بازیگر سریال «کلانتری یازده»: منش آدم‌ها جلوتر از شغل و فعالیت کاری‌شان است

«سلمان فرخنده» بازیگر سریال «کلانتری یازده» درباره این اثر سریال و حواشی آن می‌گوید.

کد خبر: ۴۱۲۸۶۸

تاریخ : ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۴۶

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ سلمان فرخنده  در مورد چگونگی حضور خود در این داستان عنوان کرد: هاشم مسعودی تهیه‌کننده این سریال از دوستان قدیمی من بود که سال‌های گذشته در مشهد با هم کار کرده بودیم. چند کار هم قرار بود انجام دهیم که به نتیجه نرسید تا این که پیشنهاد بازی در اپیزودی از قصه «کلانتری یازده» به من داده شد. فضای داستان در شهرستانی کوچک به نام «چهل رود» می‌گذشت. منطقه‌ای که نمادی از کل کشور با همه کمی‌ها و کاستی‌هایش بود و کلانتری این منطقه نقطه ثقل داستان. من در این داستان نقش پدری معتاد را داشتم که از دخترش برای فروش مواد مخدر استفاده می‌کرد و به نوعی با قانون واخلاق درگیر بود.

این بازیگر ادامه داد:، چون تاکنون نقش منفی و معتاد بازی نکرده بودم بازی در این سریال برایم جالب شد. البته در ابتدا قرار بود که لهجه کرمانی داشته باشم که در نهایت دوستان گفتند، چون شخصیت منفی است بهتر است لهجه کرمانی نداشته باشد که خدایی ناکرده کرمانی‌ها دلخور نشوند.

وی افزود: اساسا این هم یکی از چالش‌های ماست. این که نمی‌توان به راحتی از لهجه‌ها و شغل‌ها در نقش‌های مختلف استفاده کرد چرا که دلخوری‌هایی پیش می‌آید. در نهایت قرار شد این کاراکتر ته لهجه‌ای داشته باشد که مشخص باشد از جایی آمده است.

{$sepehr_key_210637}

فرخنده در جواب منتقدانی که قصه را فانتزی یا غیرواقعی خوانده بودند گفت: در فرایند تولید سیتکام و کار تک لوکیشن ممکن است برخی قصه‌ها فانتزی به نظر برسد ولی مگر مردم چقدر در کلانتری زیست می‌کنند؟ ارزش «کلانتری یازده» در هویت انسانی برجسته در داستان آن است. اساسا کلانتری مجری قانون است، اما توسط انسان‌ها اداره می‌شود. انسان‌هایی که هویت و عاطفه انسانی دارند؛ «کلانتری یازده» بر این انسانی بودن تاکید می‌کرد. این که اراده انسانی مرز قانون و وظیفه با اخلاق را مشخص می‌کند؛ مرز انسان بودن گوشزد می‌کند که لازم است در جا‌هایی مجری قانون صرف نباشیم.

وی درباره این که آیا به او گفته می‌شود که ظاهری شبیه به «خسرو شکیبایی» دارد گفت: بله. روحش شاد. وی شخصیتی بزرگ بود. اساسا منش آدم‌ها جلوتر از شغل و فعالیت کاری‌شان است. کشتی گیران بسیاری بودند که مدال‌های جهانی بسیاری داشتند و امروز کسی آنان را یادش نیست، اما تختی تنها یک مدال برنز در المپیک داشت، اما بسیار شناخته شد. در مورد خسرو شکیبایی هم نکته این است که صرف بازیگری‌اش باعث ماندگاری‌اش نشد بلکه شکل و شمایل یک منش و ترکیب اخلاق و رفتارش بود که او را در اذهان ماندگار کرد. امیدوارم که عاقبت ما هم به خیر شود.

منبع: آنا