تاثیر جنگ علیه ایران بر دو شرکت بوئینگ و ایرباس

به گزارش شهرآرانیوز، رویترز نوشت: در شرایطی که ایرباس، رقیب دیرینه بوئینگ، در ماه جاری پیش‌بینی خود برای تقاضای جهانی هواپیما‌های جدید را به دلیل «تنش‌های تجاری و احتمال جنگ علیه ایران» با یک درصد کاهش به ۴۲ هزار و ۶۰ فروند رسانده است، بوئینگ در گزارش جدید خود، تأثیرات این تنش‌های سیاسی را در تحلیل‌های میان‌مدت و بلندمدت خود نادیده گرفته است. این شرکت آمریکایی همچنان بر پیش‌بینیِ تحویل ۴۳ هزار و ۶۲۵ فروند جت مسافربری و باری تا سال ۲۰۴۵ تأکید دارد.

تصویر بازار از نگاه بوئینگ

طبق گزارش جدید این غول هواپیماسازی، تقاضای جهانی برای هواپیما‌های جدید همچنان با سرعتی فراتر از توان تولیدِ سازندگان در حال پیشروی است. دارن هالست، معاون بازاریابی تجاری بوئینگ، با بیان اینکه ترافیک هوایی مسافری تا پایان سال ۲۰۲۸ به مسیر رشد اصلی خود بازمی‌گردد، رکود کنونی را نه یک شوک پایدار، بلکه بازه‌ای گذرا توصیف کرد.

بوئینگ پیش‌بینی کرده است که ناوگان جهانی تا سال ۲۰۴۵ به ۵۰ هزار فروند هواپیما برسد؛ رشدی که در آن سهم هواپیما‌های نسل جدید از ۳۲ درصد فعلی به ۹۲ درصد افزایش خواهد یافت. سهم بازار در این گزارش به تفکیک مناطق، شامل ۲۱ درصد برای چین، ۲۰ درصد برای اوراسیا، و ۱۹ درصد برای آمریکای شمالی ذکر شده است.

چالش‌های تولید و شکاف عرضه

با وجود این پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه، واقعیت‌های خط تولید بوئینگ همچنان نگران‌کننده است. این شرکت با تأخیر در صدور گواهینامه‌های کلیدی برای مدل‌های ۷۳۷ مکس ۷ و ۱۰ و همچنین ۷۷۷-۹ روبروست. تحلیلگران بازار معتقدند کمبود هواپیما‌های تک‌راهرو تا پایان دهه فعلی و پهن‌پیکر‌ها تا اوایل دهه ۲۰۳۰ گریبان‌گیر صنعت هوانوردی خواهد بود؛ خلئی که ناشی از ناتوانی زنجیره تأمین در همگامی با تقاضای رو به رشد مسافران و گردشگری است.

نگاه تحلیل‌گر

در حالی که بوئینگ با تأکید بر «تغییرناپذیریِ دلایل سفر و جابه‌جایی کالا»، سعی در القای اعتماد به سهام‌داران و مشتریان خود دارد، نادیده گرفتن متغیر‌های امنیتی در خاورمیانه توسط این شرکت، سوالات مهمی را برای تحلیل‌گران مالی ایجاد کرده است. آیا بوئینگ به پایداریِ صلح در منطقه اطمینان دارد یا این گزارش، تلاشی برای جلوگیری از تلاطم بیشتر در ارزش سهام این شرکت در بازار پرنوسانِ کالا و سرمایه است؟ آنچه مشخص است، تفاوت دیدگاه معنادار میان دو غول اصلی هواپیماسازی جهان در قبال وضعیت خاورمیانه است که می‌تواند در آینده نزدیک، معادلات بازار را به نفع یکی از این دو تغییر دهد.