به گزارش شهرآرانیوز؛ تبلیغ چادر جواهرنشان ۱۲۸میلیونی با پارچهٔ ایتالیایی و جواهردوزی برندهای خارجی، بحث داغی در فضای مجازی به پا کرده است. این چادر لوکس که فاصلهٔ طبقاتی و تجملگرایی را به نماد پوشش اسلامی وارد کرده، سؤالات جدی دربارهٔ تحریف اصالت چادر ایجاد کرده است.
شاید در نگاه اول، برخی این حرکت را یک نوع عرضهٔ هنری یا نوآوری در پوشش زن مسلمان بدانند. اما واکنشهای فراگیر کاربران در شبکههای اجتماعی، نشان داد که بسیاری از مخاطبان، این اتفاق را نه یک نوآوری، بلکه توهین به فلسفهٔ حجاب و ارزشهای اسلامی تلقی کردهاند.
حجاب در اسلام صرفاً یک پوشش نیست. یک مفهوم فرهنگی، اجتماعی و دینی است. فلسفهٔ حجاب در اسلام، هم بر پوشاندن جسم تأکید دارد و هم بر کاهش جلوهگری و جلب توجه. چادر مشکی، به عنوان کاملترین شکل پوشش زن مسلمان، دقیقاً به همین دلیل مورد توجه علما و متدینین بوده است؛ پوششی که نهتنها بدن را میپوشاند، بلکه با رنگ مشکی، سعی در حذف عنصر نمایشی بودن دارد. در چنین چارچوبی، وارد کردن عناصری نظیر برندهای تجملاتی، جواهر، دوختهای نمایشی و قیمتهای چند ده میلیونی، در واقع مفهوم چادر را وارونه میکند. به جای آنکه زن را در جامعه از نگاههای متراکم و ناسالم مصون نگه دارد، او را تبدیل به ویترین سیار نمایش زیبایی و سرمایه میکند.
یکی از جدیترین انتقادات وارده به این پدیده، از منظر گفتمان انقلاب اسلامی است. امام خمینی (ره) بارها از اسلام آمریکایی انتقاد کرده و آن را در مقابل اسلام ناب محمدی (ص) قرار دادهاند. اسلامی که از دل محرومیت و عدالتخواهی برخاسته، نمیتواند نمادهایش را از دل کاخهای اشرافی بیرون بکشد. وقتی چادر، این نماد زن مؤمن و متعهد، به کالای لوکس تبدیل میشود، در واقع از یک نماد مقاومت و سادگی، ابزار تمایز طبقاتی و فخرفروشی ساخته میشود. چادر سادهٔ زن روستایی، زن معلم، زن خانهدار و هزاران بانوی زحمتکش، چگونه باید در کنار چادری با قیمت دهها میلیون قرار بگیرد؟ این تناقض، تنها یک تناقض اقتصادی نیست، بلکه تناقض معرفتی و ایدئولوژیک است. چادر، سالها نماد پیوند زن مسلمان با ارزشهای انقلاب، با فداکاریهای مادران شهدا، و با مفهوم سادگی و خضوع در برابر خداوند بوده است. تجملی کردن آن، در واقع مصادرهٔ این نماد است، آن هم توسط کسانی که نه با مفهوم حجاب همذاتپنداری دارند و نه به فلسفهٔ آن پایبندند.
یکی از عبارات پرتکرار در تبلیغ چنین چادرهایی، استفاده از واژهٔ «فاخر» است. پوشش فاخر، پارچه فاخر، طراحی فاخر و...، اما در کدام منطق دینی، «فاخر بودن» مساوی است با گرانی، برند خارجی، جواهر و خودنمایی؟ در ادبیات دینی ما، فاخر بودن به معنای وقار، سنگینی، متانت و شأن معنوی است، نه قیمت بالا و ظاهربینی. بنابراین، واژهٔ «فاخر» در این تبلیغات قربانی یک تحریف معنایی شده و ابزار توجیه تجملگرایی در حوزهٔ حجاب قرار گرفته است. وقتی به دختران جوان گفته میشود «اگر میخواهی در مجلسی بدرخشی یا در جامعه دیده شوی، این چادر را بپوش» عملاً فلسفهٔ حجاب را بهطور کامل وارونه کردهایم. زیرا ما چادر سر نمیکنیم که بدرخشیم؛ چادر میپوشیم تا از خودنمایی دور بمانیم. برای همین است که در نگاه اسلامی، زن در جامعه باید با شخصیت، تفکر، اخلاق و کرامتش از جایگاه انسانی خود دفاع کند، نه با ظاهرش.
منبع: فارس