ژیمناست جوان مشهدی، نخستین بانوی ایرانی در تاریخ بازی‌های آسیایی در این رشته خواهد بود | هنگامه تاریخ‌ساز

هنگامه هادیانی، ژیمناست بیست‌ساله مشهدی، ورزشکاری است که توانسته به‌عنوان نخستین بانوی ایرانی در ژیمناستیک هنری، سهمیه حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا را به دست بیاورد.

کد خبر: ۴۳۳۹۴۲

تاریخ : ۰۶ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۲۳

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در ژیمناستیک ایران، بعضی اتفاق‌ها فقط یک نتیجه ورزشی نیستند؛ گاهی یک نام، معنایی فراتر از یک برد و یک سهمیه پیدا می‌کند؛ مثل اتفاقی که در بازی‌های آسیایی هانگژو برای مهدی الفتی رقم خورد و توانست نخستین مدال تاریخ ژیمناستیک ایران را در این رقابت‌ها به دست آورد و نقره‌ای شود. حالا هنگامه هادیانی، ژیمناست بیست‌ساله مشهدی، یکی از همان نام‌هاست؛ ورزشکاری که توانسته است به‌عنوان نخستین بانوی ایرانی در ژیمناستیک هنری، سهمیه حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا را به دست بیاورد و در آستانه تجربه‌ای قرار بگیرد که برای ورزش زنان ایران رنگی تاریخی دارد.

ژیمناستی که روزنامه نگار است!

هنگامه هادیانی متولد سال ۱۳۸۵ است و این روز‌ها در کنار تمرینات حرفه‌ای، دانشجوی رشته روزنامه نگاری دانشگاه علامه طباطبایی تهران هم هست. او درباره اینکه چطور وارد فضای ورزش شد، به شهرآراورزشی گفت: از هفت سالگی وارد ورزش شدم و،  چون خواهرم هم قهرمان ژیمناستیک استان بود و خانواده‌ای ورزشی به حساب می‌آمدیم، مشکلی از این بابت نداشتم. البته خانواده‌ام اصرار داشتند که یک رشته ورزشی دیگر را انتخاب کنم، اما من ژیمناستیک را دوست داشتم و وارد این رشته شدم.

بازگشت به سکو

ستاره جوان مشهدی در این سال‌ها در ژیمناستیک هنری کار کرده است و تخصصش را در «چهار وسیله» می‌داند. با این حال، برای بازی‌های آسیایی قرار است در پرش خرک به میدان برود؛ ماده‌ای که نقطه طلایی انتخاب او برای ناگویا هم بود. هادیانی درباره حضورش در عرصه باشگاهی و مسابقات کشوری اظهار کرد: در سال‌های مختلف در مسابقات قهرمانی کشور شرکت کردم و به مقام‌های گوناگونی هم رسیدم، اما مثل بسیاری از ورزشکاران با وقفه‌ای که از سال ۱۳۹۸ و با شیوع کرونا در برگزاری مسابقات افتاد، روند مدال آوری من هم متوقف شد، تا اینکه سال گذشته دوباره در مسابقات قهرمانی کشور توانستم یک نقره و یک برنز به دست آورم. روند خوب هادیانی درنهایت او را به مهم‌ترین ایستگاه این سال‌ها رساند؛ مسابقه انتخابی سهمیه بانوان ایران برای بازی‌های آسیایی.

{$sepehr_key_234863}

دوئل نهایی برای یک سهمیه

هادیانی درباره شیوه رسیدن به سهمیه بازی‌های آسیایی ناگویا بیان کرد: اتحادیه ژیمناستیک آسیا به سبب حضور ایران در مسابقات قهرمانی آسیا، یک سهمیه را به فدراسیون ژیمناستیک ایران برای حضور یک بانوی ایرانی در بازی‌های آسیایی ناگویا داد و به دنبال همین، فدراسیون در پی برگزاری مسابقات انتخابی برآمد. در مرحله نخست ۱۰ ورزشکار با یکدیگر رقابت کردیم که من و یکی از رقیبانم از استان تهران به مرحله آخر رسیدیم و در رقابت نهایی هم توانستم حریفم را شکست بدهم و سهمیه ناگویا را به دست آورم. هادیانی در این مسابقه با ثبت امتیاز ۱۲.۹۹ در پرش خرک، در جایگاه نخست ایستاد و نماینده ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا شد.

ارزش یک حضور، فراتر از نتیجه

شاید مهم‌ترین بخش حرف‌های هادیانی، نه درباره مدال، بلکه درباره نگاه واقع بینانه اش به این میدان بزرگ باشد. او به خوبی می‌داند که ژاپنی ها، چینی‌ها و کره‌ای‌ها از قدرت‌های تثبیت شده ژیمناستیک جهان و آسیا هستند؛ ورزشکارانی که به طور مستمر در مسابقات بین المللی شرکت می‌کنند و بسیاری از آن‌ها عنوان دار جهان‌اند. برای همین هم بدون شعار و اغراق از واقعیت حرف می‌زند: در چنین سطحی، نباید با انتظار غیرواقعی از مدال وارد شد. اما این واقع بینی، به معنای کم شدن انگیزه نیست. من انگیزه‌های خودم را دارم و‌ می‌خواهم به فینال این دوره برسم و ان شاءا... در سال‌های آینده با برنامه ریزی بهتر و تلاش بیشتر به مدال هم برسم.

هادیانی حالا نماینده نسلی از دختران ژیمناست ایرانی است که‌ می‌خواهند در سطحی دیده شوند که سال‌ها از آن دور بوده‌اند. ژیمناست مشهدی درباره برنامه هایش تا مسابقات آسیایی ناگویا بیان کرد: فعلا که فدراسیون اعلام کرده است اردو‌های یک هفته درمیان در تهران داریم تا روز اعزام به بازی ها. امیدوارم در این مسیر بتوانم تمرینات خوبی را پشت سر بگذارم تا ان شاءا... در سال‌های آینده با برنامه ریزی بهتر، ورزشکاران ایرانی به سکو هم فکر کنند.

هادیانی، نقطه امید ژیمناستیک بانوان

هنگامه هادیانی حالا در نقطه‌ای ایستاده است که هم شخصا به یک موفقیت مهم رسیده و هم برای ژیمناستیک بانوان ایران پنجره‌ای تازه باز کرده است؛ دختری که از هفت سالگی در پی علاقه اش راه افتاد، از وقفه‌ها و سختی‌ها عبور کرد، در رقابت نهایی برنده شد و حالا با امید، واقع بینی و جسارت، به ناگویا فکر می‌کند؛ جایی که شاید هنوز سکوی مدال برایش زود باشد، اما بی تردید می‌تواند آغاز یک داستان تازه برای ژیمناستیک زنان ایران باشد.