یکسان شده است. مأموران آتش‌نشانی مشغول مهار آتش از شب گذشته هستند و مردم هم در نهایت تأسفی که برچهره دارند، به نظاره نشسته‌اند. یکی از اهالی که نامش را نمی‌گوید، می‌گوید آخر به مغازه‌ها چه کاری داشتند؟ می‌دانید چند نفر از همین مغازه‌ها نان می‌خوردند و چند نفر از اهالی، مایحتاج هر روزه خودشان را از اینجا تأمین می‌کردند؟

یکی دیگر از اهالی تعریف می‌کند که اغتشاشگران، ابتدا این فروشگاه را غارت کردند و بعد آن را به آتش کشیدند. هیچ چیز باقی نماند. بسیاری از مردم به وضعیت اقتصادی گلایه دارند و از وضعیت موجود دلخور هستند، اما اعتراض را این‌جوری نشان نمی‌دهند.

یکی دیگر از اهالی به سمت ابتدای بولوار هفت‌تیر اشاره می‌کند و می‌گوید که اغتشاشگران بعد از ساعت ۸ شب از مقابل مجتمع آرمیتاژ شروع به حرکت کردند و هرچه در بین راه می‌دیدند، یا می‌شکستند یا آتش می‌زدند. حتی به چراغ‌های راهنمایی هم رحم نکردند. از ابتدا تا انتهای بولوار هفت‌تیر یک چراغ راهنمایی‌ورانندگی هم سالم نمانده است. شب اول که پلیس راهنمایی‌ورانندگی از اوضاع خبردار نبود، خود مردم به‌صورت خودجوش سر چهارراه‌ها و میادین ایستاده و هدایت ماشین‌ها را برعهده گرفته بودند.

با فضایی پر از رعب‌و وحشت مواجه شدم

داورپناه، از ساکنان حاشیه بولوار فلاحی

پنجشنبه شب، حدود ساعت ۸:۳۰ با ماشین شخصی از مهمانی برمی‌گشتیم که در محدوده فلاحی با فضایی پر از رعب‌و وحشت مواجه شدیم. انبوهی از جمعیت در سر تقاطع فلاحی حضور داشتند، طوری‌که ماشین نمی‌توانست به‌راحتی عبور کند؛ نه راه پس داشتیم، نه راه پیش. بچه‌هایم همراهم بودند و از دیدن این فضا وحشت کرده بودند.

یک نفر که صورتش را کامل پوشانده بود، آمد، راه را باز کرد تا ماشین ما عبور کند، اما حتی از دیدن خودش هم وحشت کرده بودیم. تمرکز رانندگی نداشتم. هم باید حواسم به جمعیت می‌بود که کسی را زیر نگیرم، هم چهارچشمی اطراف را می‌پاییدم تا مبادا خطری بچه‌هایم را تهدید کند. امیدوار بودم جلوتر که می‌رویم، فضا بهتر شود، اما همین‌طور در دو طرف بولوار، جمعیت ماسک‌زده حضور داشتند و کمی آن‌طرف‌تر شعله‌های آتش توجهمان را جلب کرد.

اول گمان کردیم شاید درختان یا فضای سبز آتش گرفته باشد، اما در فلاحی‌۳۸ اتوبوس شرکت واحد را آتش زده بودند. خانه‌مان در نزدیکی همان‌جا بود و چاره‌ای جز عبور از همین مسیر نداشتیم. همین‌طور که از کنار اتوبوس رد می‌شدیم، یکی از قطعات داخلش ترکید و هم‌زمان با صدای انفجارش، همسر و فرزندانم از ترس فریاد زدند.

اعتراض هم رسم‌ورسومی دارد!

محله هاشمیه

روایت اوضاع‌واحوال آشوب اغتشاشگران در بولوارهاشمیه هم بسیار دردناک است. این افرادِبه‌ظاهر معترض، ابتدا پل روگذر بین بولوارهاشمیه و سیدرضی را بستند و به‌سمت میدان‌شهدای غواص راه افتادند. آنها درمیان راه، چراغ راهنمایی‌ورانندگی تقاطع بولوار صارمی و هاشمیه را شکستند، شیشه‌های یک داروخانه و رستوران را خرد کردند و سپس مؤسسه مالی ملل را به آتش کشیدند.

یکی از اهالی به نام امیر که متصدی داروخانه‌ای در بولوار هاشمیه است، تعریف می‌کند که ساعت ۷ شب جمعه، داروخانه را تعطیل کردیم، از ترس اینکه مبادا به داروخانه حمله بکنند. واقعا همه مردم با این وضعیت از نان‌خوردن افتاده‌اند. فروشگاه‌ها و حتی مراکز درمانی و بانک‌ها از ترس تخریب اغتشاشگران، کاروکاسبی خود را تعطیل کرده‌اند! بابا اعتراض هم رسم‌ورسومی دارد! همه‌جای دنیا گوشه‌ای از شهر جمع می‌شوند و اعتراض خود را ابراز می‌کنند.

بسیاری از اهالی با ناراحتی از تخریب اموال عمومی یاد می‌کنند و معتقدند که این اموال با پول مالیات آنها تأمین شده است و تخریب این اموال، یک ضرر و زیان جمعی برای همه شهروندان مشهدی است.

{$sepehr_key_180452}

امیدوارم هر چه زودتر امنیت بازگردد

رکن‌آبادی- محله ایثارگران

متأسفانه پنجشنبه گذشته در محله ایثارگران شب سختی داشتیم. حدود ساعت ۱۹:۳۰ بیش از تعدادی نوجوان سیزده تا هجده‌ساله وارد ایثارگران ۱۵ شدند و شعار می‌دادند و در مسیر حرکت، یک دستگاه خودرو را آتش زدند و همچنان به مسیرشان ادامه دادند.

در این بین، برخی با آنها همراه شدند و شعار می‌دادند. این جمعیت به‌سمت بولوار شهیدان سلامی، مسجد امام خمینی (ره) و بعد هم به سمت خیابان هدایت، پیش رفتند. در طول مسیر علاوه‌بر شکستن شیشه‌های مسجد، تعدادی خودرو‌های دیگر را نیز به آتش کشاندند. اغتشاشگران، مردم عادی را که با آنها همراه نمی‌شدند، کتک می‌زدند و تا نیمه‌های شب، این سروصدا‌ها ادامه داشت.

شب بعد هم وضعیت به همین شکل بود؛ آسیب‌های زیادی به محله ما وارد شد و مشخص بود که این شلوغی‌ها، عمدی است. اگر قرار بود به وضع موجود اعتراض شود، باید معترضان مقابل استانداری یا فرمانداری تجمع می‌کردند تا صدایشان به گوش مسئولان برسد، اما وقتی به خیابان کشیده می‌شود و به اموال مردم آسیب می‌خورد، چیزی جز اغتشاش و ایجاد رعب و وحشت نیست.

من به‌عنوان یک مادر اجازه نمی‌دهم فرزندانم در این روز‌ها بیرون بروند. حتی به‌عنوان یک مربی از هنرآموزانم خواستم این روز‌ها در خانه بمانند. امیدوارم هر چه زودتر امنیت به شهر و محله‌مان بازگردد و مشکلات را با همدلی برطرف کنیم.