اختلالی پنهان در بی‌نظمی‌های مدام

تکتم جاوید - کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی

کد خبر: ۴۴۸۳۷

تاریخ : ۰۷ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۱۲

نوشته

«مدیر بی‌نظمی در خانه ما شوهرم است. به محض اینکه وارد می‌شود، شروع می‌کند به ریخت‌و پاش. نیمی از بحث‌ها و دعوا‌های ما سر این است که می‌گویم مرتب باشد و او گوشش بدهکار نیست.»
«معلوم است مرا دوست ندارد. اگر دوست داشت، به من توجه می‌کرد. اگر لباس جدیدی بپوشم یا وقتی از آرایشگاه می‌آیم، اصلا متوجه تغییرات نمی‌شود. اصلا حواسش به من نیست.»
«مدام دسته‌کلید خانه و مغازه‌اش، سوئیچ ماشین، تلفن همراه و خلاصه هر وسیله‌ای را که دستش باشد یک جا می‌گذارد و می‌رود. چند بار دسته‌کلید جدید ساخته. یک بار هم اصلا یادش نیامد تلفنش را کجا گذاشته است و دیگر پیدا نشد. خسته شده‌ام از بس باید یادآوری کنم که وسایلش را بردارد یا خودم دنبالش رفتم و آن‌ها را برداشتم.»

«من یک پسر کوچک سه‌ساله و یک پسر سی‌وشش‌ساله دارم! هرقدر باید مراقب بچه‌ام باشم، باید از پدرش هم نگهداری کنم، ولی مراقبت کردن از مردی که بدقولی‌اش زبانزد فامیل و غریبه شده کار خیلی سختی است. همیشه برای این تربیت کردن از مادرش گله می‌کنم.»

شکایت پشت شکایت. هر روز بحث، هرروز دعوا. یک روز قهر می‌کند و روز دیگر با زبان‌بازی می‌خواهد شوهرش را راضی کند کمی مرتب‌تر و منظم‌تر باشد، اما «آنچه البته به جایی نرسد فریاد است».
همین ماجرای نامنظم بودن در امور شخصی یا بدقولی و حواس‌پرتی می‌تواند زمینه همه دلخوری‌ها و کم‌و‌کسری‌های زندگی باشد. یعنی از هر موضوعی ناراحت می‌شود اولش تحقیر و سرزنش به خاطر همین شلختی است. توصیه، نصیحت، خواهش و تمنا هم برنمی‌دارد، چون اگر مؤثر بود، از ابتدای زندگی و آن همه تحمل کردن بالأخره اثر می‌گذاشت.

طبیعی است زن و مردی که از ۲ خانواده، ۲ تربیت و ۲ محیط زندگی جدا قرار است زیر یک سقف زندگی کنند تفاوت‌هایی با هم داشته باشند، اما گاهی این تفاوت‌ها فقط به دلیل عوامل ذکرشده نیست. شما بانوی محترم که مدام کنار این و آن می‌نشینید و از بی‌نظمی شوهرتان گله می‌کنید، می‌دانستید این‌ها شاید نشانه یک اختلال در او باشد؟

برخی از مشکلات روحی از بدو تولد همراه ما هستند همچون اختلال بیش‌فعالی. شنیدن نام بیش‌فعالی شاید شما را به یاد پسربچه کوچکی بیندازد که از در و دیوار بالامی‌رود و یک لحظه آرام و قرار ندارد، اما این اختلالی است که بزرگ‌سالان هم با آن درگیرند. بزرگ‌سالانی که دچار این اختلال‌اند نشانه‌هایی همچون نبود توجه و تمرکز، انجام کار‌هایی بدون فکر کردن به عواقب آن، بی‌نظمی در کارها، بی‌ثباتی هیجانی، گم‌کردن وسایل شخصی، تمرکز نداشتن در درس‌خواندن، حواس‌پرتی در محیط کار، بی‌ثباتی در یک شغل، ضعف در توانایی‌های ورزشی، دستخط بد، تصمیم عجولانه برای ازدواج یا طلاق و رانندگی پرخطر را تجربه می‌کنند.

اگر این ویژگی‌ها را در همسر خود می‌بینید، بدون برچسب‌زدن و قضاوت زودهنگام، برای تشخیص قطعی، او را راهنمایی کنید به یک روان‌شناس مراجعه کند. حتما به خاطر بسپارید که داشتن یک یا چند نشانه از این موارد در افراد یا در یک مقطع خاص زندگی نشانه بیش‌فعالی نیست و می‌تواند پای اختلال دیگری، چون اضطراب در میان باشد.