ما، در خیابان همدیگر را داریم

ایران ۹۰ میلیون سرباز دارد، آمار این طور می‌گوید، می‌گوید ما توی میدان هستیم و میدان را خالی نمی‌کنیم!

کد خبر: ۴۰۴۳۰۸

تاریخ : ۱۷ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۱:۰۸

نوشته

ایران ۹۰ میلیون سرباز دارد، آمار این طور می‌گوید، می‌گوید ما توی میدان هستیم و میدان را خالی نمی‌کنیم! ما خط مقدم را گرفته‌ایم و برای دفاع از خانواده هایمان، برای دفاع از خاکمان و برای دفاع از آرمانمان آن را رها نمی‌کنیم. حالا سؤال اینجاست، چه خبری ما را به خانه بر می‌گرداند؟

گیریم که فردا اعلام آتش بس کردند، همین فردا گفتند تنگه و منطقه مال خودتان، شما را به خیر و ما را به سلامت! به خانه بر می‌گردید یا جای جدیدتان را توی این جنگ پیدا می‌کنید؟ یا نه، فکر کنید که آمریکایی‌ها کلی تانک به منطقه آورده‌اند و قرار است شهر‌ها را یکی یکی بگیرند، جمع می‌کنید و جیم می‌زنید؟

قطعا از شما بر نمی‌آید که میدان را خالی کنید، سؤال من اینجاست: توی خبر‌ها دنبال چه می‌گردید؟ ترامپ چه گفت؟ امروز چندتا موشک زدیم؟ کجا را زدند؟ فلانی زنده است؟ چرا پیام نمی‌دهد؟ اینکه می‌گویند مذاکره تکلیفش چیست؟ جنگ چقدر طول می‌کشد؟ چندتا نظامی آمریکایی توی منطقه هستند؟ این اطلاعات به چه درد ما سرباز‌ها می‌خورد؟

خبر یعنی استرس، یعنی زندگی نکنیم، ما سربازیم، بچه‌های مخلص هوافضای سپاه توی همان شهر‌های موشکی نشسته‌اند و زیر آتش یک ریز موسیقی حماسی می‌نوازند، بچه‌های نیروی دریایی خلیج فارس را جهنم دشمن کرده‌اند و بچه‌های نیروی زمینی منتظر دستور هستند، هیچ کدام از سرباز‌ها خبر نمی‌خوانند، ما کارشناسان خیابان هم بچسبیم به کارمان!

{$sepehr_key_201564}

یک بار دیگر آن فیلم که پای لانچر ضبط شده را نگاه کنید: افسر هوافضا می‌گوید خدایا همه کاره تویی! ما، اما گاهی حواسمان پرت می‌شود به آدم‌های هیچ کاره! گور پدر تمام تسلیحات دشمن کرده‌اند، آن‌هایی که بیشتر از ما مسلح بودند زودتر از ما شکست خوردند و آن‌هایی که از ما دست خالی‌تر بودند تا آخر ایستادند و پیروز شدند، برتری ما شمائید، قلب شماست که یک سیم اتصال قوی به آسمان دارد.

ما کارشناس نظامی نیستیم، ما یک وظیفه داریم و آن حفظ خیابان است، حتی اگر چنگیز پشت دروازه نیشابور باشد، به خودتان رحم کنید و خبر‌ها را بیش از حد نیاز واقعی تان نخوانید، ما برای جنگ در خیابان همدیگر را داریم، صاحب الزمان (عج) را داریم و از همه مهم‌تر خدا را داریم، آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