یه نقاش… با رنگ قرمز… خودشو کُشت! | نقد و تحلیل تئاتر «اتاق قرمز»

«مارک روتکو»، نقاشی بود که با رنگ قرمز زندگی کرد و در نهایت، در میان همان رنگ، به زندگی‌اش پایان داد.

کد خبر: ۴۳۴۸۵۳

تاریخ : ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۹

نوشته

شهرآرانیوز | کافه شهر: نمایش «اتاق قرمز» به کارگردانی مصطفی محمودی که این شب‌ها در سالن بهار تئاتر شهر روی صحنه است، دقیقاً روی همین مرز حرکت می‌کند: مرز بین هنر و پول. یک استاد. یک شاگرد. و یک سوال ساده، اما بی‌رحم: هنر برای چیست؟

این نمایش، الهام‌گرفته از نمایشنامه‌ی «قرمز» نوشته‌ی «جان لوگان» است؛ نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی که این اثرش اولین‌بار سال ۲۰۰۹ در لندن روی صحنه رفت و خیلی زود به برادوی رسید.

در اجرای اصلی، «آلفرد مولینا» در نقش روتکو و «ادی ردمین» در نقش کن، تقابلی نفس‌گیر را جان دادند: تقابلی که از یک کارگاه نقاشی شروع می‌شود، اما خیلی زود تبدیل می‌شود به جدالی درباره «معنا»، «بازار» و «بقای هنر».

اجرای این نمایش در مشهد، تلاش کرده همین جهان پرتنش را روی صحنه بیاورد؛ جهانی که در آن، «قرمز» فقط یک رنگ نیست، بلکه یک بحران است.

ما در «اثر» هر هفته یک تئاتر روی صحنه مشهد را تحلیل و بررسی می‌کنیم.

این هفته در «اثر» شماره سه، سیدمحمد مداح حسینی، منتقد تئاتر سعی کرده است با نگاهی موشکافانه، توصیف ساده‌ای از جهان نمایش «اتاق قرمز» ارائه کند.

{$sepehr_key_235887}

{$sepehr_media_2804159_640_360}