برخی از برکات حضور امام رضا (ع) برای ایران و ایرانی | پناه مهربان ایران

ایرانیان قرن‌هاست در فرازوفرودها، خوشی و ناخوشی‌ها، بحران‌ها و... چشم امیدشان به پشتوانه‌های معنوی به‌ویژه حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) بوده است و زیر سایه عنایات حضرت، از هر مشکلی سربلند بیرون آمده‌اند.

کد خبر: ۴۰۶۸۴۱

تاریخ : ۲۶ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۹:۳۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ اگرچه دنیا و مردمش با تحیر به تاب‌آوری ایران و ایرانی درمقابل جنگ‌های تحمیلی، فتنه‌های متعدد، سخت‌ترین تحریم‌ها و شهادت عزیزترین عزیزانشان می‌نگرند و با عقل دنیایی، دنبال ریشه‌های مادی چنین رفتار‌های منحصربه‌فردی می‌گردند، اما غافل هستند از آنکه ایرانیان قرن‌هاست در فرازوفرودها، خوشی و ناخوشی‌ها، بحران‌ها و... چشم امیدشان به پشتوانه‌های معنوی به‌ویژه حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) بوده است و زیر سایه عنایات حضرت، از هر مشکلی سربلند بیرون آمده‌اند؛ برای همین هم ایران را ازآن امام‌رضا (ع) می‌دانند. به بهانه یکی دیگر از چهارشنبه‌های امام‌رضایی، آثار حضور حضرت خورشید در ایران را مرور کرده‌ایم.

ولایت را مدیون امام رضا (ع) هستیم

از جلوه‌هایی که ایران را بیش از هر چیز دیگری امام‌رضایی می‌کند، تأثیری است که نه‌فقط جغرافیای زمین بلکه جغرافیای فکر و اندیشه و فرهنگ ایرانی از حضور حضرت ثامن‌الائمه (ع) پذیرفته است؛ چنان‌که به برکت تشریف‌فرمایی امام‌رضا (ع) به ایران، تحول فکری و فرهنگی عمیقی در دل مردم رخ داد و با مسئله امامت و ولایت آشنا شدند؛ چون پیش از آن، مردم از جایگاه امامت مطلع نبودند و نمی‌دانستند که امامت، جریان رسالت را استمرار می‌دهد و دین را تبیین می‌کند. حدیث مشهور سلسله‌الذهب که ایشان در نیشابور به نقل از پدران خود بیان کردند، از جلوه‌های این تبیین و روشنگری است.

این حرم عمود خیمه ایران است

گذشتگان ما افتخار میزبانی امام‌رضا (ع) را در مشهد مقدس داشتند و این میزبانی، نسل‌ها ادامه یافته است و امروز آستان‌قدس‌رضوی، چون نگینی نه‌فقط بر تارک ایران، بلکه بر تارک جهان می‌درخشد و دل‌ها را از سراسر نقاط عالم، جذب خود می‌کند؛ ایران اسلامی با عنایت حضرت ثامن‌الحجج (ع) در بحران‌های مختلف و تحولات حکومت‌ها و فرازونشیب‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، هویت شیعی خود را حفظ کرده و حرم امام مهربانی‌ها در همه فرازوفرود‌های تاریخی، عمود خیمه ایران بوده و ایران و ایرانی را در پناه خود حفظ کرده است.

ناخدای این کشتی امام‌رضا (ع) است

وقتی می‌گوییم ایران، منظورمان ایرانِ امام‌رضا (ع) است؛ یعنی نظر و تصرف ولایی امام‌هشتم (ع) مثل چتر بر ایران احاطه دارد؛ وگرنه چگونه می‌شد از این همه فتنه و توطئه سربلند بیرون آمد؟ اینها همه برکات وجودی امام‌رضا (ع) است. درواقع انقلاب اسلامی ما هم از برکات هجرت رضوی به ایران و احاطه فرهنگ شیعی بر ایران اسلامی، درپی این تشریف‌فرمایی است؛ به لطف خدا، عنایت تکوینی ثامن‌الحجج (ع) بر سر ایران است و ما در کشتی‌ای حرکت می‌کنیم که امام هشتم (ع) ناخدای آن هستند.

از ثامن‌الحجج (ع) درس محبت بگیریم

وقتی ایران را ازآن امام‌رضا (ع) می‌دانیم، باید سعی کنیم به این صاحبخانه نزدیک و شبیه شویم؛ مثل گرفتن درس رأفت و مهربانی از ایشان. مردم ایران باید از امام‌رضا (ع) مواسات و برادری در شرایط بحرانی را یاد بگیرند.

رسول خدا (ص) می‌فرمایند: «مَثَل مؤمنان در مهربانی و عاطفه، مَثَل پیکری است که اگر یک عضو آن آسیب ببیند، دیگر اعضا نیز درد می‌کشند و همه بدن بسیج می‌شود تا رنج رفع شود.» امروز هم که جنگ بر تن مردم زخم زده است و خیلی‌ها خانه و کاشانه‌شان را از دست داده‌اند، باید دست مِهر و محبت به‌هم بدهیم و با همدلی، خرابی‌ها را بسازیم.

{$sepehr_key_204223}

فریادرس و پناه ایرانیان است

امام‌صادق (ع) درباره ولادت امام‌رضا (ع)، بشارت داده و فرموده‌اند: «اگر گرفتارید، اگر وحدت ندارید و دشمنان بر شما قدرت دارند، اگر گنهکار هستید، خدا پناه و فریادرس شیعه را خواهد رساند.» این فریادرسی از وجوه خوشبختی ما ایرانی‌هاست؛ چنان‌که توسل به حضرت، خیلی زود ما را به حاجاتمان می‌رساند.

درجه رأفت در حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) بسیار زیاد است و ایشان دربرابر متوسلان به خود بی‌تفاوت نیستند و آنها را بدون پاسخ نمی‌گذارند. هرکه گرفتار است، اگر از دور و نزدیک به امام‌رضا (ع) پناه بیاورد، جواب می‌گیرد. این حمایت و عنایت، همان سرّی است که ایران و ایرانی را در بزنگاه‌های تاریخ، مصون و پیروز کرده است.

مشغول درگیری باهم نشوید

توجه به آموزه‌های رضوی، نیز به عبور ایران امام‌رضا (ع) از بحران‌ها، نظیر جنگی که امروز دشمنان به ما تحمیل کرده‌اند، بسیار کمک می‌کند. از توصیه‌های ایشان به شیعیان در نامه به عبدالعظیم حسنی (ع) این است که: «خودتان را مشغول نکنید به درگیری با یکدیگر و تخریب یکدیگر.»

ایشان در ادامه می‌فرمایند: «من قسم خوردم به خودم اگر کسی باعث تفرقه و اختلاف شود و دوستی از دوستان مرا ناراحت کند، آبروی او را ببرد، او را آزرده‌خاطر کند، نفرینش می‌کنم که در دنیا به اشد عذاب مبتلا شود و در آخرت، جزو زیانکاران باشد.» جنگ و جدال، از راه‌های غلبه شیطان بر مردم است و این توصیه حضرت، اهمیت پرهیز از آن را به ما یادآوری می‌کند.