ابراهیم شفیعی: تلویزیون در بحران هم باید فضای شاد خود را برای کودکان حفظ کند

ابراهیم شفیعی، بازیگر «سفر به لیمونیا» می‌گوید: وقتی تنها اخبار جنگی در رسانه‌ها بازتاب می‌یابد و فضای شاد تحت تاثیر قرار می‌گیرد ضربه روانی و روانی سنگینی به کودکان وارد می‌شود که مستقیماً منجر به افسردگی و افت تحصیلی آن‌ها می‌گردد.

کد خبر: ۴۲۷۱۰۲

تاریخ : ۱۱ تير ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۸

نوشته

هنر تنها یک سرگرمی نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای بقای روانی جامعه است. فیلم «سفر به لیمونیا» در شرایطی اکران می‌شود که روحیه عمومی، به‌ویژه نسل آینده، تحت تأثیر شدید حوادث و فضای جنگی قرار گرفته است. ابراهیم شفیعی، بازیگر این فیلم، در گفت‌وگو با شهرآرانیوز  به مسئله خلأهای فرهنگی در زمان بحران اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که قطعِ «خوراک فرهنگیِ شاد» در زمان جنگ، می‌تواند به بحران‌های روانی، افسردگی و افت تحصیلی در کودکان منجر شود. در ادامه این گفتگو را می‌خوانید.

فیلم «سفر به لیمونیا» در شرایط پساجنگ و در حالی اکران می‌شود که روحیه مردم، به‌ویژه کودکان، به شدت تحت تأثیر فضای جنگی (جنگ رمضان) قرار گرفته است. آیا فکر می‌کنید این فیلم می‌تواند به عنوان یک فرصت برای بازسازی روحیه خانواده‌ها عمل کند؟

بله، دقیقاً؛ اما این تنها بخشی از ماجرا است. فراتر از این یک مورد، ما با یک نیاز مبرم روبه‌رو هستیم. در چنین شرایطی، نه تنها سینما، بلکه تلویزیون و تئاتر وظیفه سنگینی بر دوش دارند. کودکان در دوران جنگ و تنش، تحت فشار استرس و اضطراب بسیار شدیدی هستند. شاید بزرگسالان با تجربه‌ای که دارند، بتوانند خود را کنترل کنند، اما برای کودکان و نوجوانان، این دوران بسیار حساس است و آن‌ها توانایی مدیریت این حجم از استرس را ندارند.

بنابراین، کودکان در این مقطع به شدت نیازمند برنامه‌های شاد، موسیقی‌های پرانرژی و آثار طنز هستند. متأسفانه، وقتی فضا جنگی و پر از تنش می‌شود، به نظر می‌رسد که تولید «خوراک فرهنگی» برای کودکان و حتی بزرگسالان متوقف می‌شود. وقتی تنها اخبار جنگی در رسانه‌ها بازتاب می‌یابد و فضای شاد تحت تاثیر قرار می‌گیرد ضربه روانی و روانی سنگینی به کودکان وارد می‌شود که مستقیماً منجر به افسردگی و افت تحصیلی آن‌ها می‌گردد. من معتقدم تلویزیون حتی در اوج سختی‌ها و جنگ، باید بخش‌های طنز و شاد خود را حفظ کند تا از فروپاشی روانی نسل آینده جلوگیری کند.

اگر به تجربه خودتان در دوران جنگ تحمیلی ایران و عراق نگاه کنید، چه تفاوتی میان آن دوران و شرایط فعلی مشاهده می‌کنید؟

این نکته بسیار تأمل‌برانگیز است. ما در دوران هشت سال جنگ تحمیلی، با اینکه هنوز تکنولوژی و فضای مجازی و اینترنت وجود نداشت و تنها به دو شبکه تلویزیون دسترسی داشتیم، اما شاهد برنامه‌ها و کارتون‌های بسیار جذابی بودیم؛ آثاری مثل «بازم مدرسه ام دیر شد»، «هوشیار و بیدار» یا «چاق و لاغر». این برنامه‌ها در میان کودکان بسیار محبوب بودند. اما واقعاً نمی‌دانم چرا در فضای فعلی بسیاری از برنامه‌های شاد و جذاب برای کودکان و حتی بزرگسالان تحت تاصیر این شرایط قرار گرفته است!

{$sepehr_key_226787}

در پایان، چه پیامی برای جامعه و مسئولان دارید؟

مسئولان باید بدانند که مردم برای تاب‌آوری در زمان بحران، به فضای شاد، موسیقی و طنز نیاز دارند. فراهم کردن فضای روانیِ مناسب و خوراک فرهنگیِ مثبت، تنها راهی است که مردم بتوانند این شرایط سخت را تحمل کنند و از نظر روانی فرو نپاشند.