روایتی از گروه جهادی که روی دیوار مدارس نقاشی می‌کشند | دیوار زنده

جوانانی برآمده از منطقه طبرسی گرد هم آمده تا کمک‌حال مردم منطقه باشند.در این مصاحبه با فهیمه غلامیان که در بخش هنر شهری و فعالیت‌های خیریه این گروه مشغول به کار است گفتگو کردیم.

کد خبر: ۴۲۶۹۹

تاریخ : ۲۳ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۰

نوشته

فرنود فغفور مغربی | شهرآرانیوز؛ جوانانی برآمده از منطقه طبرسی گرد هم آمده تا کمک‌حال مردم منطقه باشند. این گروه و دیگر گروه‌های مشابه تلاش وافری دارند تا با مدد از همه توان و شور جوانی‌شان وضعیت اجتماعی را بهینه کنند. در این شماره با فهیمه غلامیان که در بخش هنر شهری و فعالیت‌های خیریه این گروه مشغول به کار است گفتگو کردیم.

خودتان را معرفی کنید و بگویید انگیزه همکاری شما با پویش جهادی چه بود؟

فهیمه غلامیان ۲۶ ساله ساکن منطقه طلاب مشهد هستم. اکنون به‌عنوان گرافیست، دیوارنگار و سرپرست هنری رنگ‌آمیزی با این مجموعه همکاری می‌کنم. در خانواده‌ای هنرمند بزرگ شده و از کودکی روحیه‌ای کنجکاو و ذهنی پر از تخیل داشتم به همین دلیل برای ادامه تحصیل رشته گرافیک را انتخاب کردم. حالا که به سواد بصری دست یافتم آرزو دارم بخشی از تصاویر تخیلی اتاق تاریک ذهنم را بر دیوار مدارس محروم شهرم به نمایش بگذارم تا شاید به‌وسیله تصاویر تخیلی‌ام کودکی با خیالات من همراه شود و حتی خودش دست‌به‌کار شود و خالق آثار نقاشی زیبا از ناخودآگاه خود باشد. نیت قلبی من از همکاری با پویش جهادی راه ماندگار در حوزه فعالیت‌های هنری تلاش برای هدیه دادن دیوارنگاره‌هایی زیبا برای کودکان اهل ذوق و هنر مناطق محروم بود و البته مشتاق مشارکت در خدمت‌رسانی به بیماران و نیازمندان نیز هستم.

بیشتر از پویشی که راه انداختید بگویید.

ماجرای شکل‌گیری پویش آرزوی کودکی‌ام این بود که از کودکی، کمک کردن به دیگران را دوست داشتم و این کار مرا خوش‌حال می‌کرد. بار‌ها به اطرافیانم که نیاز مالی داشتند، حتی بدون اینکه توقع پس دادن پول را داشته باشم کمک می‌کردم. برای خیلی‌ها هم سنگ صبور بودم هم‌دردی با آن‌ها را دریغ نمی‌کردم. چون علاقه به امورخیر داشتم تصمیم گرفتم عضو یک گروه جهادی بشوم و آنجا به این کار و این مسیر بیشتر علاقه‌مند شدم تا اینکه به فکر راه‌اندازی خیریه و پویش جهادی در مشهد شدم. آذرماه سال ۹۶ بود که محلی را اجاره کردم و خیریه راه ماندگار را با همکاری چند تن از دوستانم راه‌اندازی کردم تا توانسته باشیم در حد توان گرهی از مشکل دیگران بازکنیم. ما فعالیتمان را از اجاره یک اتاق کوچک با اعضای کم شروع کردیم و خدا را شکر که الان با تعداد اعضای خیلی بیشتر و جوان و تحصیل‌کرده از اقشار مختلف در حال فعالیت هستیم. هیچ‌وقت اولین نیکوکاری که انجام دادیم، فراموش نمی‌کنیم، چون شروع کار ما با اجرای مراسم شب یلدا برای ۶۰۰ کودک ابتدایی در منطقه محروم مشهد آغاز شد و بعد از این هم خیلی پرانگیزه‌تر برنامه‌هایی برای سالمندان و کودکان بی‌سرپرست و معلولان اجرا کردیم. هدف ما انجام کار‌هایی است که در خاطرات و ذهن‌ها ماندگار بماند و اثری مثبت و امیدوارکننده برای انسان‌ها به ویژه کودکان و نیازمندان و بیماران داشته باشد. همیشه به فکر افزایش فعالیت خیریه هستم و به دنبال توسعه در این مسیر هم هستیم؛ مثلاً آزادسازی زندانیان دیه و برگرداندن آن‌ها به آغوش خانواده‌هایشان دغدغه فعلی و بزرگ من هست، البته کار‌هایی برای زمینه‌سازی اجرای این ایده در حال انجام است.

