گفتگو با حمیدرضا حافظ شجری، بازیگر نقش جعفر در سریال «نوروز رنگی» | هدفم سینما و تلویزیون است

حمیدرضا حافظ شجری نقش «جعفر»، پسر کوچک خانواده حاج‌صادق و برادر جواد (جواد خواجوی) را در سریال «نوروز رنگی» علی مسعودی بازی می‌کند. این بازیگر ۱۸ ساله که دچار نوعی بیماری روماتیسم مفصلی است و رشدش متوقف مانده است، آرزو دارد بازیگر حرفه‌ای سینما و تلویزیون باشد.

کد خبر: ۶۲۱۴۷

تاریخ : ۰۶ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۱:۰۳

نوشته

قاسمی | شهرآرانیوز - حمیدرضا حافظ شجری نقش «جعفر»، پسر کوچک خانواده حاج‌صادق و برادر جواد (جواد خواجوی) را در سریال «نوروز رنگی» علی مسعودی بازی می‌کند. این بازیگر ۱۸ ساله که دچار نوعی بیماری روماتیسم مفصلی است و رشدش متوقف مانده است، بسیار کم‌سن و سال‌تر از سن شناسنامه‌ای‌اش به نظر می‌آید.

ویژگی ظاهری این بازیگر که متفاوت از دیگر بازیگران است، شاید دلیل اصلی انتخاب علی مسعودی کارگردان سریال نوروز رنگی بوده باشد اما ظاهرا حمیدرضا حافظ شجری غیر از فیزیک ظاهری، ویژگی‌های بازیگری قابل‌توجهی داشته که سبب شده است به جای ۴ قسمتی که در ابتدای ساخت این سریال برای او در نظر گرفته شده بود حالا در  ۲۰ قسمت آن حضور داشته باشد.

این بازیگر جوان که اکنون مشغول تحصیل در کلاس دوازدهم رشته سینماست قصد دارد تحصیلات سینمایی‌اش را تا دانشگاه هم ادامه دهد.

در گفتگوی زیر، حمیدرضا حافظ شجری بیشتر از آن‌که از فضای کار و خاطراتش در این  اثر بگوید تمایل دارد از حسی حرف بزند که حضورش در این سریال در او به وجود آورده و مسیر جلوی پایش را روشن کرده است.

حمیدرضا حافظ شجری یکی از بازیگران بسیار جوان سریال «نوروز رنگی» است که برای اولین بار در تلویزیون حضور پیدا کرده است. حالا همه در انتظارند ببیند این استعداد  تازه کشف‌شده قرار است چه اتفاق تازه‌ای را در بازیگری -آن هم در فضای مشهد- رقم بزند. خودتان فکر می‌کنید حضورتان در این سریال چگونه بوده است؟

این اولین کار تصویرم است. فقط می‌توانم بگویم کار بسیار خوبی بود و من حتی سختی‌هایش را خیلی دوست داشتم. از اینکه در کنار آقای مسعودی و جواد خواجوی کار کردم اشتیاق زیادی داشتم.

شما پیش از این هم ۱۰ سال در عرصه بازیگری تئاتر حضور داشتید و بازی روی صحنه را تجربه کردید. به نظرتان بازی روی صحنه جذاب‌تر است یا پشت دوربین تلویزیون؟

الان که پس از ۱۰ سال روبه‌روی دوربین قرار گرفته‌ام برایم خیلی جذاب است. تئاتر را هم خیلی دوست دارم. ۱۰ سال پیش برای اینکه وارد کار تئاتر شوم خیلی پیگیری کردم تا آقای فرشید تمری را پیدا کردم و کار را با او شروع کردم. آن زمان در کاری بازی کردم که ۴۰ بازیگر داشت و کار سنگینی بود. در واقع نیاز داشتم تئاتر کار کنم چون حالم را خوب می‌کرد. اما حالا حس می‌کنم سینما و تلویزیون را خیلی دوست دارم و فکر می‌کنم هدفم این باشد که به سینما فکر کنم و در همین مسیر تلاش کنم.

کدام بخش این تجربه بیشتر برایتان جذاب بوده است؟

دیده‌شدن. این دیده‌شدن برای من خیلی جذاب است. به نظر من سختی خودش را دارد ولی خیلی بهتر از تئاتر است.

این دیده شدن در کنار همه جذابیت‌هایش، ممکن است پیامدهای مختلفی داشته باشد. از این پیامدها اگاهی دارید؟

می‌دانم بازیگری خیلی سخت است و دیده‌شدن حاشیه‌هایی را به همراه دارد. من سعی می‌کنم بازیگری را طوری دنبال کنم که درگیر این حاشیه‌ها نشوم.

