امشب قلب ایران در مشهد می‌تپد | آغاز آیین شام غریبان امام رضا (ع) در مشهدمقدس (۲۲ مرداد ۱۴۰۵)

امشب قلب ایران در مشهد می‌تپد؛ با هزاران شمع کوچکی که شام غریبان حضرت خورشید را روشن کرده‌اند، با هزاران قطره اشکی که دل‌ها را به عشق رضا (ع) شست‌وشو داده‌اند و البته میلیون‌ها «لبیک یا رضا (ع)» که از حنجره امت مبعوث‌شده در تاریخ ثبت شده است.

کد خبر: ۴۳۷۶۹۱

تاریخ : ۲۲ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۸:۵۵

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، از زمانی که خورشید آرام‌آرام پشت افق پنهان شد، مشهد حال‌وهوای متفاوتی به خود گرفت. حالا لحظات عجیبی بر شهر امام رضا (ع) حاکم است. از نخستین ساعات امشب (پنج‌شنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵) همه آن عزاداری‌های پرشور و عاشقانه در روز‌های اخیر به یکباره در سکوتی سنگین غرق شده است؛ همه آن اشک ریختن‌ها، هیاهوی طبل‌ها و سنج‌ها و صف به صف دسته‌های زنجیرزنی و سینه‌زنی. در این سکوت پر اندوه، زائران و مجاوران آخرین برگ از دفتر عزاداری‌هایشان را در سوگ شهادت امام مهربانی‌ها ورق می‌زنند. امشب، شب شام غریبان امام رضا(ع) است.

در بزم شمع و اشک و عزا

بی‌اغراق بیش‌تر از ۷۲ ساعت است که مسیر‌های چهارگانه منتهی به حرم مطهر رضوی، بی‌وقفه محل تردد و تشرف هزارهزار زائر و مجاوری شده که در ایام پربلای دهه آخر صفر ۱۴۰۵، سیاهپوش عزای رحلت پیامبر رحمت (ص) و شهادت کریم اهل بیت(ع) و عالم آل محمد(ع) هستند. این وضعیت همچنان ادامه دارد، اما به‌جای آن شور و خروش پریروز و دیروز و امروز، حالا بغضی آرام در گلو‌ها نشسته است. همه می‌دانند ۱۲۴۳ سال قبل دقیقاً در همین ساعات بود که کینه عرب جاهلی با زهر خلیفه عباسی بر جگر ولیّ خدا نشست و ۲۰ سال امامت علی‌ابن موسی‌الرضا (ع) به آخر رسید. همه می‌دانند دقیقاً در همین لحظات، ذات اقدس امام جواد(ع) به سوگ پدر نشست و مظلومیت علی(ع) و اولادش حتی ۳۶ فرسنگ دورتر از مدینة‌النبی (ص) هم تکرار شد.

با همه این تفاسیر، مهر ایرانی امام مهربانی را در آغوش گرفت و از آن زمان، این کشور را به ایرانِ امام رضا(ع) تبدیل کرد. حالا قلب ایران در مشهد می‌تپد؛ با هزاران شمع کوچکی که شام غریبان حضرت خورشید را روشن کرد، با هزاران قطره اشکی که دل‌ها را به عشق رضا(ع) شست‌وشو داد و البته میلیون‌ها «لبیک یا رضا(ع)» که از حنجره امت مبعوث‌شده در تاریخ ثبت شد.

شام غریبان امام رضا(ع) پایان یک میزبانی بزرگ است. چند روزی بود که مشهدالرضا(ع) میزبان میلیون‌ها دل عاشق شده بود؛ موکب‌ها برپا بودند، خیابان‌ها رنگ خدمت گرفته بود و زائران از شهر‌ها و روستا‌های دور و نزدیک خود را به بارگاه خورشید توس رسانده بودند. اما حالا با پایان ایام سوگواری دهه آخر صفر آرام آرام بساط این دلدادگی جمع می‌شود، موکب‌ها آرام می‌گیرند، زائران کوله‌بارشان را برای بازگشت آماده می‌کردند و مجاوران دوباره چشم به از راه رسیدن یک پیک زیارتی دیگر می‌دوزند.

امشب بعضی‌ها آخرین زیارت را به دل سپردند، بعضی‌ها قرار گذاشتند دوباره برگردند و بعضی دیگر، با چشمانی خیس از صحن‌های حرم فاصله گرفتند. مشهد پس از چند روز میزبانی، حالا آرام‌آرام به روز‌های معمول خود بازمی‌گردد، اما خاطره این شب‌ها، از شمع‌هایی که در شام غریبان روشن شد تا اشک‌هایی که پای پنجره فولاد ریخت، برای همیشه در دل زائران و مجاوران باقی خواهد ماند.

{$sepehr_key_239184}