هرکس از جایی آمده بود، یکی از شرقیترین نقطه کشور و دیگری از غربیترین، حتی همسایههای دیوار به دیوار کشورمان و تنها یک چیز توانسته بود میلیون انسان را به خیابانهای مشهد بکشاند، ارادت به رهبر شهید انقلاب اسلامی.
پاکبانهای مشهدی هفته پرکاری را پشتت سر گذاشتند و امروز دقایقی پس از پایان مراسم تشییع در خیابانهای منتهی به حرم مطهر رضوی دست به کار شدند تا شهر را زیباتر از قبل کنند.
مشهد، در روزی که خیابانها رنگ اندوه و غم به خود گرفتند، جمعیتی سوگوار در مراسم تشییع رهبر شهید گرد هم آمدند. در میان پرچمها و نگاههای اشکآلود، جایی که سوگ، با حس مسئولیت و یادآوری آرمانها درآمیخته، چهرهها سخن میگویند و سکوت میان جمعیت، از فقدانی بزرگ خبر میدهد؛ فقدانی که قلب تاریخ را آزرد.
خیابان امام رضا(ع)، حالا آیینهای از یک شور بیپایان است؛ جایی که در هیاهوی وداع، کفشهای جامانده بر آسفالت، روایتگر گامهایی هستند که هرچند بیپاپوش، اما استوارتر از همیشه به مقصد رسیدند. این پارههای تن رهگذران، نه مشتی اشیای بیجان، که امضای حضور عاشقانی است که در تلاطم بیقرار ازدحام، پا سست نکردند. هر جفت رهاشده، قصهای از یک شوق ناتمام است؛ انگار زمین، خاطرات آن ارادههای مستحکم را در دل خود، میان غبار این سوگ بزرگ، به یادگار نگه داشته است.
امروز مشهد، شهر نور، در آستانهی تماشای فرود خورشیدی از جنس شهادت بود؛ پیکر مطهر رهبر شهید، در میان دریایی از اشک و وفاداری، به خاک معطر توس رسید. از سپیدهدم روز پنجشنبه، جمعیت بیشمار با قلبهایی لرزان و چشمانی پر از مهر، در انتظار این میهمان آسمانی بودند تا شکوه عشق را در خیابانها جاری کنند. این مراسم جانسوز، از نخستین شعلههای صبح تا پس از نماز مغرب و عشا، با هقهق بغض و فریاد «یالثارات الحسین»، گواهی بر آن پیوند ناگسستنی میان ملت و رهبری بود که با رفتنش، تنها یک جای خالی بر جای نگذاشت، بلکه زخمی عمیق بر جان وطن نشاند.
امروز مشهد، برخلاف همیشه، خورشیدی متفاوت را به خود دید؛ خورشیدی از جنس نور و شهادت که از آسمان بر پیکر مطهر رهبر شهید فرود آمد. از سپیدهدم، مشتی از عشق و وفاداری در خیابانها موج میزد و مردم با چشمانی پر از اشک و قلبهایی لرزان، در انتظار فرود آمدن این مهمان آسمانی بودند. این شکوه بیهمتا، از نخستین لحظات صبح تا پایان نماز مغرب و عشا، با هقهق بغض و فریاد عشق ادامه یافت؛ گویی مشهد امروز، تنها یک شهر نبود، بلکه دریایی از مهر بود که برای آخرین بار، ستون استوار ایمان را در آغوش کشید.
آسمان شهر در سوگ فراق، رنگ ماتم به خود گرفته و سیل جمعیت داغدار، در میان هقهقهای بغضآلود، در بهتی عمیق فرو رفتهاند؛ گویی زمان از حرکت ایستاده و سنگینی این فقدان جانسوز، بر شانههای شهر آوار شده است. در تشییع پیکر رهبر انقلاب، هر چشمی دریایی از اشک بود و هر قلبی، آکنده از اندوهی بیپایان؛ مردم، یتیموار در پس تابوت مردی میدویدند که ستون استوار امیدشان بود و امروز، با رفتنش، بغض کهنهی یک ملت در کوچههای شهر، فریاد دردی مشترک شد؛ یتیمی درد بیدرمون، یتیمی!
مراسم تشییع و خاکسپاری رهبر شهید در مشهد، بازتاب گستردهای در رسانههای بینالمللی داشت. خبرگزاری رویترز نیز با انتشار گزارشی تصویری، حضور گسترده عزاداران و فضای مراسم را روایت کرده است.
در حالی که مشهد مقدس در پنجشنبه هجدهم تیرماه ۱۴۰۵، ساعات پرالتهاب و سنگینی را پیش از آغاز مراسم باشکوه تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب و خانواده گرانقدر ایشان سپری میکند، سیل خروشان زائران و مجاوران داغدار از گوشه و کنار کشور خود را به مسیرهای منتهی به حرم مطهر امام رضا (ع) رساندهاند تا در آخرین وداع، حماسهای ماندگار از وفاداری را رقم بزنند و فضای شهر را با نوای سوگوارانه خویش به یکی از تلخترین و در عین حال حماسیترین روزهای تاریخ مشهد بدل سازند.
مراسم تشییع پیکر رهبر شهید به همراه خانواده ایشان، از دقایقی پیش در شهر مشهد آغاز شد و ماشین حمل پیکرها به میان جمعیت آمد تا عاشقان آن امام شهید که از شامگاه دیشب در انتظار شروع مراسم بودند، با محبوب خودشان وداع کنند.
پیر و جوان، مرد و زن، پسر و دختر از صبح امروز در مسیر تشییع پیکر رهبر شهید حاضر شده بودند تا قائد امت اسلامی را به سوی حرم علی ابن موسی الرضا (ع) بدرقه کنند..