به گزارش شهرآرانیوز؛ او که بارها نقش مادران شهید را ایفا کرده، این نقشها را فراتر از یک کار بازیگری و ادای دین شخصی میداند و میگوید: «وقتی در خیابان از کنار زنانی همسنوسال خودم عبور میکنم که سختیهای زیادی کشیدهاند، به این فکر میکنم که شاید من آن غیرت و توان را نداشته باشم که مثل آنها اینهمه رنج را تحمل کنم.»
برای او، گفتوگو با این مادران تنها مرور تاریخ نیست، بلکه لمس زخمهایی است که با یک یادآوری ساده، دوباره سر باز میکنند.
اما آنچه روح این بازیگر پیشکسوت را میآزارد، سایه فراموشی است که آرامآرام بر چهره این قهرمانان گمنام نشسته: «گاهی احساس میکنم این قشر در حال فراموش شدن هستند. شاید همهجا اینطور نباشد، اما وقتی فضای کلی جامعه را نگاه میکنم، این حس به من منتقل میشود که کمتر به آنها توجه میشود.»
افشار با اشاره به مسئولیت هنرمندان در قبال این مادران، خود را متعهد میداند که پلی باشد میان نسل تازه و خاطراتی که نباید خاک بخورند؛ خاطراتی که هنوز با شنیدن نام غواصهای خطشکن، «تن را به لرزه میاندازد» و نگاه به زندگی را برای همیشه دگرگون میکند.
او با تکیه بر تبار قشقایی و جنوبی خود، از احساس به تعهد ملی میگوید: برای من مسائل مربوط به سرزمین و هویت ملی شوخیبردار نیست. همین مردم اگر دوباره شرایطی پیش بیاید، باز هم میایستند. این سرزمین، سرزمین ماست.
منبع: فارس