ابراز خرسندی رئیس کمیته ژیمناستیک هنری بانوان آسیا از حضور دختران ایرانی سه اولویت اصلی برای آینده زنان چیست؟| از مادری تا هوش مصنوعی؛ روایت چالش‌های زن امروز خانه‌داری| کدام وسایل آشپزخانه باید زود به زود عوض شوند؟ در آپارتمان چطور روضه خانگی برگزار کنیم؟ چالش‌های مادر و کودک در هیئت + راهکارها ثبت دومین پیروزی تیم دختران ایران در رقابت‌های پدل FIP مالزی خودشناسی و خودآگاهی، یکی از پیش‌شرط‌های لازم قبل از ازدواج هوشمندی در سادگی، میراثی از مادربزرگ‌ها| وقتی خانه‌داری، نوعی علم زندگی می‌شود نقش هورمون‌ها در کمبود ویتامین D در زنان چیست؟ انتقال پیام اصلی نهضت حسینی به جامعه توسط حضرت زینب (س) صورت پذیرفت ضرورت اتخاذ تدابیر ویژه و اولویت‌دار جهت آزادی زندانیان زن در کشور گفت‌و‌گو، حلقه گمشده بسیاری از اختلاف‌های میان زوجین در زندگی مشترک تفاوت یک قیمه معمولی با یک قیمه نذری چیست؟ + طرز تهیه چرا میزان شکستگی در زنان سالمند شایع‌تر است؟ ویدئو| مادرانه| روایتی از دلتنگی مادران شهدا| شهید حسین مقربی پیام مهم پزشک فوق‌تخصص نوزادان از جوار حرم قمر بنی‌هاشم برای مادران باردار + ویدیو آنها که تاریخ را گریستند، حماسهٔ حسینی را جاودانه ساختند چرا «عذرخواهی مشروط» سمی مهلک در زندگی مشترک است؟ ایجاد فاصله عاطفی میان زن و شوهر‌ها در میانه زندگی مشترک چه دلایلی دارد؟ روایتی از حمایت پدر صنعت موشکی از تحقق رویای دختران کوهنورد ایرانی در یک مستند
سرخط خبرها
روایت شرایط سخت اسارت در زندان‌های اسرائیل از زبان دختر ۱۷ ساله فلسطینی + فیلم

روایت شرایط سخت اسارت در زندان‌های اسرائیل از زبان دختر ۱۷ ساله فلسطینی + فیلم

  • کد خبر: ۳۱۱۸۷۹
  • ۰۲ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۲:۲۱
دختر ۱۷ ساله فلسطینی از شرایط سخت و غیرانسانی در دوران اسارت‌اش در زندان‌های اسرائیل روایت می‌کند.

به گزارش شهرآرانیوز؛ دختر ۱۷ ساله فلسطینی، کوچک‌ترین اسیر در میان زندانیان زن فلسطینی بوده و از سختی‌ها، تحقیر‌ها و بی‌رحمی‌هایی که به او تحمیل شده، می‌گوید.

او بیان می‌کند: هر اذیتی به ما میکردند از خشونت‌ها، ضرب‌وجرح‌ها، و حتی تعرض‌ها هیچ‌کس بی‌نصیب نمی‌ماند. شرایط به گونه‌ای بود که هیچ اهمیتی به زندگی و سلامتی ما داده نمی‌شد.

کوچکترین اسیر دختر فلسطینی در زندان‌های اسرائیل ادامه می‌دهد: بسیاری از دختران بیمار می‌شدند، اما حتی دارو‌های ساده هم به آنها داده نمی‌شد. هر وقت از ما کسی را به درمانگاه می‌بردند، فقط برای این بود که بگویند حالش خوب است. خودم در همان زندان دچار علائم سکته و مشکلات قلبی شدم.

او می‌افزاید: این مشکلات ناشی از رفتار‌های غیرانسانی و شرایط بد زندان بود؛ غذا به اندازه کافی وجود نداشت و هیچ اهمیتی به ما به عنوان انسان نمی‌دادند. ما را مثل حیوانات نگه می‌داشتند.

 

 

او یادآور می‌شود: ما تنها یک ساعت در روز اجازه داشتیم از سلول‌ها خارج شویم. در این مدت در یک محوطه کوچک رها می‌شدیم و دوباره به سلول‌ها بازگردانده می‌شدیم. اگر حتی یک قدم اضافه برمی‌داشتیم، مورد توهین و تنبیه قرار می‌گرفتیم. من یک بار به بیمارستان منتقل شدم، در حالی که دست‌هایم با دستبند بسته شده بود. هر بار که می‌خواستم حرکتی انجام دهم، این دستبند‌ها مرا به یاد می‌آوردند که زندانی‌ام. در بیمارستان به آنها گفتم با خانواده‌ام تماس بگیرند، اما جواب‌شان فقط یک کلمه بود: ممنوع/اخ فی الله

منبع: خبر فوری

ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.