گله حسن سمندری از مسئولان موسیقی مشهد

حسن سمندری پیش از این به شهر‌آرا گفته بود از پس هزینه‌های درمان دخترش برنیامده و به‌ناچار دوتار یادگار پدرش را فروخته است. او به‌تازگی در گفتگو با ایلنا درباره حال‌وروز و وضعیت زندگی‌اش در یکی‌دو سال گذشته نیز گفته است: «واقعا نمی‌دانم چه بگویم و چگونه بگویم که مسئولان صدای مرا بشنوند. متأسفانه صدای ما به‌جایی نمی‌رسد و اگر هم شنیده شود، نتیجه‌ای ندارد.»

کد خبر: ۷۴۲۷۸

تاریخ : ۲۳ تير ۱۴۰۰ - ۱۱:۵۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز - حسن سمندری، فرزند استاد غلامحسین سمندری، که دغدغه‌اش تداوم موسیقی خراسان و باخزر است، این روز‌ها در ناامیدی و بی‌انگیزگی به‌سر می‌برد و در عرصه موسیقی هم فعالیت نمی‌کند. او چندی پیش پسرش و به‌تازگی نیز دختر جوانش را بر اثر بیماری از دست داده است. او پیش از این به شهر‌آرا گفته بود از پس هزینه‌های درمان دخترش برنیامده و به‌ناچار دوتار یادگار پدرش را فروخته است. او به‌تازگی در گفتگو با ایلنا درباره حال‌وروز و وضعیت زندگی‌اش در یکی‌دو سال گذشته نیز گفته است: «واقعا نمی‌دانم چه بگویم و چگونه بگویم که مسئولان صدای مرا بشنوند. متأسفانه صدای ما به‌جایی نمی‌رسد و اگر هم شنیده شود، نتیجه‌ای ندارد. زندگی من از ۲ سال قبل تاکنون خیلی سخت‌تر شده است، چون با فاصله‌ای کوتاه ۲ فرزندم را از دست دادم. پسرم سرباز بود و پارسال پس از پایان خدمت در سن بیست‌ودوسالگی در دریا غرق شد و از دنیا رفت.

پس از این اتفاق، کمی بعد و هم‌زمان با تعطیلات عید نوروز بهاره، دختر بزرگم که ۲۷ سال داشت، کلیه‌اش را از دست داد و درگیر بستر و بیماری شد. این مشکلات به کنار، بیماری کرونا هم ۲ سال است زندگی مرا سخت‌تر از قبل کرده است، به این دلیل که هیچ فعالیتی در عرصه موسیقی نداشته‌ام.» او همچنین تاکید کرده است: «در ۲ سال گذشته مسئولان اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان‌رضوی سراغی از من نگرفته‌اند و حمایتی هم وجود نداشته است. حتی پس از این‌همه دشواری و مصیبتی که از سر گذراندم و بخش‌هایی از آن رسانه‌ای شده است، جویای حالم نشده‌اند. من از هیچ‌کس گله‌ای ندارم، اما از مسئولان موسیقی مشهد واقعا گله‌مندم.

زمانی که جوان‌تر بودم آن‌ها از من می‌خواستند در جشنواره‌ها حاضر شوم و من هم این کار را می‌کردم. من کسی نیستم، به مردم تعلق دارم و برای آن‌ها و با آن‌ها زندگی می‌کنم و برای هنردوستان نفس می‌کشم. واقعا حقم نیست که تا این حد به من بی‌توجهی و بی‌مهری شود. مدتی قبل استاد محمدرضا درویشی با یکی از مستندسازان تماس گرفته و از او خواسته بود درباره من مستندی تهیه کند. آقای درویشی به آن مستندساز گفته بود هیچ می‌دانی حسن‌آقا تخم دوزرده موسیقی استان خراسان است؟! واقعا راضی بودم فردی که الان هستم نباشم، اما زن و بچه‌ام از امکانات اولیه زندگی برخوردار باشند.»