به گزارش شهرآرانیوز؛ برنامه توسعه سازمان ملل اعلام کرد: دسترسی به برق پایدار یکی از چالشهای اصلی افغانستان است و بر حوزههایی مانند خدمات درمانی، آموزش، معیشت و رشد اقتصادی تأثیر مستقیم دارد.
بر اساس این گزارش، حدود ۴۰ تا ۴۲ درصد جمعیت افغانستان به شبکه برق سراسری دسترسی دارند، اما نزدیک به ۹۰ درصد این دسترسی در مناطق شهری متمرکز است و جوامع روستایی همچنان از کمبود شدید برق رنج میبرند.
گزارش افزود: گسترش شبکه برق به مناطق دورافتاده افغانستان به دلیل هزینه بالا و مشکلات زیرساختی دشوار است و به همین دلیل انرژی خورشیدی یکی از راهکارهای عملی برای برقرسانی به این مناطق محسوب میشود.
برنامه توسعه سازمان ملل اضافه کرد: نصب سامانههای خورشیدی در مدارس و مراکز درمانی و اجرای مدلهای مالی مبتنی بر مشارکت جوامع محلی، به پایداری این طرحها کمک میکند. در برخی مناطق نیز برق مازاد به خانهها و فروشگاههای اطراف فروخته میشود تا هزینه نگهداری تجهیزات تأمین شود.
این نهاد سازمان ملل در ادامه نوشت: یکی از نمونههای این طرحها، برقرسانی خورشیدی به بازارهای زنان است که به صاحبان کسبوکار امکان میدهد ساعات بیشتری فعالیت کنند و هنگام قطع برق نیز به کار ادامه دهند.
برنامه توسعه سازمان ملل همچنین تأکید کرد: انرژی خورشیدی میتواند علاوه بر بهبود خدمات درمانی و آموزشی، به ایجاد اشتغال، تقویت معیشت و توانمندسازی زنان کمک کرده و افغانستان را از مرحله صرفاً تابآوری به سمت احیای اقتصادی و توسعه سوق دهد.
افغانستان بهشدت به برق وارداتی وابسته است و حدود ۸۰ درصد برق مورد نیاز خود را از کشورهای همسایه تأمین میکند. بیش از ۹۰ درصد این واردات از کشورهای آسیای مرکزی، بهویژه ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان انجام میشود و ایران نیز بخشی از نیاز برق افغانستان را تأمین میکند.
وابستگی به واردات، در کنار پایین بودن دسترسی عمومی به برق و تمرکز این دسترسی در شهرها، آسیبپذیری شبکه برق افغانستان را افزایش داده است. از همین رو، توسعه تولید داخلی و استفاده از انرژی خورشیدی، بهویژه در مناطق روستایی و دورافتاده، از راهکارهای مورد توجه برای کاهش این وابستگی است.
منبع: ایسنا