پیش از آنکه سیل زائران اربعین، کوچهها و خیابانهای نجف را پر کند، ۳۶۵ پاکبان مشهدی بیهیاهو کار خود را آغاز کردهاند. با جاروهایی در دست و دلی که به عشق خدمت میتپد، از نخستین ساعات روز تا نیمههای شب، در سه شیفت کاری ، معابر منتهی به حرم امیرالمؤمنین (ع) را برای قدمهای عاشقان سیدالشهدا (ع) آماده میکنند. اینجا خدمت، تنها نظافت خیابانها نیست؛ هر جارو، ادای احترام به زائری است که راهی کربلاست و هر قدم، سهمی از میزبانی بزرگترین اجتماع عاشقان جهان. کاروان «خدامالحسین (ع)» شهرداری مشهد با شعار «مشهد برای حسین (ع)»، بار دیگر نشان میدهد که عشق به اهلبیت (ع)، مرز نمیشناسد و خدمت به زائران، از حرم امام رضا (ع) تا نجف اشرف، امتداد یک مسیر خدمت عاشقانه است.
عشایر چهارمحال و بختیاری پیش از کوچ پاییزه، مزارع خود را به صورت دیم به زیر کشت گندم و جو میبرند. با بازگشت عشایر در فصل بهار، این محصولات آماده برداشت شده و از اواخر تیرماه با استفاده از تراکتورهای کوچک، عملیات درو و فرآوری محصول آغاز میشود. به دلیل حجم بالای کار و گرمای هوا همه ی اهالی با مشارکت هم و بصورت گروهی در برداشت محصول حضور دارند.
موکب فرهنگی شهرداری مشهد در خیابان امام علی(ع) نجف، هر شب از بعد از نماز مغرب تا ساعت ۲۴، میزبان زائران اربعین است. این موکب با اجرای برنامه های فرهنگی، سرود، نمایشهای آیینی، برنامههای رادیویی و نواهای حماسی، حالوهوای اجتماعات پرشور شبهای ایران را به نجف آورده است. زائران در کنار برنامههای فرهنگی، همصدا با یکدیگر شعارهای «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل» و فریادهای انتقام سر میدهند و فضای موکب را به صحنهای از همدلی، حماسه و اعلام همبستگی با جبهه مقاومت تبدیل میکنند؛ جایی که فرهنگ، ایمان و شور اربعین در کنار یکدیگر معنا پیدا میکنند.
محمدرضا قلندر شریف شهردار مشهد، رئیس و جمعی از اعضای کمیسیون عمران، حمل و نقل و ترافیک شورای اسلامی شهر مشهدمقدس از ایستگاه بسیج خط 3 قطار شهری دیدن کردند.
مجموعه خانقاه و بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی شاهکاری از هنر و معماری ایرانی محسوب میشود که محل دفن شیخ صفی، شاه اسماعیل و تعدادی از صاحبمنصبان دوره صفوی است. این مجموعه منحصربهفرد در سال ۱۳۱۰ در میان آثار ملی ایران قرار گرفت و تنها اثر ثبت جهانی اردبیل به شمار میرود که در سال ۲۰۱۰ میلادی (۱۳۸۹ هجری شمسی) در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
سیامین اثر تاریخی ایران با عنوان «دژ الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» در استان قزوین صبح یکشنبه (۴ مرداد) در فهرست میراث جهانی یونسکو در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید.
قلعه «الموت» ناحیهای در رودبار دیلم در حدود ۱۰۵ کیلومتری شمال قزوین است که امروزه به رودبار الموت مشهور است و تا حدود سده ۹ قمری به عنوان دژی تسخیر ناپذیر مقر فرمانروایی اسماعیلیان بود و به همین دلیل نقشی مهم در تاریخ سیاسی و نظامی شمال ایران داشته و حتی کلید دروازه دیلمان و گیلان به شمار میرفته است. این دژ امروزه بر فراز کوهی در کنار روستای گازاخان قرار دارد و یکی از جاذبههای گردشگری و قلعههای منحصربهفرد ایران محسوب میشود.
این گزارش تصویری که همزمان با ثبت جهانی قلعه الموت در فهرست میراث جهانی بار دیگر منتشر میشوند، در طول سالهای مختلف در قاب دوربین عکاسان ایسنا به تصویر کشیده شده است.
پس از بارش های اخیر و بهبود نسبی وضعیت دریاچه ارومیه بزرگترین دریاچه آب شور خاورمیانه، گردشگران و مسافران فراوانی از نقاط مختلف کشور برای شنا و بازدید از آن به سواحل زیبای دریاچه ارومیه در آذربایجان غربی سفر کرده اند.
مراسم تشییع پیکر زندهیاد اکبر عبدی، بازیگر سینما و تلویزیون، صبح یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵ از مقابل تالار وحدت برگزار شد. پیکر این هنرمند در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده خواهد شد. زندهیاد اکبر عبدی، شامگاه گذشته در ۶۶ سالگی درگذشت.
اکبر عبدی، بازیگر برجسته سینما و تلویزیون ایران، پس از بیش از چهار دهه فعالیت هنری درگذشت. او با بازی در آثار ماندگار و ایفای نقشهای متنوع، از کمدی تا درام، و با لبخندهایی که سالها بر پرده سینما و قاب تلویزیون نقش بست، جایگاهی ویژه در حافظه تصویری چند نسل از مخاطبان ایرانی به دست آورد.
اکبر عبدی، بازیگر برجسته و سرشناس سینما، تلویزیون و تئاتر ایران، پس از یک دوره بیماری، جمعه (۲مرداد ۱۴۰۵)، در ۶۶ سالگی چشم از جهان فروبست. برای خیلیها، فیلمهای وی یادآور عصرهای جمعه، تعطیلات نوروز، سینمای دهه ۶۰ و ۷۰ و شبهایی است که یک خانواده کنار هم مینشستند و با نقشآفرینیهایش میخندیدند.
عبدی در بیش از چهار دهه فعالیت هنری، صدها نقش متفاوت را بازی کرد اما آنچه او را ماندگار کرد، شخصیت، جسارت و شیوه خاص نگاهش بود که تواست مرز میان کمدی و درام را در سینمای ایران از میان بردارد.