نگاهی دیگر به دفن دیگو مارادونا| فوتبال به خاک سپرده شد!

پیکر مارادونا بر‌خلاف وصیت او بدون حضور مردم دفن شد.

کد خبر: ۵۰۹۴۹

تاریخ : ۰۸ آذر ۱۳۹۹ - ۱۲:۰۲

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ پیکر دیه‌گو آرماندو مارادونا در‌حالی روز گذشته به خاک سپرده شده که این مراسم برخلاف خواسته و وصیت او صورت گرفت. استقبال بی‌حد‌و‌حصر مردم بوینس آیرس آن‌هم در زمانی که نگرانی‌ها از بیماری کرونا همچنان وجود دارد، مقامات این کشور را برآن داشت تا برنامه‌های خود را تغییر دهند و به‌سرعت مارادونا را دفن کنند. پیش‌از‌این قرار بود تابوت مارادونا ۳ روز در کاخ ریاست‌جمهوری برای آخرین دیدار مردم با او بماند؛ اما یورش مردم و درگیری‌هایی که با پلیس داشتند، این برنامه را تغییر داد.

به دستور رئیس‌جمهور آرژانتین همچنین قرار بود جسد مارادونا در کاخ ریاست جمهوری این کشور دفن شود، اما این برنامه هم عوض شد و مارادونا در گورستان بلاویستا در کنار پدر‌و‌مادرش به خاک سپرده شد. مارادونا وصیت کرده بود در مراسم خاک‌سپاری او همه مردم شرکت کنند؛ اما این اتفاق هم نیفتاد و او در‌حالی به خانه ابدی رفت که حداکثر ۴۰ نفر در مراسم خاک‌سپاری او حضور داشتند.

همسر اول مارادونا، برنامه‌ریز مراسم خاک‌سپاری

هماهنگ‌کننده اصلی خاک‌سپاری دیه‌گو، همسر اول او، کلودیا ویافانه بود. بر اساس ادعای روزنامه اوله، کلودیا ویافانه به‌عنوان صاحب عزا تصمیم گرفته بود که چه کسانی در مراسم خاک‌سپاری همسرش شرکت کنند. تنها شخصی از دنیای فوتبال که در مراسم خاک‌سپاری او شرکت داشت، گیرمو کوپولا بود؛ مربی‌ای که دیه‌گو در دوران نوجوانی با هدایت او به‌عنوان یک جوان آینده‌دار مطرح شده بود.

با اینکه مردم اجازه پیدا نکردند در مراسم خاک‌سپاری دیه‌گو شرکت کنند، در زمان حرکت کاروان موتوری حامل تابوت دیه‌گو مارادونا به‌سمت گورستان بلا‌ویستا، علاوه بر اتومبیل‌های متعددی که کاروان حامل او را مشایعت می‌کردند، هزاران نفر از مردم بوینس‌آیرس در مسیر حرکت این کاروان ایستادند و برای آخرین بار با اسطوره‌شان خداحافظی کردند. عبور کاروان حاوی پیکر مارادونا با تمهیدات گسترده امنیتی همراه بود و موتورسواران پرتعداد پلیس در کنار کاروان حرکت می‌کردند و اجازه اخلال نظم را نمی‌دادند.

تابوت حاوی پیکر مارادونا در‌حالی به گورستان بلا‌ویستا رسید که پرچم آرژانتین روی آن کشیده شده بود. افراد حاضر در گورستان برای آخرین وداع با مارادونا بر اساس گزارش اختصاصی روزنامه اوله، فقط ۴۰ نفر بودند. حلقه اول تشییع‌کنندگان شامل ۵ خواهر دیه‌گو و تنها‌برادرش لالو و البته کلودیا، همسر اول او بود. داماد‌های دیه‌گو و خواهرزاده‌های او در حلقه بعدی قرار داشتند. یکی دیگر از کسانی که حضور او در این مراسم گزارش شد، جوزپه مانزو، سفیر ایتالیا در آرژانتین است. سفیر اهل ناپل و هوادار ناپولی به‌عنوان نماینده دوست‌داران دیه‌گو در این شهر در مراسم خاک‌سپاری شرکت کرده بود.

وزیر امنیت داخلی ایالتی آرژانتین هم به‌عنوان مسئول تأمین امنیت و برگزاری مراسم در گورستان حاضر بود. چند نفر از دنیای مطبوعات و رسانه نیز در خاک‌سپاری دیه‌گو شرکت داشتند. لوچیانو مالاتینی که کتابی درباره مارادونا نوشته و مارتین آروالو روزنامه‌نگاری که همیشه به دیه‌گو نزدیک بوده است نیز در این مراسم حضور داشتند. مطبوعات و رسانه‌ها در آرژانتین از طریق پهپاد‌ها بر این مراسم نظارت داشتند و تصاویری از آن منتشر کردند. برگزارکنندگان با هدف جلوگیری از انتشار عکس‌های حساس از آخرین خداحافظی خانواده با دیه‌گو، بالای آرامگاه ابدی او چادری نصب کرده بودند که گرفتن عکس دقیق از روند خاک‌سپاری را برای پهپاد‌ها غیرممکن کرده بود.

