ما پرچم‌داران «إنّا عَلَی الْعَهْدِ» هستیم

امروز، قلب ایران در چهلمین روز فراق رهبر عزیزمان، آکنده از غم است؛ غمی که در اربعین شهادت او، چون سیلی خروشان، در رگ‌های تاریخ این سرزمین جاری شده است.

کد خبر: ۴۰۵۲۴۵

تاریخ : ۱۹ فروردين ۱۴۰۵ - ۲۱:۴۶

نوشته

امروز، قلب ایران در چهلمین روز فراق رهبر عزیزمان، آکنده از غم است؛ غمی که در اربعین شهادت او، چون سیلی خروشان، در رگ‌های تاریخ این سرزمین جاری شده است، اما درمیان اشک‌ها، نوری می‌درخشد؛ نوری از اقتدار، از ایمانی که، چون کوه استوار است، از زنانی که میراث‌دارانِ خون پاک امام شهیدمان و ادامه‌دهندگان راه روشن او هستند. ما، زنان این سرزمین، امروز با صدایی بلندتر از همیشه، نه‌تنها حرف می‌زنیم، بلکه فریاد می‌زنیم؛ فریاد عشق، فریاد مقاومت، فریاد اقتدار.‌

ای میدان نبرد حق و باطل!‌ای ایران همیشه‌سربلند! گواه باش! امروز، نه‌تنها مردان رشید، که زنانی از تبار شیرزنان تاریخ، با قامتی استوار و اراده‌ای که از عمق جانشان جوشیده است، پا در رکاب غیرت نهاده‌اند. ما، که فرزندان این خاکیم، با قلبی که برای ایران می‌تپد، آمده‌ایم. آمده‌ایم تا بگوییم، طوفان مشکلات، اراده ما را نخواهد شکست. گویی خود، طوفان را به زانو درآورده‌ایم.

ما، مادرانی هستیم که هنوز عشق امام شهیدمان در سینه‌مان زنده است، اما صدایمان امروز، بانگ ایستادگی و دفاع از این آب و خاک است؛ در یک دست، گرمای خانه، عاطفه مادری است و در دست دیگرمان، اراده‌ای که از غیرت ایرانی، از عشق به وطن، سرچشمه گرفته است. این دست دوم، دست یاری است، دست مقاومت است؛ دستی که در راه سربلندی ایران، هیچ مانعی را نمی‌پذیرد.

ما زنان این سرزمین که درد فراق رهبر عزیزمان را حس می‌کنیم، چهلمین روز شهادت او، برایمان یادآور تمام آن هدایت‌ها، آن بصیرت‌افزایی‌هاست. اما این غم، ما را سست نکرد، بلکه، چون پتکی بر سندان اراده‌مان، استوارترمان ساخت. ما با هر قدم، آینده‌ای را ترسیم می‌کنیم؛ آینده‌ای که باید در امنیت این خاک، با شکوه زنانی، چون زنان این سرزمین، چشم بگشاید.

بله، ما مردم این سرزمین، ما زنان این سرزمین، درکنار مدافعان جان‌برکف وطن، تا پای جان ایستاده‌ایم و مهم‌تر از آن، ما ادامه‌دهندگان راه شهدا، پاسداران آرمان‌های انقلابیم؛ راهی که با رهبری امام عزیز، روشن شد و امروز، با یاد او و رهبر عزیزمان، مسئولیت ما سنگین‌تر است.

ما پابه‌پای مردان این سرزمین، بی‌ادعا، در گرمای تلاش، در سرمای انتظار روز‌های بهتر، هرجا که نیازی بود، حاضر بودیم و هرجا که کاری بود، پیشگام بودیم، با صلابت زنانی که ایران را خانه خود می‌دانند. اگر زخمی بود، مرهم درد‌های وطن شدیم. اگر امیدی کم‌رنگ شد، شعله‌اش کردیم؛ با یاد امام، با یاد رهبر.

اگر دستی خسته افتاد، دست ما، دست استوار یاری‌رسان شد تا راه پیشرفت و سربلندی، ناگسستنی بماند.‌ای آن‌که درپی ایجاد تفرقه و ناامیدی هستی، بدان! این تنها یک حرف نیست، این صدای زنان یک ملت است که دل در گرو ایران دارند. این صدا، صدای زنانی است که با عشق به وطن، با غیرت ایرانی، ایستاده‌اند. ملتی است یکپارچه که زن و مردش، باهم برای سربلندی ایران تلاش می‌کنند.

{$sepehr_key_202555}

ما این مادران، این خواهران پرتلاش، زنان مؤمن این سرزمین، نه‌تنها زندگی می‌سازیم، که از آن، با تمام وجود دفاع می‌کنیم. ما، ادامه‌دهندگان راه امام و رهبر، پاسداران این آب و خاکیم. ما، تا آخرین نفس، پای آرمان‌های انقلاب ایستاده‌ایم. این عهدی است که با خدا، با امام، با رهب، و با آینده ایران بسته‌ایم؛ و این روایت، پایان ندارد. حماسه زنان این سرزمین تا وقتی که در این خاک، زنی هست که با قدرت عشق به وطن بایستد و همدلی و تلاش، ریشه درخت ایران را آبیاری کند، ادامه خواهد یافت.

ما ادامه‌دهندگان راه پیشرفت، سربازان ایران، در این عصر هستیم.

این‌چنین است ایران؛ سرزمین عشق و تلاش بی‌پایان، با زنانی، چون ما که عشق به وطن را در رگ‌های زمان، جاری می‌سازیم.