«۱۰ دقیقه» با قرآن

جویا جهانبخش - عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی

کد خبر: ۶۰۶۰۹

تاریخ : ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۱:۲۶

نوشته

آن شیوه برنامه ریزی برای استفاده بهتر از فرصت‌ها که با عنوان «قاعده ۱۰ دقیقه» مجال طرح یافت، در زمینه‌های گوناگون استفاده می‌شود و از جمله در بیشتر مأنوس شدن با قرآن کریم و مفاهیم قرآنی.
بسیاری هستند که در درازنای عمر خود یک بار هم محتوای قرآن را مطالعه نکرده اند. شاید برای ادراک ثواب روخوانی قرآن، بخش‌هایی از مصحف شریف یا همه آن را از رو خوانده باشند، که البته عمل ارزشمند و مأجوری نیز هست، اما بیشتر معانی و محتوای قرآن را نخوانده اند. برخی حتی متشرع و دین ورز و اهل شرکت در محافل و مجالس دینی اند، ولی، چون از دشواری فهم دقایق حقایق قرآن هراسیده اند و فهم قرآن را وابسته به مقدماتی بی شمار و دشواریاب گردانیده اند، که پندار بسیار ناصوابی است، یک بار هم ترجمه قرآن را نخوانده اند و این خسرانی است عظیم!‌

می‌توان فقط با ۱۰ دقیقه مطالعه روزانه ترجمه قرآن، در مدتی کوتاه یک دور کامل ترجمه کتاب خدا را با تأمل و تأنی مطالعه کرد و این کاری است که ارج و اجر بسیار دارد.
اگر در هر ۱۰ دقیقه ۱۰ صفحه از کتاب‌های عادی را مطالعه می‌کنیم، دست کم ۲ صفحه از ترجمه قرآن کریم را می‌توانیم با درنگ و تأمل بخوانیم. قرآن کریم، در بیشتر چاپ‌های متعارف آن، اندکی بیش از ۶۰۰ صفحه دارد. با خواندن روزانه ۲ صفحه از ترجمه قرآن، در کمتر از ۱۱ ماه متن کامل ترجمه کتاب خدا را مطالعه کرده ایم. اگر روزی ۱۰ صفحه بخوانیم، تقریبا دوماهه مطالعه ترجمه کل قرآن را به پایان می‌بریم. دریغمان نمی‌آید که دراین باره کوتاهی می‌کنیم؟!

شیخ مشایخ بزرگوار ما، رجالی و محدث عالی مقدار، علامه آیت ا... حاج شیخ محمدتقی شیخ شوشتری رضوان ا... تعالی علیه، در مصاحبه‌ای که به سال ۱۳۶۴ خورشیدی با مجله کیهان فرهنگی کرده است، یکجا درباره یک نسخه خطی قرآن کریم که در اختیار داشته و بر آن حاشیه نوشته است، می‌گوید: «.. این هم قرآن عجیبی است، چیز عجیبی است که اینجا آخرش نوشته است: هذا المصحف الرابع و السبعون من المصاحف التی کتبت ها. یعنی: این قرآن هفتادوچهارمی است که نوشته ام. خیلی از مردم اند که در عمرشان ۷۴ بار قرآن نمی‌خوانند! این کاتب ۷۴ بار قرآن را نوشته، بازهم ننوشته است که دیگر نخواهم نوشت یا دیگر وقت مرگ من است. شاید بعد از این باز هم نوشته باشد. تاریخش هم ۱۰۷۲ قمری است.»

درباب ابوالفوارس حسین بن علی بن حسین دیلمی کاتب، معروف به ابن الخازن، که خطی نیکو داشته و در کتابت در روزگار خویش یکتا بوده و از مشایخ حدیث شریف نیز در شمار است، گفته اند: وی -که ۷۰ سالی بزیست- در عمر خود ۵۰۰ مصحف کامل کتابت کرده است. به راستی توفیقی بزرگ و غبطه برانگیز است! اگر این مرد روزانه در حدود یک جزء کامل از قرآن کریم را کتابت کرده باشد، کتابت یک مصحف را بیش وکم در یک ماه به پایان برده، سالانه ۱۲ مصحف نوشته، در ۱۰ سال ۱۲۰ مصحف کتابت کرده و کتابت ۵۰۰ مصحف چندده سال به درازا کشیده است. حتی با صرف نظر از سعادتی که در نشر قرآن کریم نصیب این مرد کوشا و پویا شده، آن هم در زمانی که صنعت چاپ در میان نبوده است، صرف خواندن دقیق و حوصله مندانه پانصدباره مصحف کامل (که لازمه کتابت مصحف است)، توفیقی است بسیار بسیار بزرگ! ... هنیئًا لأرباب النعیم نعیمهم!