چه کسانی تابوت مارادونا را حمل کردند؟

در خط اول حمل‌کنندگان تابوت دیه‌گو، گیرمو کوپولا و هرنان لوپز مارادونا، برادزاده دیه‌گو حضور داشتند. در پشت این ۲ نفر، یانا، یکی از دختران دیه‌گو، حضور داشت و در سوی دیگر نیز لالو مارادونا زیر تابوت پدرش را گرفته بود. در پشت این ۲ نفر دالما، دختر دیه‌گو و آندرس کالدارلی همسر دالما دیده می‌شدند. در آن سوی تابوت، پشت‌سر یانا، جیانینا، یکی دیگر از دختران دیه‌گو، دیده می‌شد. ال‌پولو، دوست قدیمی دیه‌گو، نیز در کنار تابوت او حضور داشت.

گابریل اسپوزیتو، همسر بئاتریز، یکی از خواهران دیه‌گو، نیز آخرین نفری بود که در کنار تابوت او حضور داشت. از دیه‌گو ۵ فرزند به جا مانده است. دلما و جانینای ۳۳‌و‌۳۱‌ساله از همسر اولش کلودیا هستند که بین سال‌های ۱۹۸۴‌تا‌۲۰۰۴ باهم زندگی می‌کردند. دیه‌گو فرناندو با ۷ سال سن، کوچک‌ترین فرزند مارادوناست و او در ۵ سال گذشته نیز بالاخره تأیید کرد که دیه‌گو جونیور ۳۴‌ساله و جانای ۲۳‌ساله نیز فرزندان او هستند؛ فرزندانی که نتیجه ارتباط‌های کوتاه‌مدت او هستند.

در آخرین ساعات زندگی بر مارادونا چه گذشت؟

چهارشنبه صبح مارادونا مانند روز‌های دیگر از خواب بیدار شد، اما حوالی ظهر دچار حمله قلبی شد و در‌نهایت این فاجعه بزرگ برای دنیای فوتبال رقم خورد. در روز ۲۵ نوامبر مارادونا صبح بیدار شده، کمی صبحانه می‌خورد و قدم می‌زند. او برای صرف صبحانه در کنار خانواده به سر میز آمده و درحالی‌که رنگ‌پریده و پریشان به نظر می‌رسیده، به اطرافیانش گفته احساس سرما می‌کند و وضعیت مساعدی ندارد. در ادامه مارادونا به برادرزاده‌اش گفته است احساس درد و بیماری دارد و بعد نیز به رختخواب خود برای استراحت می‌رود. در ادامه نوبت استراحت ظهرگاهی برای بازیابی انرژی فرا رسیده بود.

کادر پزشکی مارادونا از سوئیس آمده و شامل روان‌شناس، روان‌پزشک و پرستارانی برای درمان او بودند. وقتی پرستار قصد داشته مارادونا را برای خوردن دارو در حوالی ظهر بیدار کند، متوجه می‌شود او از حال رفته است. ابتدا شایعه‌هایی درباره اینکه پزشک همسایه بر سر بالین مارادونا حاضر شده، منتشر می‌شود که البته بعد تکذیب شد. آمبولانس فوری به محل می‌رسد، اما عملیات احیا فایده‌ای نداشته و مارادونا جان خود را از دست می‌دهد. اطرافیان مارادونا می‌گویند او در هفته‌های اخیر به‌علت بیماری و البته شیوع ویروس کرونا از عشق خود، فوتبال، دور بود و روحیه خوبی نداشت.

وصیت‌نامه غیررسمی مارادونا

چیزی درباره وصیت‌نامه رسمی دیه‌گو مارادونا منتشر نشده، اما دست‌کم در ۲ جا او به‌طور‌رسمی خواسته‌های خود را برای بعد از مرگش گفته است. مارادونا در روز ۱۳‌اکتبر یعنی حدود ۲ ماه قبل در نامه‌ای نوشته بود: من، دیه‌گو مارادونا، با اراده خود می‌خواهم بعد از مرگم به‌صورت مومیایی به نمایش مردم گذاشته شوم. این وصیت هنگامی گفته شد که مارادونا در یک نشست و گفت‌و‌گوی غیر‌رسمی در روز‌های قرنطینه به‌دلیل شیوع ویروس کرونا با نزدیکان و وکیل خود صحبت می‌کرد.

وقتی که در این جلسه موضوع ساخت مجسمه برای ادای احترام به ورزشکاران بزرگ مطرح شد، مارادونا گفت: من مجسمه‌ای نمی‌خواهم. آن‌ها را دوست ندارم؛ زیرا گاهی اوقات آن‌ها شبیه به شخص نیستند. من دوست دارم روزی که می‌میرم، مردم مرا ببینند و به من سلام کنند. وکیل او نیز در جواب مارادونا، عنوان کرد که برای این کار باید تو را مومیایی کنیم و این اسطوره فقید هم در جواب اعلام کرد که پس من می‌خواهم بعد از مرگ مومیایی شوم. مارادونا پیش‌تر در سال‌۲۰۰۵ در یک La Noche del ۱۰ که به ابتکار مسئولان این برنامه خود مارادونا از خودش سؤال می‌کرد، گفته بود که می‌خواهد روی سنگ‌قبرش بنویسند «ممنون از توپ». باید دید خانواده او به وصیت‌های دیه‌گو عمل می‌کنند یا نه.