به گزارش شهرآرانیوز؛ در حالی که تیم ملی فوتبال زنان پس از ماجراهای عجیب در استرالیا با سرافرازی به میهن بازگشت و مورد استقبال مردم و مسئولان قرار گرفت این روزها بدون سرمربی است.
مرضیه جعفری که در جام ملتها تیمش نتوانست به پیروزی دست پیدا کند قراردادش تمام شده و منتظر تصمیم فدراسیون فوتبال است. البته عملکرد جعفری در این مدت کوتاه قابل قبول بوده و همین که تیم ملی را به مسیری برده که پیش از این از آن محروم بود، نقطه قوت و وجه تمایز بزرگی است.
با همه این اوصاف جعفری چه باشد چه نباشد، برنامهریزی برای کسب موفقیتهای بیشتر این تیم باید در اولویت قرار گیرد؛ چراکه اکنون و در این مقطع، قرارداد جعفری با تیم ملی که اعتبارش تا پایان جام ملتها بود، به پایان رسیده و باید نشست و دید فدراسیون برای آینده این تیم چه تصمیمی خواهد گرفت.
آیا تصمیمی که گرفته خواهد شد درنهایت به نفع تیم و رشد بازیکنان خواهد بود یا ممکن است تیم ملی از مسیری که اکنون به آن رسیده اندک اندک به عقب بازگردد؟
تیم ملی تنها چهار بازی دوستانه پیش از جام ملتها داشت که شامل دو پیروزی مقابل هند و نپال و دو شکست مقابل ازبکستان بود. این شرایط دشوار بهویژه در گروه سختی که تیم ملی قرار داشت، کار را برای جعفری و شاگردانش بسیار دشوار کرد، اما درنهایت او در شرایط سختی که کشور درگیر جنگ ۱۲ روزه بود توانست تیم ملی را آماده حضور در مسابقات جام ملتهای آسیا کند.
بر کسی پوشیده نیست که تیم ملی در جریان برگزاری مسابقات جام ملتها در استرالیا با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم کرد؛ از قرار گرفتن تیم در یک گروه سخت و دشوار که بگذریم، کارشکنیهای میزبان و حواشی غیرفوتبالی که برای بازیکنان تیم ملی ایجاد شد را نمیتوان نادیده گرفت. همه و همه موجب شد تیم ملی آنچنان که شایسته و بایسته است نتواند در این عرصه قدرتنمایی کند.
با این حال به اذعان بسیاری چالشهای ایجادشده و جو روانی موجود برای این تیم کاملاً در نتایج بازیها اثرگذار بود، اما به لحاظ سنجش عملکرد میتوان گفت تیم ملی فوتبال دختران ایران به یک تجربه خوب دست پیدا کرده و بازیکنان در مسیر رشد حرفهای قرار گرفتهاند. همین هم هست که باید تأکید کرد این تیم نباید رها شود و با تعیینتکلیف سرمربی، دوباره به چرخه آمادهسازی بازگردد.
منبع: روزنامه قدس