گروه ورزش|شهرآرانیوز، داستان ادامه حضور سهراب بختیاری زاده روی نیمکت استقلال بیش از آنکه حاصل یک تصمیم از پیش طراحی شده باشد، محصول بن بست مدیریتی در باشگاه بود.
مدیران استقلال لااقل تا یک ماه قبل از انتخاب بختیاری زاده مسیر دیگری را دنبال میکردند و اساسا نگاهشان به گزینههایی خارج از مجموعه فعلی تیم بود.
حتی مذاکراتی با امیر قلعه نویی انجام شد و سرمربی تیم ملی نیز دیدگاهها و شرایط خود را برای حضور در استقلال مطرح کرد. با این حال نامشخص بودن وضعیت قلعه نویی و موانع موجود اجازه نداد این پرونده به سرانجام برسد.
در کنار این موضوع، استقلال با بحران مهمی به نام پنجره بسته نقل و انتقالاتی مواجه بود. شرایطی که بسیاری از گزینههای مدنظر مدیران باشگاه را نسبت به پذیرش هدایت تیم مردد کرد.
برخی از مربیان از جمله اسکوچیچ حاضر نبودند در وضعیتی روی نیمکت استقلال بنشینند که امکان تقویت فهرست بازیکنان وجود نداشت و چشم انداز روشنی نیز مقابل آنها دیده نمیشد.
درواقع اگر دیدید اسکوچیچ به سمت باشگاه استقلال رفت دلیلی جز این مسئله نداشت.
در چنین فضایی، مدیران باشگاه ناچار شدند به گزینهای بازگردند که از ابتدا انتخاب اول آنها به شمار نمیرفت.
نکته قابل توجه اینجاست که علی تاجرنیا در طول مذاکرات خود با گزینههای مختلف بارها از تعیین قریب الوقوع سرمربی جدید سخن گفت و حتی جزئیاتی از روند رایزنیها را رسانهای کرد.
در آن مقطع هیچ حمایت صریح و روشنی از بختیاری زاده دیده نمیشد و مدیران باشگاه نیز او را به عنوان سرمربی قطعی معرفی نمیکردند.
اما وقتی تلاشها برای جذب گزینههای دیگر بی نتیجه ماند، ورق برگشت. همان مدیری که تا پیش از آن از مذاکره با نامهای مختلف سخن میگفت، این بار بختیاری زاده را عضوی از خانواده استقلال معرفی کرد و از ادامه همکاری با او حمایت به عمل آورد.
درواقع تمدید همکاری با سهراب بختیاری زاده بیش از آنکه نتیجه یک انتخاب قطعی و برنامه ریزی شده باشد، حاصل شرایطی بود که استقلال را در تنگنای تصمیم گیری قرار داد.
تصمیمی که از دل ناچاری بیرون آمد، نه از دل اطمینان به بختیاری زاده و حتی کادری که قرار است او به استقلال بیاورد.
البته مدیران استقلال در خلوت خود نیز به این موضوع اشاره کردهاند که هرگاه بخواهند میتوانند سهراب را از سمت خود کنار بگذارند و برکناری او اساسا هیچ هزینهای برایشان نخواهد داشت.