تا الان که چند قسمت از سریال پخش شده است بازخوردی داشتید؟

بازخورد زیاد داشتم. در این مدت خیلی‌ها با من به شکلی تماس گرفتند و گفتند بازی‌ام جذاب بوده یا کار جذاب بوده یا اینکه گفتند دلشان برای من تنگ شده و از این دست حرف‌ها. حتی گاهی تماس‌ها به قدری بود که نمی‌توانستم جواب همه را بدهم.

پیش از این‌ هم کسانی که این پشت صحنه‌ها را در صفحه اینستاگرام آقای خواجوی دیده بودند از کار خوششان آمده بود همانطور که برای خودم خیلی جذاب بود.

شما رابطه دوستانه‌ای با جواد خواجوی  دارید. با این حساب حضورتان در این سریال باید از این طریق اتفاق افتاده باشد.

نه این‌طور نبود. خیلی برای حضور در این کار پیگیری و تلاش کردم. من جواد خواجوی را می‌شناختم آما آنقدر ارتباط نداشتم. آقای مسعودی را هم می‌شناختم. اصلا من از ۳ سال پیش مدام به آقای مسعودی زنگ می‌زدم، عکس می‌فرستادم و همیشه هم به من لطف داشتند و جواب مرا می‌دادند. اما اینطور نبود که مرا به‌عنوان بازیگر در ذهن‌شان داشته باشند. یک روز در اینستاگرام دیدم خبری برای ساخت سریال «نوروز رنگی» منتشر شده است.

از طریق محمد اسلامی که می‌شناختمش پیگیر شدم. از آن‌طرف توانستم شماره مدیر تولید کار را پیدا کنم. مدام تماس می‌گرفتم و بالاخره قرار شد تست بدهم. اما از آن‌جا که آقای مسعودی درگیر تست‌گرفتن از بچه بودند کمی زمان برد. خیلی اشتیاق داشتم و بالاخره به محل تست رفتم. اما از آن‌جاکه آقای اسلامی قبلا فیلم یکی از بازی‌های تئاتر مرا نشان داده بود از من تست نگرفتند. همان شب تماس گرفتند و گفتند فردا بروم برای اندازه‌گیری لباس.

شروع کار چطور بود؟ نگران نبودید از پس کار برنیایید یا دچار اضطراب شوید و روی بازی‌تان تاثیر بگذارد؟

شروع خوبی بود. سکانس اول را که بازی کردم متوجه شدم همه خوششان آمد. نقش جعفر یعنی برادر جواد را به من دادند. در ابتدا هم این نقش در چهار قسمت سریال تعریف شده بود اما پس از بازی در سکانس اول فهمیدم بازی‌ام را دوست داشتند. فکر نمی‌کردند بتوانم خوب بازی کنم. آقای مسعودی تصمیم گرفتند نقش مرا در قسمت‌های دیگر هم گسترش دهند. به این ترتیب در ۲۰ قسمت سریال حضور دارم.

حمیدرضا حافظ شجری پیش از پخش سریال «نوروز رنگی» با پست‌های اینستاگرامی جواد خواجوی تا حدی شناخته شد. شاید الان فرصت مغتنمی برای شما باشد تا با اشتراک گذاشتن صحنه‌های بازی‌تان در فضای مجازی به یکی از چهره‌های اینستاگرامی تبدیل شوید. فرصتی که بیشتر از تلوزیون می‌تواند به دیده‌شدن شما کمک کند. چقدر از این ظرفیت استفاده خواهید کرد؟

نه من چهره اینستاگرامی نمی‌شوم. با این داستان مشکل دارم. تا الان چهره نبودم و حالا هم نمی‌خواهم در اینستاگرام شناخته شوم. برای همین هم هیچ وقت در پیج اینستاگرام خودم کلیپ یا دوبله یا … نگذاشتم. هدف من چیز دیگری است. من بازیگری را دوست دارم و اهل فضای مجازی نیستم. اصلا فکر می‌کنم در فضای مجازی مرا با چشم دیگری می‌بینند. به چشم بازیگر دیده نمی‌شوم. خیلی جدی گرفته نمی‌شوم. فکر می‌کنم فضای مجازی مرا درگیر کارهای سطحی و از فضای بازیگری دورم خواهد کرد.

یعنی به نظر شما حضور فعال آقای خواجوی در فضای مجازی به عنوان یک چهره اینستاگرامی سطحی است؟

آقای خواجوی هم به آن معنا که فقط برای دیده‌شدن باشند در اینستاگرام حضور ندارند و فعالیت‌شان خیلی متفاوت است. البته این فعالیت را دوست دارند و اتفاقا به لهجه مشهدی به شکل جدی پرداخته‌اند. این فعالیت ارزشمند است.

