مراقبت از دندان‌های شیری و دائمی کودکان پس از ضربه

آسیب‌های دندانی در کودکان، به‌ویژه در سنین پایین، می‌تواند پیامد‌های جدی و طولانی‌مدتی از جمله تغییر رنگ، بدشکلی یا حتی از دست رفتن دندان را به همراه داشته باشد.

کد خبر: ۴۱۰۹۹۱

تاریخ : ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۲۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، متخصصان تأکید می‌کنند آگاهی والدین از اقدامات اولیه در زمان بروز حادثه، نقش مهمی در پیشگیری از عوارض بعدی، به‌ویژه در موارد «اوالژن» یا خارج شدن کامل دندان از حفره دارد.

«دکتر آزاده رفیعی»، متخصص دندانپزشکی کودکان و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به شیوع بالای آسیب‌های دندانی در کودکان خردسال اظهار کرد: بیشترین موارد آسیب به دندان‌های شیری در سنین دو تا چهار سالگی رخ می‌دهد؛ سنی که مهارت‌های حرکتی کودک هنوز به‌طور کامل تکامل نیافته است. ضربه به ناحیه زیر چانه از شایع‌ترین علل این صدمات است که معمولاً دندان‌های جلویی را درگیر می‌کند.

وی افزود: در دندان‌های شیری، ضربه بیشتر باعث جابه‌جایی دندان می‌شود تا شکستگی. همچنین تصادف‌های رانندگی و برخورد صورت با داشبورد یا شیشه خودرو از دیگر عوامل مهم بروز آسیب‌های دندانی هستند. کودکان مبتلا به اختلالات تشنجی نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند و استفاده از هدگیر یا محافظ‌های دهانی برای آنان توصیه می‌شود.

اوالژن در دندان‌های شیری

به گفته دکتر رفیعی، در صورت خارج شدن کامل دندان شیری (اوالژن)، نباید آن را دوباره در جای خود قرار داد؛ زیرا این اقدام ممکن است به جوانه دندان دائمی آسیب برساند یا موجب عفونت شود.

وی توضیح داد: اگر دندان شیری در اثر ضربه بیش از حد لق شده و خطر بلعیده شدن آن وجود داشته باشد، باید کشیده شود. اما در مواردی که جابه‌جایی شدید نیست، می‌توان با رعایت رژیم غذایی نرم، مسواک زدن منظم، استفاده از دهانشویه و مصرف آنتی‌بیوتیک به مدت یک هفته طبق تجویز پزشک دندان را حفظ کرد.

{$sepehr_key_208664}

اوالژن در دندان‌های دائمی؛ زمان طلایی را از دست ندهید

این متخصص دندانپزشکی کودکان تأکید کرد: در مورد دندان‌های دائمی، موضوع بسیار جدی‌تر است و سرعت عمل اهمیت حیاتی دارد. بهترین اقدام آن است که دندان خارج‌شده در کمتر از ۳۰ دقیقه و حداکثر تا یک ساعت دوباره در جای خود قرار گیرد.

وی توصیه کرد: از دستکاری یا لمس ریشه دندان خودداری شود، دندان فقط با محلول نرمال سالین شسته شود و در صورت نبود آن، به‌آرامی زیر آب سرد گرفته شود، بدون مالش یا ساییدن. سپس دندان با فشار ملایم در محل اصلی خود قرار داده شود.

به گفته وی، در صورت امکان نداشتن کاشت مجدد در محل حادثه، دندان باید در نرمال سالین، بزاق دهان، شیر یا محلول نگهدارنده لنز تماسی قرار داده شود و در صورت نبود این موارد، به‌طور موقت در آب نگهداری شود و کودک فوراً به دندانپزشک منتقل شود.

دکتر رفیعی افزود: پس از کاشت مجدد، انجام بررسی‌های رادیوگرافی ضروری است و کودک باید به مدت یک هفته از رژیم غذایی نرم، دهانشویه و آنتی‌بیوتیک تجویزشده استفاده کند.

علائم هشداردهنده را جدی بگیرید

وی در پایان خاطرنشان کرد: در صورت مشاهده علائمی مانند قرمزی و تورم لثه بالای دندان آسیب‌دیده، افزایش لقی یا حساسیت دندان، والدین باید هرچه سریع‌تر برای معاینه و درمان به دندانپزشک مراجعه کنند تا از بروز عوارض بعدی جلوگیری شود.

منبع: بهداشت نیوز