آقای حکایتی در تدارک ساخت مجموعه جدید «زیرگنبود کبود» است

نزدیک ۳۰ سال از مجموعه «زیرگنبد کبود» می‌گذرد، ولی حالا بهرام شاه محمدلو در گفت گویی تلویزیونی خبر داده است که دارد خیلی جدی به احیای برنامه اش فکر می‌کند و نوید بازگشتش به تلویزیون را داد.

کد خبر: ۹۳۴۶۵

تاریخ : ۰۵ دی ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۸

نوشته

عروجی | شهرآرانیوز - آخرین مجموعه «زیر گنبد کبود» نوروز سال ۱۳۷۵ پخش شد و بعد ناگهان آقای حکایتی ناپدید شد و دیگر هیچ خبری از او نشد. با این که بهرام شاه محمدلو را در فیلم ها، سریال‌ها و موقعیت‌های گوناگون می‌دیدیم، اما دیگر اسمی از آقای حکایتی و کتاب قصه هایش به میان نمی‌آمد.

کسی نفهمید بازیگران جوانش بعد از آن چه کردند و چه اتفاقی برایشان افتاد. سهم ما از این خاطره رنگین فقط همان آهنگ معروف «قصه گو قصه می‌گفت از کتاب قصه ها…»‌ی بهرام دهقانیار شد که گهگاه با بلوتوث، وایبر و ایمیل برای هم می‌فرستادیم، گوش می‌دادیم و دست آخر هم یک «آخی…» غلیظ ضمیمه اش می‌کردیم.

نزدیک ۳۰ سال از آن روز‌ها می‌گذرد، ولی حالا آقای حکایتی در گفت گویی تلویزیونی خبر داده است که دارد خیلی جدی به احیای برنامه اش فکر می‌کند و نوید بازگشتش به تلویزیون را داد. البته در کنار استقبال شدید بچه‌های دهه شصتی، خاطره باز‌ها و اهالی نوستالوژی از این اتفاق، به نظر می‌رسد آقای شاه محمدلو باید برای طراحی حضور دوباره اش در تلویزیون تمهیدات دقیق و درست و به روزی داشته باشد، وگرنه ممکن است خیلی‌ها را ناامید کند و او را ناامیدتر!

{$sepehr_media_420721_600_400}

در این بین استثنا‌هایی مانند کلاه قرمزی هم وجود دارد که بازگشتشان به تلویزیون با طراحی دقیق گروه نویسنده و هنرمند و طناز شکل گرفت و قسمت به قسمت چنان کولاکی به پا می‌کردند که کودک و بزرگ سال از دیدنشان ذوق می‌کردند و کلیپ هایشان در فضای مجازی وایرال می‌شد. آقای حکایتی باید بداند که آن لحن و آن قصه‌ها و آن شکل وشمایل باید چنان باشد که نسل بی حوصله و فراری از قصه و عجول و کلافه را پای حرف هایش بنشاند و نگه دارد.

از آن طرف، باید بتواند مدیران کنونی تلویزیون را راضی کند و با سیاست گذاری‌های جدید هم کنار بیاید، وگرنه برنامه اش هرچقدر هم دیدنی باشد و جذاب، ممکن است به سرنوشت کلاه قرمزی تبدیل شود. البته خودش در گفت وگویی مطبوعاتی نشان داده است که می‌داند فضا چقدر باید تغییر کند و برای ساخت فصل تازه «آقای حکایتی» باید چندین برابر توان صرف کند.

او گفته است: «ما اکنون کارمان خیلی سخت‌تر است. چون باید برای ۲ مخاطب کار بسازیم، نه یک مخاطب. اگر بخواهد فقط باب طبع کودکان جدید باشد، بخشی از پدر و مادر‌ها را ترغیب می‌کند که برنامه را برای کودکانشان تهیه کنند. برعکس، اگر فقط به کودکان قدیم (پدر و مادر‌های کنونی) فکر کنیم، دیگر بچه‌ها ترغیب نمی‌شوند کار را ببینند. در هر صورت مسئولیت سختی به عهده مان است. تولید مجموعه جدید بهتر است بر پایه جذب ۲ گروه سنی مخاطب صورت گیرد؛ با کمک گرفتن از فناوری جدید، همراه با حس‌های خوب قصه گویی قدیم.» حالا باید دید حکایت تازه آقای حکایتی سرانجام روی آنتن را می‌بیند یا نه.