به گزارش شهرآرانیوز؛ در مهارتهای زناشویی، «پیشقدم شدن» نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه بالاتر بودن هوش عاطفی (EQ) است. شما با باز کردن یخ رابطه، کوتاه نیامدهاید، بلکه به فضای سمی پایان دادهاید تا بتوانید بعداً در آرامش درباره اصل مشکل گفتوگو کنید.
در آموزههای اسلامی، بر خلاف فرهنگ عامه که پیشقدم شدن را «رو دادن» یا «کم آوردن» میداند، این رفتار به شدت ستایش شده و مایه عزت دانسته شده است.
بالاترین پاداش برای شروعکننده: پیامبر اکرم (ص) در کلامی صریح میفرمایند:
«روا نیست که میان دو مؤمن بیش از سه روز قهر باشد... و هر کدام که در آشتی پیشقدم شود، زودتر از دیگری وارد بهشت میشود.»
تغییر فاز از عداوت به صمیمیت: قرآن کریم در آیه ۳۴ سوره فصلت به یک تکنیک روانشناسی فوقالعاده اشاره میکند:
ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَبَیْنَهُ عَدَاوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ
«بدی را با نیکی دفع کن، ناگاه خواهی دید همان کسی که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی گرم و صمیمی شده است.»
این دقیقاً همان فرمول ذوب کردن یخ رابطه با یک رفتار غیرمنتظره و مثبت است.
چگونه بدون گفتن کلمه مستقیم «من معذرت میخواهم» (که گاهی در دقایق اول برای غرور آدمها سخت است)، پیام صلح بفرستیم؟
زمانی که کلمات قفل شدهاند، رفتارها سخن میگویند:
بدون هیچ حرفی، دو فنجان چای یا دمنوش بریزید، یکی را جلوی همسرتان بگذارید و خودتان با فاصله مناسب (نه خیلی دور، نه خیلی نزدیک) بنشینید. این کار در عرض ۳۰ ثانیه این پیام را میرساند: «من هنوز به فکر تو هستم و فضای امن برقرار است.»
مثلاً بدون حرف زدن، مشغول آبیاری گلدانها شوید یا برای خرید نان همیشگی از خانه بیرون بروید و موقع بازگشت، خوراکی مورد علاقه او را روی میز بگذارید.
دست به سینه نایستید، اخم نکنید و نگاهتان را دزدکی برنگردانید. یک نگاه ملایم و گذرا (بدون خشم) میتواند چراغ سبز باشد.
هدف این جملات، مقصریابی یا حل مسئله نیست؛ هدف فقط «عبور از بحران قهر» است. اصل گفتوگو را به بعد از آرامش موکول کنید.
عباراتی مثل «دلم برات تنگ شده، دوست ندارم اینطوری بینمون سکوت باشه» تمرکز را روی احساس خودتان میگذارد بدون اینکه طرف مقابل را متهم کند.
پرسشهایی نظیر «چیزی خوردی؟ برات شام بکشم یا خودت میکشی؟» به طرف مقابل نشان میدهد که جریان زندگی و مراقبت شما فراتر از یک دعوای موقتی است.
اگر شدت عصبانیت کمی فروکش کرده، جملاتی مثل «نمیخوای این قیافه جدی رو تموم کنی؟ من که دلم برات رفت» فضا را به کل عوض میکند.
با گفتن «من هنوز از اون حرفت ناراحتم، اما دلم هم نمیخواد باهات حرف نزنم» خیلی محترمانه «مشکل» را از «رابطه» تفکیک میکنید.
اگر شما پیشقدم شدید و در آن ۴ دقیقه اول، همسرتان هنوز گارد داشت و پاسخ سردی داد، چه باید کرد؟
ذهن آدمها با سرعت متفاوتی از فاز عصبانیت خارج میشود. به او حق بدهید که هنوز کمی زمان بخواهد.
سریع گارد دفاعی جدید نگیرید و نگویید «اصلاً تقصیر من بود که جلو اومدم!». در عوض با آرامش بگویید: «من دوست داشتم یخ بینمون باز بشه، هروقت آمادگی داشتی با هم حرف میزنیم.»
در آن ۴ دقیقه، ضربان قلب خود را با تنفس عمیق کنترل کنید تا رفتارهای سرد او، شما را دوباره به مدار عصبانیت و لجبازی برنگرداند.
در فرهنگهای قدیمی، کسی که بیشتر قهر میکرد و طرف مقابل را به التماس میانداخت، «قویتر» به نظر میرسید. اما روانشناسی امروز و منطق دینی صراحتاً این کلیشه را رد میکنند. برنده واقعی رابطه کسی است که شهامت مدیریت ۴ دقیقه اول را دارد. او معمار آرامش خانه است؛ کسی که یاد گرفته است میتوان مغرور و باپرستژ بود، اما در عین حال آغوش را برای بازگشت یار گشود.
منبع: فارس