اما من چنین پیشینه‌ای ندارم  و واقعا دوست ندارم در فضای مجازی چهره شوم. ترجیح می‌دهم در تلویزیون و سینما به عنوان بازیگر دیده شوم. تصمیم خودم را گرفته‌‌ام و سختی‌های مسیر بازیگری را پذیرفته‌ام تا درگیر حواشی این حرفه نشوم.

شما هم فکر می‌کنید لهجه مشهدی مهم‌ترین ویژگی این سریال است یا ویژگی‌های دیگری هم برای متفاوت‌بودن این سریال وجود دارد؟

لهجه مشهدی یکی از ویژگی‌های سریال «نوروز رنگی» است. ویژگی خیلی مهمی هم هست. مردم خیلی لهجه مشهدی را دوست دارند. خیلی جاها از من خواسته‌اند با لهجه صحبت کنم. احساس می‌کنم مردم از شنیدن لهجه مشهدی کیف می‌کنند.

بازی در سریال «نوروز رنگی» ممکن است باعث شود در مسیر بازیگری برچسب «بازیگرمشهدی» به شما زده شود و پیشنهادات‌ بازیگری محدود به ایفای نقش‌هایی باشد که نیاز به لهجه مشهدی داشته باشد. این موضوع برای شما یک ظرفیت خواهد بود یا یک جور محدودیت؟

نه قصد ندارم با چنین برچسبی در مسیر بازیگری قدم بردارم. یک بازیگر اصلا نباید لهجه داشته باشد بلکه باید بتواند برخی لهجه‌ها را ادا کند. ترجیح می‌دهم بازیگری باشم که بتوانم همه نقش‌ها را بازی کنم چون بازیگری فراتر از این است که محدود به یک لهجه باشم.

پیشنهاد دیگری هم به شما شده است؟

تا الان پیشنهادی نداشتم.

چه برنامه‌ای برای خود دارید تا در صورتی که در مسیر بازیگری حرفه‌ای پیش رفتید جزو بازیگرانی نباشید که یکی‌دوتا کار انجام می‌دهند و بعد از خاطره‌ها می‌روند؟ به سختی‌های مسیر بازیگری فکر کرده‌اید؟

به نظر من اخلاق همان چیزی است که وجودش می‌تواند آدم‌ها را در مسیر خودشان پیش ببرد. نمی‌توانم بگویم چه برنامه‌ای دارم چون هنوز تجربه کافی ندارم اما می‌توانم بگویم که بازیگر با اخلاقی خواهم بود تا ماندگار شوم. الان فقط می‌توانم بگویم انگیزه بسیار بالایی برای بازیگری دارم چون خدا بعد از ۱۰ سال رویش را به من کرد و من از این بابت خوشحالم و نمی‌خواهم به این راحتی این فرصت را از دست بدهم.

این شرایط جسمی یعنی توقف رشد بدنتان و فیزیک متفاوتی که برای شما ایجاد کرده است، مانعی در راه بازی‌گری‌تان نیست؟

فکر نمی‌کنم. الان فهمیدم شرایط جسمی چندان مهم نیست. کسانی که مرا به خاطر شرایط جسمی‌ام مسخره می‌کردند الان از شدت خجالت نزدیکم نمی‌شوند. من فکر می‌کنم در بازیگری می‌توانم رشد کنم و نظرهای منفی درباره ظاهرم را تغییر دهم.

هنگام کار کردن با علی مسعودی با چه چالش‌هایی روبرو بودید؟

چالشی وجود نداشت. به نظرم آقای مسعودی یکی از مهربان‌ترین و با اخلاق‌ترین کارگردان‌های ایران است. فضای کارمان را بسیار رفاقتی کردند. آنقدر که من اگر ایده‌ یا نظری داشتم به راحتی بیان می‌کردم و او هم قبول می‌کرد.

خودتان از چه سریال‌هایی خوشتان می‌آید و فکر می‌کنید سریال «نوروز رنگی» به این سریال‌ها نزدیک است؟

من سریال‌های طنز را دوست دارم و فکر می‌کنم سریال ما رقیب بسیاری از این سریال‌هاست. وجود لهجه مشهدی و فضاهای مشهدی این سریال را متفاوت و دیدنی کرده است.

در آخر باید از آقای علی مسعودی به‌خاطر اعتمادشان تشکر کنم؛ از پدر و مادرم به‌خاطر زحماتشان و  از زن‌داییم، خانم شمسی برزشی، که من را وارد حرفه تئاتر کرد.