فلوشیپ اورولوژی زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد: بی‌اختیاری ادرار قابل درمان است، سکوت در برابر این بیماری را بشکنید

فلوشیپ اورولوژی زنان و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر شیوع بالای بی‌اختیاری ادراری در میان زنان، به‌ویژه پس از یائسگی، گفت: برخلاف تصور رایج، بی‌اختیاری ادرار بخشی طبیعی از روند سالمندی نیست و با بهره‌گیری از روش‌های نوین تشخیصی و درمانی، در بسیاری از موارد قابل کنترل و درمان است.

کد خبر: ۴۳۰۴۸۲

تاریخ : ۲۳ تير ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، دکتر ژیلا شیخی، اظهار کرد: بی‌اختیاری ادراری یکی از شایع‌ترین مشکلات سلامت زنان است، اما بسیاری از بیماران، به‌ویژه سالمندان، آن را پیامد طبیعی افزایش سن می‌دانند و برای درمان به پزشک مراجعه نمی‌کنند.

وی افزود: برخی زنان نیز به دلیل ملاحظات فرهنگی یا احساس شرم، از بیان مشکلات خود خودداری می‌کنند، در حالی که امروزه متخصصان، از جمله پزشکان زن در حوزه اورولوژی زنان، خدمات تخصصی و مؤثری برای تشخیص و درمان این اختلال ارائه می‌دهند.

یائسگی، زایمان‌های متعدد و دیابت از مهم‌ترین عوامل خطر

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به افزایش شیوع بی‌اختیاری ادراری پس از یائسگی گفت: زایمان‌های متعدد، دیابت و برخی بیماری‌های زمینه‌ای از مهم‌ترین عوامل بروز این اختلال در زنان هستند.

وی خاطرنشان کرد: پیشرفت‌های علمی در سال‌های اخیر موجب شده است تشخیص مشکلات ادراری با دقت بیشتری انجام شود و بیماران بتوانند با مراجعه به متخصص اورولوژی، درمان مناسب و متناسب با نوع بیماری خود را دریافت کنند.

انواع بی‌اختیاری ادرار نیازمند درمان‌های متفاوت است

دکتر شیخی با بیان اینکه بی‌اختیاری ادرار انواع مختلفی دارد، اظهار کرد: در برخی بیماران، نشت ادرار هنگام عطسه، سرفه یا فعالیت‌هایی که موجب افزایش فشار داخل شکم می‌شود رخ می‌دهد، در حالی که گروهی دیگر دچار بی‌اختیاری فوریتی هستند و پیش از رسیدن به سرویس بهداشتی کنترل ادرار را از دست می‌دهند.

وی افزود: بی‌اختیاری ادرار ممکن است در برخی افراد پس از جراحی‌های لگنی، برداشتن رحم یا انجام رادیوتراپی نیز ایجاد شود و برای هر یک از این موارد، روش‌های درمانی اختصاصی وجود دارد.

اصلاح سبک زندگی، نخستین گام درمان

فلوشیپ اورولوژی زنان، اصلاح سبک زندگی را یکی از مهم‌ترین اقدامات درمانی در مراحل اولیه بیماری دانست و گفت: کاهش وزن، محدود کردن مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند چای و قهوه، ترک مصرف سیگار و قلیان و انجام منظم تمرینات تقویت عضلات کف لگن، نقش مؤثری در کاهش علائم بیماری دارند.

{$sepehr_key_230734}

وی تأکید کرد: تمرینات عضلات کف لگن باید به‌طور مستمر و حداقل به مدت شش ماه انجام شود تا نتایج مطلوب حاصل شود. همچنین فیزیوتراپی و بازتوانی تخصصی عضلات کف لگن می‌تواند اثربخشی درمان را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

از درمان دارویی تا جراحی‌های پیشرفته

دکتر شیخی با اشاره به روش‌های درمانی پیشرفته گفت: در بیمارانی که با اصلاح سبک زندگی و درمان‌های اولیه بهبود کافی پیدا نمی‌کنند، بسته به نوع بی‌اختیاری، از درمان‌های دارویی یا جراحی‌های تخصصی از طریق شکم یا واژن استفاده می‌شود.

وی همچنین عفونت‌های ادراری را یکی از عوامل تشدیدکننده علائم دانست و افزود: در بسیاری از بیماران، درمان عفونت ادراری به تنهایی می‌تواند موجب بهبود قابل توجه علائم بی‌اختیاری شود.

نقش بیماری‌های عصبی در اختلالات ادراری

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به ارتباط برخی بیماری‌های عصبی با اختلالات عملکرد مثانه اظهار کرد: بیماری‌هایی مانند دیابت، آسیب‌های مغزی و نخاعی یا جراحی دیسک کمر می‌توانند منجر به بروز مثانه عصبی شوند.

وی افزود: امروزه با استفاده از آزمایش اورودینامیک (نوار مثانه)، عملکرد مثانه و مجاری ادراری با دقت بالا بررسی می‌شود و بر اساس نتایج آن، درمان‌های دارویی، فیزیوتراپی تخصصی یا در صورت نیاز، مداخلات جراحی برای بیماران برنامه‌ریزی می‌شود.

دکتر شیخی در پایان تأکید کرد: بی‌اختیاری ادراری بیماری درمان‌ناپذیر نیست و زنان نباید این مشکل را به دلیل افزایش سن یا ملاحظات فرهنگی نادیده بگیرند. مراجعه به‌موقع به پزشک متخصص، امکان تشخیص دقیق، کنترل علائم و درمان مؤثر این بیماری را برای بسیاری از بیماران فراهم می‌کند.