در روزهای دشوار پساجنگ، زمانی که ملت ما با پیامدهای تلخ خشونت و تجاوز روبهرو است، هنر دیگر تنها ابزاری برای سرگرمی نیست، بلکه رسالتی برای ایستادگی و آگاهیبخشی است. محمد حسین فرحبخش، تهیهکننده و کارگردان مطرح سینما، در گفتوگو با شهرآرانیوز، به ضرورت حضور فعال هنرمندان در میدان عمل میپردازد. او با نگاهی تند و تیز به جنایات دشمن و با تاکید بر وظیفه هنرمندان در ثبت تاریخ و حمایت از مظلومان و دانش آموزان شهید مدرسه میناب، خواستار نقشآفرینی استراتژیک دولت در حمایت از تولیدات سینماییِ حماسی و مستند بر حوادث اخیر است.
تهیه کننده و کارگردان فیلم سینمایی «ناجورها» میگوید: هنرمندان باید در قلب میدان باشند تا هم ملت را آگاه کنند و هم در برابر جنایات مستبدان ایستادگی کنند. وظیفه هنرمند، روشنگری نسبت به جنایات دشمن است. در زمانی که بیتفاوتی، نوعی خودخواهی است، هنرمند باید بدانند که نگاه مردم به آنها مثبت است و نمیتوانند در برابر مصائب ملی، سکوت اختیار کنند. اکنون که بیگانه به خاک ما تجاوز کرده و جنایات بیرحمانهای علیه دانشآموزان مدرسه میناب و مردم انجام داده است، وظیفه ماست که این فجایع را به گوش جهانیان برسانیم.
وی در بخشی دیگر از صحبتهایش ادامه میدهد: کلام هنرمند بسیار پرقدرت و اثرگذار است و میتواند بر افکار عمومی جهان تأثیر بگذارد.
هنرمندان باید از خود بپرسند: اگر فرزند خودشان در زیر آتش موشکها به شهادت میرسید، آیا میتوانستند بیتفاوت باشند؟ وقتی دانشآموزان و کودکان قربانی میشوند، اینها فرزندان خودِ ما هستند. هیچکس خائن، بیوطن یا متجاوز را تأیید نمیکند و هنرمند نیز نباید در برابر این جنایات سکوت کند.
تهیهکننده فیلم «مفتبر» با بیان اینکه هنر میتواند به عنوان حافظ تاریخی کشور عمل کند نیز میگوید: هنرمندان میتوانند و باید شاهد تاریخ باشند. آنها میتوانند با ساخت آثاری درباره حوادثی، چون «جنگ ۱۲ روزه»، «جنگ رمضان»، و شهادت فرماندهان و دانشمندان بزرگ، این وقایع را برای همیشه ثبت کنند. هدف این است که برای نسلهای آینده، تاریخ را به شکلی ماندگار روایت کنیم تا بدانند چه جنایتکارانی به کشور ما تجاوز کردند و چه فجایعی بر سر مردم آمد. هنر، مسکن جامعه در زمان رنج است و تولید آثار ماندگار درباره این شهدا، تسلی و یادگاری برای آینده خواهد بود.
این تهیهکننده و کارگردان سینما در بخشی دیگر از صحبتهایش به حمایتهای دولتی و وضعیت سینماها، اشاره کرده و بیان میکند: دولت باید به جای ایجاد محدودیت، نقش حمایتی خود را تقویت کند. فعالیت سینماها در بسیاری از روزها، میتواند پیام امید و حمایت از هنرمندان باشد. دولت باید به جای تعطیل کردن سینما به مناسبتهای مختلف تقویمی، به هنرمندان کمک کند تا بتوانند به مردم امید تزریق کنند.
وی اضافه میکند: ما با یک ساختار دوگانه روبهرو هستیم؛ بخش خصوصی میتواند در زمینه تولید آثار سرگرمکننده و ایجاد فضای روانی برای مردم ایفای نقش کند، اما در بحث تولید آثار استراتژیک و حماسی درباره اتفاقات جنگی، دولت باید حتماً وارد میدان شود. ساخت چنین آثاری بسیار هزینهبر است و نیازمند تکنولوژیهای پیشرفته (مانند بازسازی صحنههای موشکی و انفجار) است.
بنابراین، دولت باید سرمایهگذاری مستقیم انجام دهد، اما با یک شرط مهم؛ این پروژهها نباید به هر کارگردانی سپرده شود؛ بلکه باید با همکاری متخصصان، کارشناسان امر و کارگردانانی که توانایی اجرای این حجم از مخاطرات و دقتهای فنی را دارند، انجام شود تا بتوانیم آثاری با کیفیت جهانی و تأثیرگذار تولید کنیم.