گفت‌وگو با علی حفیظ، نوجوان قهرمان رشته‌ی طناب‌زنی کشور در مشهد

علی حفیظ ۱۴ساله و دانش‌آموز مدرسه‌ی شاهد مهدی‌زاده‌نیاست. او به‌تازگی توانسته است به مقام قهرمانی ماده‌ی نمایشی انفرادی مسابقات طناب‌زنی کشور دست یابد. با وی گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

کد خبر: ۹۰۶۸۱

تاریخ : ۱۳ آذر ۱۴۰۰ - ۱۶:۲۸

نوشته

شبنم کرمی - کارشناسان می‌گویند هیچ دارویی در دنیا به اندازه‌ی ورزش نمی‌تواند سلامتی را حفظ و عمر آدم را بیشتر کند.

برای ورزش کردن نباید پول زیادی خرج کنیم تا هم سالم و خوش‌اندام بمانیم هم قهرمان و نام‌آور شویم.

یکی از این ورزش‌ها طناب‌زنی است که به مکانی ویژه و وسایلی گران‌قیمت نیاز ندارد و می‌توان گفت در هر زمان و مکانی می‌شود آن را انجام داد.

هم‌چنین با اندکی طناب‌زدن می‌توان کالری بسیاری سوزاند و یک ورزش هوازی است که هیچ آسیبی هم به دنبال ندارد.

علی حفیظ دانش‌آموز مدرسه‌ی شاهد مهدی‌زاده‌نیاست و ۱۴ سال سن دارد. او به‌تازگی توانسته است به مقام قهرمانی ماده‌ی نمایشی انفرادی مسابقات طناب‌زنی کشور دست یابد.

با وی گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

درباره‌ی تجربه‌ی ورزش و موفقیتت در آن برایمان بگو.

ورزش را از هشت‌سالگی و با رشته‌ی فوتسال در مدرسه آغاز کردم، اما نخستین موفقیتم در ورزش را سال ۱۳۹۷ در مسابقات طناب‌زنی مدارس ناحیه‌ی ۷ با کسب مقام اول به دست آوردم.

سال ۱۳۹۸ هم در مسابقات استان نفر اول شدم. البته رشته‌ی طناب‌زنی نخستین‌بار از سوی مدرسه در کلاس چهارم به من معرفی شد که از همان ابتدا به آن علاقه‌مند شدم.

پس از آن در مسابقات مختلفی شرکت کردم و قهرمان شدم که تجربه‌ای برای حضور در مسابقات کشوری بود به‌یادماندنی‌ترین موفقیت من هم قهرمانی کشور در ماده‌ی نمایشی انفرادی مسابقات طناب‌زنی سال ۱۳۹۹ است.

برای موفقیت در رشته‌ی طناب‌زنی چه ویژگی‌هایی لازم است؟

با اینکه این رشته‌ی ورزشی خیلی ساده به نظر می‌رسد، برای پیشرفت و رسیدن به قهرمانی، داشتن تمرکز و تعادل و پرش بالا خیلی اهمّیّت دارد، به‌گونه‌ای که مسابقات حرفه‌ای طناب‌زنی تا سطح جهانی هم برگزار می‌شود.

خوب است بچه‌ها بدانند طناب‌زنی برای سلامتی و شادابی خیلی خوب است و هر دقیقه طناب‌زنی برابر با ۱۵دقیقه دویدن است.

به چه فعالیت دیگری علاقه‌مندی؟

۴ تا ۵ رشته‌ی ورزشی را به شکل حرفه‌ای کار و دنبال می‌کنم و در بوستان‌ها و حیاط خانه در دوران قرنطینه تمرین‌هایم را دنبال کرده‌ام، اما جز درس و ورزش به فعالیت خاص دیگری علاقه‌مند نیستم.

البته در رشته‌های دیگری مانند بسکتبال، شنا و ژیمناستیک هم یک مدال در سطح ناحیه دارم، اما ورزش اصلی من پس از طناب‌زنی، فوتسال است.

فوتسال را در سطح مسابقات مشهد بازی می‌کنم. هم‌چنین هدف‌های بزرگی در فوتسال و فوتبال دارم.

امیدوارم بتوانم در یک تیم خوب و تیم ملی فوتبال بازی کنم. دوست دارم در دانشگاه تربیت معلم (فرهنگیان) رشته‌ی تحصیلی تربیت بدنی را دنبال کنم.

گاهی کتاب هم می‌خوانم و مطالعه را دوست دارم.

برای اینکه تمرین‌های ورزشی با درس‌هایت تداخل پیدا نکند چه می‌کنی؟

برنامه‌ریزی در زندگی خیلی مهم است تا بتوانیم به همه‌ی علایق خود برسیم و آسیبی هم به درس‌هایمان نخورد.

در واقع، به ورزش و درس هر یک در جای خود باید توجه شود. در مدرسه هم همیشه معدلم بالای ۱۹ بوده است.

برای آینده چه اهداف و برنامه‌هایی داری؟

هدف‌های چندساله و بلندمدت دارم که مربوط به رشته‌های مختلف هستند، اما برنامه‌ام در طناب‌زنی قهرمانی جهان است.

چه کسانی را در موفقیت‌هایت مؤثر می‌دانی؟

پدر و مادرم خیلی برای رسیدن به پیروزی‌هایم به من کمک کردند و استادان طناب‌زنی‌ام، آقایان رضا و جواد رودهی، در پیشرفت‌هایم در این رشته ورزشی بسیار مؤثر بوده‌اند که از همه آن‌ها سپاسگزارم.

به نظرت چه چیز باید برای بچّه‌ها مهم باشد؟

از نظر من، بچه‌ها باید هرچه زودتر استعداد خود را پیدا کنند تا با تلاش و پشتکار به جایگاهی که دوست دارند برسند، زیرا تلاش، امید و تمرکز به طور هم‌زمان، موجب رسیدن به پیروزی و رشد انسان می‌شود.