در حوزه محیط‌زیست هم فعال بوده‌اید؟

بله! مناطق گردشگری و تفریحی و مناظر طبیعی مشهد بدون آلودگی‌ها و زباله‌ها زیباست به همین دلیل با هدف حمایت از محیط‌زیست اعضا در انجام پاکبانی هم فعالیت داشتند. سال ۹۷ در روز هوای پاک با بچه‌های گروه به شاندیز رفتیم و مسیر را تا ورزشگاه ثامن تمیز کردیم و تحسین مردم به‌ویژه خوش‌حالی اهالی شاندیز برایمان انرژی‌بخش بود و این حس خوب خستگی را از تن همگی بیرون می‌کرد.

گفته شده در بخش کمک‌رسانی به تحصیل کودکان هم برنامه‌هایی داشته‌اید؟

بها دادن به کودکان را خیلی باارزش می‌دانم و تلاش می‌کنم با همکاری دوستان و یاری خدا تا حد توان کمکشان کنیم. آموزش دروس پایه از ابتدایی تا پیش‌دانشگاهی به کودکان بی‌سرپرست یکی از فعالیت‌هاست و اکنون بعد از تمام شدن رنگ‌آمیزی مدرسه وارد بحث آموزش می‌شویم. خدا را شکر دیوارنگاری رنگ‌آمیزی مدرسه عترت در رسالت هم رو به پایان است و بازهم افتخار موفق بودن پروژه رنگ ماندگار در این پویش را داریم. با شیوع کرونا و محدودیت‌هایی که داشتیم امسال توانستیم یک‌بار دیگر مدرسه‌ای محروم را با جلوه‌های رنگارنگ نقاشی روحی تازه بدهیم تا دانش‌آموزان با انگیزه بیشتر به مدرسه بیایند. تهیه و توزیع بسته معیشتی در بین مردم نیازمند هم یکی از کار‌های انجام شده است که به وسیله اعضا و خانواده و خیران گروه تهیه شده است. همکاری با آستان قدس در امر بسته‌بندی سبد‌های معیشتی هم از فعالیت‌هاست.

با چه مشکلاتی روبه‌رو بوده‌اید و هزینه‌ها از کجا تأمین می‌شود؟

مشکلات خاصی به ذهنم نمی‌رسد، اما همین‌که مردم همکاری کنند و مسئولان هم ما را درک کنند و حمایت برای من کافی است. هزینه‌ها به طور کامل از برگزاری جشن‌ها و مراسم تا تهیه بسته‌های معیشتی و هدایا و لوازم‌تحریر از طریق اعضا جمع‌آوری می‌شود و هزینه خوراک و ایاب و ذهاب بچه‌های گروه معمولاً به عهده خودم است.

خاطره‌ای در انجام فعالیت‌های اجتماعی دارید؟

فعالیت‌های امسال به دلیل کرونا تا الان تنها به تمام کردن رنگ‌آمیزی کل کلاس‌ها و دیوارنگاری‌های محیط حیاط و دیوار‌های بیرون مدرسه عترت بوده است و یکی از خاطرات شیرینی که به تازگی داشتیم در همین بخش اتفاق افتاد. در حال نقاشی دیواری بیرون مدرسه بودیم که بچه‌های محل جذب نقاشی‌ها شدند و به سمت ما آمدند و اظهارنظر کردند و گفتند: گل‌هایی که کشیدید خیلی قشنگ هستند و کوچه‌مان خوشگل شده است... چند نفر از آن‌ها اجازه خواستند تا قسمتی را رنگ کنند ماهم اجازه دادیم و بچه‌ها بااحتیاط و ذوق قسمت‌هایی را رنگ کردند. با این کار فهمیدیم که چقدر استعداد و حس هنری بچه‌های این منطقه زیاد است. طی روز‌هایی که بیرون مدرسه را نقاشی می‌کردیم علاوه بر بچه‌ها بازخورد‌های اهالی محله را می‌دیدم که خیلی از حضور ما و نقاشی‌هایمان راضی‌اند حتی ۲ تا از بچه‌ها با طراح و کمک طراحمان دوست شده بودند و به آن‌ها خاله می‌گفتند. شنیدن خسته نباشید‌های اهالی محله به اعضا دلگرمی زیادی بود و محبت مردم این منطقه را می‌رساند.