اخباری و دقیقی سرمربی شدند، کریم باقری همچنان دستیار است!

کریم باقری با آن همه سابقه و کارنامه درخشان از آن دسته موارد عجیب درفوتبال ایران است که تا کنون جسارت سرمربیگری درهیچ تیمی را پیدا نکرده است.

کد خبر: ۴۲۹۹۴۰

تاریخ : ۲۱ تير ۱۴۰۵ - ۱۰:۵۶

نوشته

گروه ورزش|شهرآرانیوز، کریم باقری سال‌هاست یکی از معتبرترین و محبوب‌ترین چهره‌های فوتبال ایران است. چهر ه ای  با کارنامه‌ای درخشان، افتخارات متعدد و جایگاهی که بسیاری او را بهترین هافبک دفاعی تاریخ فوتبال ایران می‌دانند.

اما پرسشی که سال‌ها ذهن علاقه‌مندان فوتبال را مشغول کرده، این است که چرا چنین شخصیتی همچنان ترجیح می‌دهد در نقش دستیار باقی بماند و هرگز مسئولیت کامل یک تیم را بر عهده نگیرد؟

در سال‌های اخیر، باقری کنار مربیان مختلفی حضور داشته است؛ از برانکو ایوانکوویچ و یحیی گل‌محمدی گرفته تا اوسمار ویرا و حالا نیز گفته می‌شود در کنار مهدی تارتار فعالیت خواهد کرد.

این تداوم حضور در جایگاه دستیار، برای کسی با اعتبار و تجربه او، بیش از آنکه نشانه فروتنی باشد، این پرسش را ایجاد می‌کند که چرا او حاضر نیست قدم آخر را بردارد.

واقعیت این است که سرمربیگری با دستیاری تفاوتی اساسی دارد. دستیار می‌تواند مشاور خوبی باشد، اما تصمیم نهایی را سرمربی می‌گیرد و مسئولیت نیز بر عهده اوست. شاید باقری علاقه‌ای به پذیرش این فشار نداشته باشد یا ترجیح دهد از حاشیه‌ها دور بماند، انتخابی که حق طبیعی اوست. اما چنین روحیه محافظه کارانه‌ای با آنچه کریم در دوران بازی در زمین بازی برابر دیدگان مان قرار می‌داد کاملا در منافات است. کریم آن روزها جسور، بی باک، نترس و ستون محکمی در تیم ملی بود. یک فرمانده تمام عیار.

در همین فوتبال ایران، مربیانی مانند سعید دقیقی، سعید اخباری و مجتبی حسینی با وجود آنکه از نظر سابقه بازی و محبوبیت قابل قیاس با کریم باقری نیستند، مسئولیت سرمربیگری را پذیرفته‌اند، اشتباه کرده‌اند، تجربه اندوخته‌اند و مسیر حرفه‌ای خود را ساخته‌اند. وبه طور قطع هیچ‌کدام بدون ریسک به جایگاه امروز نرسیده‌اند.

نکته قابل تأمل اینجاست که حتی در مقاطعی که پرسپولیس نیز آمادگی سپردن نیمکت به باقری را داشت، او از پذیرش این مسئولیت صرف‌نظر کرد.

این تصمیم، فارغ از دلایل شخصی، باعث شد یکی از مهم‌ترین فرصت‌های دوران حرفه‌ای خود را از دست بدهد.

البته نباید فراموش کرد که هیچ‌کس موظف نیست سرمربی شود و شاید باقری واقعاً از نقش فعلی خود رضایت داشته باشد. اما اگر هدف، ساختن میراثی کامل در عرصه مربیگری باشد، ماندن دائمی در سایه دیگران بعید است چنین میراثی را شکل دهد. تاریخ فوتبال معمولاً سرمربیان را به خاطر می‌سپارد، نه دستیاران را اینکه کریم حاضر شده حتی دستیاری تارتار را بپذیرد یا اینکه دستیار دستیار یحی گل محمدی (اوسمار)، باشد از عجاب و شگفتی های روزگار است.

کریم باقری بدون شک نامی قابل احترام در فوتبال ایران است اما تداوم این وضعیت هیچ احترامی برای او به ارمغان نخواهد آورد وتنها اعتباری سال‌های طولانی برایش زحمت کشید را خدشه دار خواهد کرد.

{$sepehr_key_230086}